สำหรับคนที่เกษียณเป็นโสด ไม่มีคู่ชีวิต ไม่มีลูกหลาน มีเงินพอใช้ประทังชีวิตไปเรื่อย ๆ ไม่ได้ร่ำรวย ใช้ชีวิตไปตามอัตภาพไปวัน ๆ ถ้าต้องให้คุณเลือกระหว่างใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อยจนตายอย่างโดดเดี่ยวในบ้านที่อาศัยอยู่คนเดียวในวัย 90 ปี หรือยอมให้ตัวเองป่วยเป็นโรคร้ายแรงและเสียชีวิตไปก่อนในวัย 60 ถึง 70 ปี ถ้ามีแค่สองทางนี้ให้เลือก และสมมติว่าคุณสามารถเลือกได้ คุณจะเลือกแบบไหน?

ปัจจุบันเรามักจะเห็นข่าวผู้สูงอายุตายอย่างโดดเดี่ยวในบ้านพัก ซึ่งส่วนใหญ๋ไม่มีคู่ชีวิต ไม่มีลูก หลาน ใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวคนเดียว ผมจึงเกิดคำถามว่าการใช้ชีวิตที่ยืนยาวมากแต่อยู่อย่างโดดเดี่ยว ซ้ำซากจำเจไปวัน ๆ จนถึงวัย 90 ปี และรู้ว่าต้องพบจุดจบโดยการตายอย่างโดดเดี่ยวในบ้านพักคนเดียวซึ่งฟังดูหดหู่น่ากลัว กับการจากไปก่อนโดยไม่ใช่วิธี ฆตต แต่ปล่อยเป็นเรื่องธรรมชาติของโรคร้ายซึ่งเราไม่ต้องดิ้นรนรักษา แบบไหนมันดูหดหู่น่ากลัวน้อยกว่าสำหรับคุณ และถ้าเลือกได้คุณจะเลือกทางไหน?