เหนื่อยกับแฟนเรื่องเงินและการทำงาน แต่ก็ไม่รู้จะพูดยังไง กลัวว่าวันหนึ่งจะทำให้เราห่างกัน
ตอนนี้เรารู้สึกเหนื่อยกับแฟนมาก ๆ แต่ก็ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกตัวเองออกมายังไงดี เลยอยากมาระบายและขอความคิดเห็นจากคนอื่นดูค่ะ
เราเพิ่งย้ายมาอยู่ชลบุรีเพราะได้งานประจำ ตอนนั้นแฟนก็ตามมาอยู่ด้วย ซึ่งเราก็โอเคนะ ไม่ได้มีปัญหาอะไร ตอนนี้ก็เข้าเดือนที่ 4 แล้วที่ย้ายมาอยู่ที่นี่ แต่ปัญหาคือแฟนยังไม่มีงานประจำเป็นหลักเป็นแหล่ง มีรับงานเล่นดนตรีบ้าง แต่ก็มีแค่วันเสาร์ของแต่ละสัปดาห์
เราเข้าใจว่าแฟนชอบเล่นดนตรี และเราไม่ได้อยากห้ามเขาทำในสิ่งที่ชอบ เลยพยายามช่วยหางานให้ เป็นพวกงานคาเฟ่หรืองานอื่น ๆ ที่เลิกไม่เกิน 6 โมงเย็น จะได้มีเวลาไปเล่นดนตรีต่อ แต่พอหาให้แล้วก็ไม่มีงานไหนที่เขาตกลงจะทำสักที จนตอนนี้เราก็เริ่มไม่รู้แล้วว่าจะช่วยยังไง
การย้ายมาอยู่ที่ใหม่ หลาย ๆ อย่างก็ยังไม่ลงตัว ค่าใช้จ่ายมีตลอด เงินก็เริ่มชักหน้าไม่ถึงหลัง เราเลยอยากให้แฟนมีรายได้ที่แน่นอน อย่างน้อยก็ช่วยกันรับผิดชอบค่าใช้จ่ายและสร้างตัวไปด้วยกัน ไม่ใช่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นภาระของคนใดคนหนึ่ง
อีกอย่างที่เราอึดอัดคือ เราไม่อยากรู้สึกว่าตัวเองต้องกลายเป็นหัวหน้าครอบครัวหรือเป็นคนคอยจัดการทุกอย่างอยู่ฝ่ายเดียว ทั้งที่เราเองก็เป็นแค่คนทำงานคนหนึ่ง มีเงินเดือนเท่าเดิม มีค่าใช้จ่ายของตัวเองเหมือนกัน และด้วยความที่เราเป็นผู้หญิง เรื่องนี้ก็ทำให้ครอบครัวเราไม่ค่อยสบายใจที่แฟนยังไม่มีงานประจำ
ถ้าไม่นับเรื่องงาน เรื่องรายได้ แฟนเราก็เป็นคนดีในระดับหนึ่งนะ เราไม่ได้มองว่าเขาเป็นคนไม่ดี และไม่ได้อยากเลิกกับเขาเพียงเพราะเรื่องเงิน แต่เราพยายามพูดทั้งอ้อม ๆ และพูดตรง ๆ แล้ว ก็ยังเหมือนเดิม จนบางครั้งเราเริ่มไม่รู้ว่าควรพูดยังไงให้เขาเข้าใจความกังวลของเราจริง ๆ
ล่าสุดทางบ้านแฟนมาขอยืมเงินเรา 1,500 บาท เราก็ให้ไป ทั้ง ๆ ที่ตัวเราเองก็ไม่ได้มีเงินเหลือมากมาย แต่พอถึงตอนนี้เงินเราเหลือติดตัวไม่ถึง 400 บาทแล้ว เราเลยขอให้แฟนช่วยไปทวงเงินจากที่บ้านให้หน่อย เพราะอย่างน้อยเราก็ต้องมีเงินใช้ชีวิตไปจนถึงวันเงินเดือนออก แต่แฟนก็บอกว่าที่บ้านไม่มีเงินคืน
เราเข้าใจนะว่าครอบครัวแต่ละบ้านก็มีปัญหาของตัวเอง แต่ในมุมของเรา ตอนที่ให้ยืม เราก็ไม่ได้มีเงินเหลือเฟือเหมือนกัน เราเองก็ต้องกินต้องใช้ และตอนนี้เราก็เริ่มลำบากแล้วเหมือนกัน
มันเลยทำให้เรารู้สึกเหนื่อยมากกว่าเดิม ทั้งเรื่องงานของแฟน เรื่องเงิน และความรู้สึกที่เหมือนเราต้องคอยคิด คอยวางแผน และคอยหาทางออกให้ทุกอย่างอยู่คนเดียว
เราไม่ได้ต้องการให้แฟนหาเงินได้เยอะกว่าเรา ไม่ได้ต้องการให้เขาเลี้ยงดูเรา แค่อยากเห็นว่าเขาพยายามสร้างความมั่นคงไปด้วยกัน อยากให้เราสองคนช่วยกันคิด ช่วยกันแก้ปัญหา และรับผิดชอบชีวิตที่เลือกมาอยู่ด้วยกัน
ตอนนี้สิ่งที่เรากลัวที่สุดคือ กลัวว่าวันหนึ่งเราจะเริ่มรู้สึกห่างจากเขาเพราะเรื่องเงิน ทั้งที่เมื่อก่อนเราไม่ได้รู้สึกแบบนี้ เรากลัวว่าความเหนื่อยสะสมจะทำให้ความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้กันค่อย ๆ ลดลง จนสุดท้ายกลายเป็นว่าเรามองเขาไม่เหมือนเดิม
เลยอยากถามคนที่เคยเจอสถานการณ์คล้าย ๆ กันค่ะ
1. ถ้าแฟนเป็นคนดี แต่เรื่องการทำงานและความรับผิดชอบยังไม่เป็นอย่างที่เราคาดหวัง เราควรทำยังไงดี?
2. เราควรพูดกับแฟนยังไงให้เขาเข้าใจว่าเราเหนื่อยและกังวลจริง ๆ โดยไม่ทำให้เขารู้สึกว่าเราดูถูกหรือกดดันเขา?
3. มีใครเคยรู้สึกห่างกับแฟนเพราะเรื่องเงิน ทั้ง ๆ ที่ยังรักกันอยู่ไหม แล้วสุดท้ายจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง?
เราไม่ได้อยากเอาชนะหรืออยากให้ใครผิด แค่ตอนนี้เหนื่อยจริง ๆ และไม่รู้ว่าจะประคองความสัมพันธ์นี้ต่อไปยังไง โดยที่ตัวเราเองก็ไม่ต้องฝืนจนหมดแรงไปก่อนค่ะ
รู้สึกเหนื่อยกับแฟน จนเราอยากอยู่คนเดียว
ตอนนี้เรารู้สึกเหนื่อยกับแฟนมาก ๆ แต่ก็ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกตัวเองออกมายังไงดี เลยอยากมาระบายและขอความคิดเห็นจากคนอื่นดูค่ะ
เราเพิ่งย้ายมาอยู่ชลบุรีเพราะได้งานประจำ ตอนนั้นแฟนก็ตามมาอยู่ด้วย ซึ่งเราก็โอเคนะ ไม่ได้มีปัญหาอะไร ตอนนี้ก็เข้าเดือนที่ 4 แล้วที่ย้ายมาอยู่ที่นี่ แต่ปัญหาคือแฟนยังไม่มีงานประจำเป็นหลักเป็นแหล่ง มีรับงานเล่นดนตรีบ้าง แต่ก็มีแค่วันเสาร์ของแต่ละสัปดาห์
เราเข้าใจว่าแฟนชอบเล่นดนตรี และเราไม่ได้อยากห้ามเขาทำในสิ่งที่ชอบ เลยพยายามช่วยหางานให้ เป็นพวกงานคาเฟ่หรืองานอื่น ๆ ที่เลิกไม่เกิน 6 โมงเย็น จะได้มีเวลาไปเล่นดนตรีต่อ แต่พอหาให้แล้วก็ไม่มีงานไหนที่เขาตกลงจะทำสักที จนตอนนี้เราก็เริ่มไม่รู้แล้วว่าจะช่วยยังไง
การย้ายมาอยู่ที่ใหม่ หลาย ๆ อย่างก็ยังไม่ลงตัว ค่าใช้จ่ายมีตลอด เงินก็เริ่มชักหน้าไม่ถึงหลัง เราเลยอยากให้แฟนมีรายได้ที่แน่นอน อย่างน้อยก็ช่วยกันรับผิดชอบค่าใช้จ่ายและสร้างตัวไปด้วยกัน ไม่ใช่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นภาระของคนใดคนหนึ่ง
อีกอย่างที่เราอึดอัดคือ เราไม่อยากรู้สึกว่าตัวเองต้องกลายเป็นหัวหน้าครอบครัวหรือเป็นคนคอยจัดการทุกอย่างอยู่ฝ่ายเดียว ทั้งที่เราเองก็เป็นแค่คนทำงานคนหนึ่ง มีเงินเดือนเท่าเดิม มีค่าใช้จ่ายของตัวเองเหมือนกัน และด้วยความที่เราเป็นผู้หญิง เรื่องนี้ก็ทำให้ครอบครัวเราไม่ค่อยสบายใจที่แฟนยังไม่มีงานประจำ
ถ้าไม่นับเรื่องงาน เรื่องรายได้ แฟนเราก็เป็นคนดีในระดับหนึ่งนะ เราไม่ได้มองว่าเขาเป็นคนไม่ดี และไม่ได้อยากเลิกกับเขาเพียงเพราะเรื่องเงิน แต่เราพยายามพูดทั้งอ้อม ๆ และพูดตรง ๆ แล้ว ก็ยังเหมือนเดิม จนบางครั้งเราเริ่มไม่รู้ว่าควรพูดยังไงให้เขาเข้าใจความกังวลของเราจริง ๆ
ล่าสุดทางบ้านแฟนมาขอยืมเงินเรา 1,500 บาท เราก็ให้ไป ทั้ง ๆ ที่ตัวเราเองก็ไม่ได้มีเงินเหลือมากมาย แต่พอถึงตอนนี้เงินเราเหลือติดตัวไม่ถึง 400 บาทแล้ว เราเลยขอให้แฟนช่วยไปทวงเงินจากที่บ้านให้หน่อย เพราะอย่างน้อยเราก็ต้องมีเงินใช้ชีวิตไปจนถึงวันเงินเดือนออก แต่แฟนก็บอกว่าที่บ้านไม่มีเงินคืน
เราเข้าใจนะว่าครอบครัวแต่ละบ้านก็มีปัญหาของตัวเอง แต่ในมุมของเรา ตอนที่ให้ยืม เราก็ไม่ได้มีเงินเหลือเฟือเหมือนกัน เราเองก็ต้องกินต้องใช้ และตอนนี้เราก็เริ่มลำบากแล้วเหมือนกัน
มันเลยทำให้เรารู้สึกเหนื่อยมากกว่าเดิม ทั้งเรื่องงานของแฟน เรื่องเงิน และความรู้สึกที่เหมือนเราต้องคอยคิด คอยวางแผน และคอยหาทางออกให้ทุกอย่างอยู่คนเดียว
เราไม่ได้ต้องการให้แฟนหาเงินได้เยอะกว่าเรา ไม่ได้ต้องการให้เขาเลี้ยงดูเรา แค่อยากเห็นว่าเขาพยายามสร้างความมั่นคงไปด้วยกัน อยากให้เราสองคนช่วยกันคิด ช่วยกันแก้ปัญหา และรับผิดชอบชีวิตที่เลือกมาอยู่ด้วยกัน
ตอนนี้สิ่งที่เรากลัวที่สุดคือ กลัวว่าวันหนึ่งเราจะเริ่มรู้สึกห่างจากเขาเพราะเรื่องเงิน ทั้งที่เมื่อก่อนเราไม่ได้รู้สึกแบบนี้ เรากลัวว่าความเหนื่อยสะสมจะทำให้ความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้กันค่อย ๆ ลดลง จนสุดท้ายกลายเป็นว่าเรามองเขาไม่เหมือนเดิม
เลยอยากถามคนที่เคยเจอสถานการณ์คล้าย ๆ กันค่ะ
1. ถ้าแฟนเป็นคนดี แต่เรื่องการทำงานและความรับผิดชอบยังไม่เป็นอย่างที่เราคาดหวัง เราควรทำยังไงดี?
2. เราควรพูดกับแฟนยังไงให้เขาเข้าใจว่าเราเหนื่อยและกังวลจริง ๆ โดยไม่ทำให้เขารู้สึกว่าเราดูถูกหรือกดดันเขา?
3. มีใครเคยรู้สึกห่างกับแฟนเพราะเรื่องเงิน ทั้ง ๆ ที่ยังรักกันอยู่ไหม แล้วสุดท้ายจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง?
เราไม่ได้อยากเอาชนะหรืออยากให้ใครผิด แค่ตอนนี้เหนื่อยจริง ๆ และไม่รู้ว่าจะประคองความสัมพันธ์นี้ต่อไปยังไง โดยที่ตัวเราเองก็ไม่ต้องฝืนจนหมดแรงไปก่อนค่ะ