ต้องขอเกริ่นขอเลยนะคะว่าเราเเค่อยากมาระบายเรื่องที่พูดออกไปไม่ได้
เราเป็นผู้ป่วยซึมเศร้าค่ะ ออกมาจากได้โรงบาลได้เกือบเดือนเเล้ว กินยาตลอดเเละก็เริ่มดีขึ้นหลังจาก เก็บตัวมาอยู่คนเดียวมาโดยตลอด4ปี(ก่อนจะได้รับ การรักษา นั่นก็คือการอยู่โรงบาลหนึ่งอาทิตย์เเละได้ย้ายมาอยู่กับคุณเเม่ค่ะ)
ซึ่งช่วงอาทิตย์เเรกๆเราก็ปรับตัวไม่ได้เลยมีอาละวาดหนักเครียดเเละทำร้ายตัวเองจนต้องเข้าโรงบาลรอบสองเเต่พอกลับมาทุกอย่างก็เหมือนจะดีขึ้นค่ะเราก็เหมือนจะสดใสขึ้นมากๆ
เรา ทำทุกอย่างที่คุณเเม่สั่งค่ะงานบ้านอะไรเอยท่านก็มีหน้าที่ทำงานเเล้วกลับมาเเค่นั้น เเต่ก็ค่ะก่อนที่เราจะย้ายมานั้นเรากับคุณเเม่ได้ตกลงกันเอาไว้ว่า เราจะอยู่กันเป็นระบบเเบ่งภาระหน้าที่กัน เเละเเม่เขาจะคอยช่วยเหลือเราตลอดขอเเค่เราขอ ( ปกติชีวิตก่อนหน้าหนี้เราทำงานสีอย่างค่ะพึ่งพาตัวเองเเละขังตัวเองอยู่ในห้องคลอดเเละมีการพักการเรียนเนื่องจากสภาพภาวะทางจิตใจเเละคนรอบตัวที่เดี้ยวค่อยเล่าค่ะมันนักหนามากสําหรับเรา)
กฏที่เราตกลงกันไว้ก็คือ
คุณเเม่จะเป็นคนทำหน้าที่เรื่องซักผ้าตากผ้า (มีเครื่องซักค่ะ)
เราจะทำหน้าที่กวาดถูจัดนู่นนี่ ส่วนน้า ( ที่ต้อนนี้เหมือนพ่อเลี้ยง)จะเป็นคนดูเเลภายนอก)
เเต่พอเรามาอยู่ เเละเริ่มจะทำทุกอย่างให้เราก็ถูกใช้งานเยอะมากๆค่ะ ไม่เป็นที่ตกลงกันเอาไว้เลย เเล้วพอไม่ถูกใจนิดหน่อยท่านก็จะตวาดใส่เเม้เเต่เรื่องเล็กๆก็ตาม
*เเล้วถ้าถามว่าเเค่นี้ทำไม่ได้หรอ? ทำได้ค่ะเราไม่มีปัญหาเเต่มันมีวันหนึ่งที่เราขอพักเพื่อจะมาเล่นเกมให้หนําใจเสียหน่อยหลังจากพักมานาน งดเล่นมาเกือบอาทิตย์เลยค่ะ เราเล่นมาสองสามชั่วโมงกำลังสนุกเเต่เเม่ก็บอกให้เราหยุด เราก็หยุดนะคะ เเต่ท่านก็เริ่มตวาดใส่เเล้วเอาเเต่บอกว่าเราติดเกม เพราะอย่างงี้ไง นั่นๆเอาอีกเเล้ว จนเราทนไม่ไหวค่ะ นํ้าตาคลอร้องให้เเล้วระบายออกไปว่าเราทำอะไรผิด เราก็เเค่อยากเล่นเกมเพราะไม่ได้เล้น
เขาก็บอกอย่าเอามาอ้าง
เราบอกว่าบางทีงานหนูมีหนูก็ต้องทำเเม่จะมายึดโทรศัพท์กับคอมหนูเเบบนี้ไม่ได้นะเเม่บอกหนูได้ไหมว่าหนูทำอะไรผิด
เขาก็ตอบมาเเค่ว่า
"ก็อยากจะยึดอะ"
เราปี๊ดเลยค่ะไม่ไหวเเต่ก็ไม่อยากจะเถียงเเล้ว พอเราเริ่มพยายามอธิบายกลับเราก็โดนหาว่าเถียงถามถึงเหตุผลเขาก็บอกเลยว่า จะพาไปโรงบาล ไปโรงบาล พอนอนไม่หลับก็จะบอกให้กินยา เรารู้สึกอึดอัดมากๆค่ะ พอสักพักเขาก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพอเรามีสีหน้าปกติ เขาก็หาว่าเราโกรธเขาเเล้วเขาก็เริ่มโทษตัวเอง เราเบื่อมากค่ะ อยากจะกลับไปอยู่บ้านหลังเก่าเเต่ถ้าพูดไปตอนนี้ได้ระเบิดเเน่ๆ เเล้วเราก็ต้องคอยปั้นยิ้มปั้นอะไรตลอด มันเหนื่อยมากจริงๆค่ะ เราไม่รู้ว่าเราทำอะไรไม่ดีตรงไหนห้องส่วนตัวก็ไม่มีให้เราตกลงกันไว้ว่าสามชั่วโมงเเต่คุณเเม่เขาก็ขึ้นมาก่อนเวลา ไม่ปล่อยให้เราได้อยู่คนเดียวจริงๆสักทีเลยค่ะ เราเหนื่อยมากต้องคอยระเเวงตลอดเวลา เวลาจะตั้งใจทำงานที ก็ต้องรีบทำเพราะเขาขึ้นเราก็ต้องนอนบอกตามตรงว่าเหนื่อยมากค่ะทั้งใจเเละกาย
เเม่ขู่จะเอาเราเข้าโรงบาลทุกครั้งที่ทะเลาะกัน.
เราเป็นผู้ป่วยซึมเศร้าค่ะ ออกมาจากได้โรงบาลได้เกือบเดือนเเล้ว กินยาตลอดเเละก็เริ่มดีขึ้นหลังจาก เก็บตัวมาอยู่คนเดียวมาโดยตลอด4ปี(ก่อนจะได้รับ การรักษา นั่นก็คือการอยู่โรงบาลหนึ่งอาทิตย์เเละได้ย้ายมาอยู่กับคุณเเม่ค่ะ)
ซึ่งช่วงอาทิตย์เเรกๆเราก็ปรับตัวไม่ได้เลยมีอาละวาดหนักเครียดเเละทำร้ายตัวเองจนต้องเข้าโรงบาลรอบสองเเต่พอกลับมาทุกอย่างก็เหมือนจะดีขึ้นค่ะเราก็เหมือนจะสดใสขึ้นมากๆ
เรา ทำทุกอย่างที่คุณเเม่สั่งค่ะงานบ้านอะไรเอยท่านก็มีหน้าที่ทำงานเเล้วกลับมาเเค่นั้น เเต่ก็ค่ะก่อนที่เราจะย้ายมานั้นเรากับคุณเเม่ได้ตกลงกันเอาไว้ว่า เราจะอยู่กันเป็นระบบเเบ่งภาระหน้าที่กัน เเละเเม่เขาจะคอยช่วยเหลือเราตลอดขอเเค่เราขอ ( ปกติชีวิตก่อนหน้าหนี้เราทำงานสีอย่างค่ะพึ่งพาตัวเองเเละขังตัวเองอยู่ในห้องคลอดเเละมีการพักการเรียนเนื่องจากสภาพภาวะทางจิตใจเเละคนรอบตัวที่เดี้ยวค่อยเล่าค่ะมันนักหนามากสําหรับเรา)
กฏที่เราตกลงกันไว้ก็คือ
คุณเเม่จะเป็นคนทำหน้าที่เรื่องซักผ้าตากผ้า (มีเครื่องซักค่ะ)
เราจะทำหน้าที่กวาดถูจัดนู่นนี่ ส่วนน้า ( ที่ต้อนนี้เหมือนพ่อเลี้ยง)จะเป็นคนดูเเลภายนอก)
เเต่พอเรามาอยู่ เเละเริ่มจะทำทุกอย่างให้เราก็ถูกใช้งานเยอะมากๆค่ะ ไม่เป็นที่ตกลงกันเอาไว้เลย เเล้วพอไม่ถูกใจนิดหน่อยท่านก็จะตวาดใส่เเม้เเต่เรื่องเล็กๆก็ตาม
*เเล้วถ้าถามว่าเเค่นี้ทำไม่ได้หรอ? ทำได้ค่ะเราไม่มีปัญหาเเต่มันมีวันหนึ่งที่เราขอพักเพื่อจะมาเล่นเกมให้หนําใจเสียหน่อยหลังจากพักมานาน งดเล่นมาเกือบอาทิตย์เลยค่ะ เราเล่นมาสองสามชั่วโมงกำลังสนุกเเต่เเม่ก็บอกให้เราหยุด เราก็หยุดนะคะ เเต่ท่านก็เริ่มตวาดใส่เเล้วเอาเเต่บอกว่าเราติดเกม เพราะอย่างงี้ไง นั่นๆเอาอีกเเล้ว จนเราทนไม่ไหวค่ะ นํ้าตาคลอร้องให้เเล้วระบายออกไปว่าเราทำอะไรผิด เราก็เเค่อยากเล่นเกมเพราะไม่ได้เล้น
เขาก็บอกอย่าเอามาอ้าง
เราบอกว่าบางทีงานหนูมีหนูก็ต้องทำเเม่จะมายึดโทรศัพท์กับคอมหนูเเบบนี้ไม่ได้นะเเม่บอกหนูได้ไหมว่าหนูทำอะไรผิด
เขาก็ตอบมาเเค่ว่า
"ก็อยากจะยึดอะ"
เราปี๊ดเลยค่ะไม่ไหวเเต่ก็ไม่อยากจะเถียงเเล้ว พอเราเริ่มพยายามอธิบายกลับเราก็โดนหาว่าเถียงถามถึงเหตุผลเขาก็บอกเลยว่า จะพาไปโรงบาล ไปโรงบาล พอนอนไม่หลับก็จะบอกให้กินยา เรารู้สึกอึดอัดมากๆค่ะ พอสักพักเขาก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพอเรามีสีหน้าปกติ เขาก็หาว่าเราโกรธเขาเเล้วเขาก็เริ่มโทษตัวเอง เราเบื่อมากค่ะ อยากจะกลับไปอยู่บ้านหลังเก่าเเต่ถ้าพูดไปตอนนี้ได้ระเบิดเเน่ๆ เเล้วเราก็ต้องคอยปั้นยิ้มปั้นอะไรตลอด มันเหนื่อยมากจริงๆค่ะ เราไม่รู้ว่าเราทำอะไรไม่ดีตรงไหนห้องส่วนตัวก็ไม่มีให้เราตกลงกันไว้ว่าสามชั่วโมงเเต่คุณเเม่เขาก็ขึ้นมาก่อนเวลา ไม่ปล่อยให้เราได้อยู่คนเดียวจริงๆสักทีเลยค่ะ เราเหนื่อยมากต้องคอยระเเวงตลอดเวลา เวลาจะตั้งใจทำงานที ก็ต้องรีบทำเพราะเขาขึ้นเราก็ต้องนอนบอกตามตรงว่าเหนื่อยมากค่ะทั้งใจเเละกาย