พี่ติวเตอร์กับเด็กที่รับสอน อะไรคือสิ่งที่ถูกหรือผิด?

สวัสดีค่ะ เราเป็นติวเตอร์คนหนึ่งนะคะ รับงานสอนพิเศษเรื่องราวมีอยู่ว่าเราได้รับติวพิเศษให้น้องคนหนึ่งค่ะ น้องพึ่งอยู่ม.ต้น นิสัยดี เชื่อฟังและตั้งใจเรียนเวลาที่เราสอนมากๆ เริ่มต้นพวกเราก็ติวและสอนเหมือนเช่น เด็กคนอื่นๆที่เราเคยรับสอนค่ะ แต่น้องคนนี้เป็นเด็กช่างสังเกต น้องชอบถามว่า "ทำไมวันนี้พี่แต่งหน้าเข้มจัง วันนี้ปากซีดไปนะครับ" แรกๆเราตอบน้องปกติค่ะ แต่หลังๆเราเริ่มอึดอัด แม้การกัดหลอดเวลาดื่มน้ำที่เป็นนิสัยเรา น้องก็ถามว่า "ตอนเด็กพี่ติดจุกไหมครับ" เราบอกน้องว่า ไม่ชอบให้สังเกตพี่มาก เพราะว่ามันอึดอัดนิดหนึ่งถ้ามีใครสังเกตน้องบ้าง น้องเองก็คงจะไม่ชอบใช่ไหม น้องก็เข้าใจไม่ทำพฤติกรรมนี้อีก ต่อมาน้องก็จะมีความเป็นเด็กปกป้อง เช่น "พี่ระวังยุงกัด ยุงกัดผมได้แต่ไม่อยากให้กัดพี่" หรือถาม วันเกิดเรา ผลไม้ที่เราชอบ แล้วจำ มันมองได้ว่าน้องอาจจะชื่นชม ต่อมาน้องไปแข่งขัน ก็บอกชนะ
น้อง: เอารางวัลมาให้พี่แล้วนะครับ
เรา: อยากได้รางวัลอะไรไหม เอาขนมไหมคับ?
น้อง:ไม่ครับแค่พี่ดีใจผมก็ดีใจแล้ว
เหตุการณ์ผ่านไป พอมีติว น้องบอกเราว่าเขาเลียนแบบลายมือเราเหมือน เขาเขียนให้ดู ช แบบนี้ ท เหมือนเป๊ะ ถ้า ร เราจะเขียนแบบม้วน เราเลยบอกลายมือเราไม่สวยไม่ลองเขียนตามฟ้อนต์ในเน็ต น้องบอกว่า เขาชอบลายมือแบบนี้ น้องมีการเก็บของที่เราเคยให้ไปทุกชิ้นอย่างดี (น้องบอก) กระดาษที่มีลายมือเราเขาก็เก็บบอกว่าสำคัญ สิ่งที่เรากังวลมากกว่าชู้สาวคือน้องบอกว่า หากเราไม่ได้ติวเขาต่อเขาแอบกลัวว่าเราจะลืมเขา สิ่งที่เรารู้สึกได้คือน้องผูกพันกับเรามากๆ เราไม่เคยเจอมาก่อน อีกอย่างเด็กที่เราเคยติวส่วนใหญ่ก็ติวแล้วจบ หรือถ้าสอบได้ ก็ทักมาบอกหรือขอบคุณ แต่น้องคนนี้ต่างออกไป วันเกิดเราน้องเตรียมตุ๊กตาไว้ให้ข้ามเดือน เราบอกว่ารับไม่ได้ และเราแพ้ฝุ่น จากนั้นเรามีเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง น้องเคยเห็นน้องเลยถาม
น้อง: เซ็งท้อ ผมมีเรื่องจะถามพี่ แต่กลัวพี่โกรธ
เรา: เรื่องอะไร ถามมาก่อนไม่รู้พี่จะบอกได้ไงว่าโกรธหรือไม่โกรธ
น้อง: วันนี้ที่พี่คุยเล่นกับผู้ชายคนนั้น เขาคิดอะไรกับพี่ไหมครับ
เรา: ไม่คับเพื่อนกัน ที่กลัวพี่โกรธเพราะรู้ว่าคำถามล้ำเส้นใช่ไหม?
น้อง: ครับ แล้วพี่โกรธไหม
เรา: ครั้งนี้ไม่โกรธ แต่คราวหน้าไม่ได้นะคับ จะว่าไงดีมันเป็นชีวิตส่วนตัวด้วยและพี่กับเพื่อนก็ยังต้องทำงานร่วมกัน
เรื่องราวก็ผ่านไป จนหลังจากนั้น น้องก็มีคำถามเมื่อรู้เรานั่งรถไปกับเพื่อน
น้อง: พี่เคยนั่งรถไปกับเขาสองต่อสองไหมครับ ถ้าเขามาใกล้พี่ถีบเลยนะครับ  

น้องบอกเราว่าไม่ชอบเวลาเราสนิทกับคนอื่น แอบกลัวว่าเราจะลืมเขา เราเลยไม่รู้จะแก้ยังไง แล้วก็มีคนแซวว่าน้องขยันมาติวทุกวันเพราะติวเตอร์สวยไง คนอื่นอาจแซวเล่นแต่เราเครียดมาก เราเอ็นดูน้องแต่ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกน้องคือความชื่นชม ปลื้ม หรืออะไร ปัญหาคือความผูกพันธ์และการพึ่งพาทางอารมณ์ เรากลัวว่าการที่ทำเป็นไม่รับรู้ความคลุมเครือที่เราไม่แน่ใจ มันจะไปจบที่ตรงไหน แต่เราเลือกงดติว ให้เหตุผลว่าเราติวให้ต่อไม่ได้ เราเริ่มเรียนหนักมากขึ้น และให้หนังสือกับคอร์สออนไลน์น้องไป  ช่วงนั้นน้องก็มีทักมาบ้าง (น้องร้องไห้ด้วยTT) เราบอกน้องว่าทักได้เรื่องเรียน น้องก็ฟังค่ะทัก หรือบางทีถามอนาคตวางแผนสอบเข้ามหาลัยก็มี จนวันหนึ่งเราเผลอดุน้องไปค่ะ ว่าทักดึกและรบกวนเรา น้องก็ลบเพื่อนเราไป ผ่านไปนานหลายเดือนน้องก็ส่งคำขอเป็นเพื่อนมาใหม่ แล้วก็ทักมาขอโทษค่ะ
น้องบอกมีอะไรที่ผมทำผิดไปผมขอโทษนะครับ  ประเด็นคือเรารู้สึกผิดค่ะ ก็ตอบไปว่าไม่ได้โกรธอะไรน้อง คำถามเลยนะคะ
สิ่งที่เราทำผิดไหมคะ เราไม่รู้วิธีรับมือเลยค่ะ อีกอย่างเรากลัวเราคิดมากไป เพราะน้องก็เด็กมากแต่เราเองก็ไม่อยากปล่อยเราแค่ไม่รู้อะไรถูกผิดกันแน่ มีใครที่พอมีประสบการณ์มีเด็กมาติดหรือผูกพันธ์กันบ้างไหมคะ ใช้วิธีรับมือหรือแก้ปัญหายังไงคะ?
ปล. เรื่องน้องเราผ่านมาหลายเดือนแล้วค่ะ ไม่ตัดขาดแต่ตอบสั้นๆ หรือรอข้ามวันค่อยตอบข้อความน้องแทน