เรื่องเล่าอุธาหรณ์ มันจะมีอยู่กลุ่มนึงที่ชอบคิดว่าตัวเองวิเศษกว่าชาวบ้านนะ
มันจะเลือกเหยื่อหรือเด็กที่มีแววจะเติบโตดี แรกๆ ให้ความชื่นชม หลังๆ จะใช้วิธีทำลาย เช่น ว่าเด็กคนนั้นผิด โกง เป็นคนไม่ดี หรือบูลี่เรื่องหน้าตา ทำทุกอย่างเพื่อให้เด็กรู้สึกผิดต่อตัวเองให้ได้  ทั้งที่คนนั้นหรือเด็กที่ถูกเลือกเป็นแบบทดสอบไม่ได้ผิดอะไรเลย

ถ้าเชื่อชีวิตก็พังได้เลยนะ  และในกรณีที่ผู้ถูกทดสอบอายุน้อยมาก ๆ ต้องตั้งสตินิดนึงนะว่าควรจะเชื่อคนพวกนี้รึเปล่า คนที่พยายามขัดขวางและทำลายความเชื่อมั่น ดึงสิ่งดีๆ ที่มีอยู่ในมือออกไป (แก่แล้วบางทีก็ควรคิดรึเปล่าว่าสมควรทำหรือไม่สมควร ระวังกรรมตกที่ลูกแก)

จะสอนยังไงให้คนหรือเด็กเชื่อมั่นในสิ่งที่ตัวเองทำว่ามันถูกต้อง แล้ว  ถ้าถูกต้องดีแล้วเราต้องยืนหยัดใช่มั้ย? ถ้าผิด ๆ ยังไงพร้อมเหตุผลหลักฐาน เราจะไม่เชื่ออะไรลอย ไม่งั้นวันนึงเราจะเสียจุดยืนและสิ่งสำคัญในชีวิตไปเลยจากการใส่ร้ายป้ายสีแบบไร้สำนึกที่อ้างว่า เป็นการทดสอบทางจิตวิทยา  การทดสอบที่ไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ปกครองมันควรผิดกฎหมายมั้ยถ้าเป็นเยาวชน  ถ้าถูกจับได้ก็จะบอกว่าดีแล้ว โตมาจะได้แกร่งเก่ง  เอิ่มมม


เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงในสังคม บางคนเรียนมาทพยายามอวดภูมิว่าเก่ง หรือไปอบรมคอร์สเล็กๆ ก่อกแก่ก แต่ใช้คำพูดกดข่ม เพื่อให้แสดงตัวตนด้านมืดออกมา  แต่ไม่ได้ช่วยใครหรือสังคมแก้ปัญหานะ  เหมือนไม่มีจรรยาบรรณและการแก้ไขเยียวยาใด ๆ ให้กับเหยื่อนะ มากสุดก็เดินมาพ่นน้ำลายจากเน่าๆ ของมันและเดินจากไป  เราควรให้ค่าหรือถือให้เป็นบทเรียนและตั้งรับกับคนแบบนี้ดี
(บางกรณีไม่ใช่การทดสอบจากนักจิตวิทยาแต่มาจากนิสัยสันดานของเขาเอง  ไม่ต่างจากพวกหน้านิ่งๆ ลับหลังกินเรียบนะฮัฟอย่างหลังอันตรายกว่าพวกที่เปิดเผยให้เห็นว่าต้องการอะไร)  สุดแล้วแต่เวรกรรมของเด็กและใครหลายคนที่เคยถูกทดสอบ เพราะจะอ้างว่า ในการแข่งขันผู้แสวงหาอาจถึงขั้นเสียชีวิตได้ และมีจริงๆ แถมทำให้เป็นอุบัติเหตุได้