ชอบผู้ชายไม่ทันโลกเก็บตัว จะทำยังไงดี

หนูมีเรื่องอยากปรึกษาพี่ๆอยากให้ช่วยวิเคราะห์ อาจจะยาวไปหน่อยเพราะต้องเกริ่นที่มาที่ไปแต่หนูอยากให้ช่วยจริงๆขอบคุณมากๆล่วงหน้าค่ะ หนูได้เจอผู้ชายคนนึงแล้วได้ลองคุยกันรู้สึกว่าเขาเป็นคนที่คุยด้วยสนุกมาก เป็นคนกวนๆฮาๆ แต่เขาเป็นผู้ชายสายเก็บตัวอยู่แต่บ้าน ส่วนใหญ่ชอบนอน นอนแล้วก็นอน (เป็นช่วงที่เขารอเริ่มงาน) เขาเป็นคนไม่ทันยุค ไม่เสพโซเชี่ยล  รู้สึกดีกับเขาเพราะตอนโทรคุยกันครั้งแรก ได้คุยได้เล่าความเป็นตัวเอง ชีวิตของตัวเอง การทำงาน การใช้ชีวิต ซึ่งไม่เคยเจอผู้ชายที่จะมานั่งคุยเรื่องอะไรแบบนี้ ส่วนเขาเองก็บอกว่าพี่ไม่ค่อยเจอผู้หญิงที่คุยอะไรแบบนี้กับพี่เหมือนกัน หนูไม่มีใครมานานมาก มีผู้ชายเข้าหาเยอะแยะแต่ไม่เคยรู้สึกดีเหมือนพี่เค้าคนนี้ รู้สึกถูกชะตาตั้งแต่แรก แต่พอเราทั้ง2คนต่างเริ่มทำงาน เลยมีผิดใจกันนิดหน่อยซึ่งเป็นหนูเองที่เข้าใจผิด เพียงเพราะว่าพี่เค้าชอบลงเพลงอกหักแบบคิดถึงใครไม่รู้ด้วยความล้าจากงานมาด้วย หนูบล็อคพี่เขาในเฟสไปเลย จนเกือบเดือน ระหว่างนั้นหนูก็รู้สึกคาใจมาตลอด ว่าทำไมหนูทำแบบนั้น แล้วถ้าไม่ใช่อย่างที่หนูเข้าใจล่ะงั้นงี้ แต่หนูก็ไม่กล้าไปอะไรกับพี่เค้าแล้ว แล้วช่วงปลายเดือนพี่เขาทักมาว่าพี่เขาลาออกแล้วจะมาสมัครงานที่เดียวกับหนู  แต่ตอนนั้นหนูพึ่งลาออกเพราะว่ามีปัญหากับหัวเข่า ยกของหนักทุกวัน หนูก็บอกว่าหนูลาออกแล้ว  แล้วบอกพี่เค้าว่าหนูจะทำจมูกด้วย พี่เค้าก็อวยพรให้ทำจมูกผ่านได้ด้วยดี แล้วก็ขาดการติดต่อกันอีก ระหว่างนั้นมีผู้ชายทักมาหาหนูหลายคน ทั้งคนหน้าตาดี ทั้งหนุ่มฮอต แต่หนูกลับผลักไสไล่ส่งผู้ชายทุกคน หนูรู้สึกว่าในใจหนูยังค้างคากับพี่เขา  หนูคิดว่าถ้าได้เจอกับพี่เค้าสักครั้งมันอาจจะได้เปิดใจคุยกันใหม่  มันอาจจะเปลี่ยนอะไรไปก็ได้   พอดีว่าช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมามีงานใกล้บ้านพี่เขาพอดี เลยฉวยโอกาสนี้ทักไปหาพี่เขา ว่าพี่เขาไปรึเปล่า พี่เขาถามว่า หนูจะมาหรอ บอกสิถ้ามาวันไหน  หนูก็บอกว่าวันที่12  แล้วประมาณ1อาทิตย์ถึงวันที่หนูจะไป พี่เขาก็ทักมาว่าหนูมางานรึยัง ก็ถามว่ามากับใคร หนูก็คิดว่าพี่เขามาเที่ยวที่งาน วันนั้นหนูแต่งหน้าแต่งตัวตั้งแต่ตอนบ่าย ตื่นเต้นมาก แต่พอมาถึงงาน พี่เขาบอกว่าพี่เขาไข้6วันแล้วไปไหนไม่รอด หนูก็หง๋อยเลย เสียใจ แต่ก็บอกพี่เขาว่าหายไวๆนะพักผ่อนเยอะๆ แล้วก็เชิงบ่นๆว่าเสียใจจังคิดว่าจะได้เจอ พี่เขาบอกว่าเจอได้หนูจะกลับหนูก็ทักมาเดี๋ยวพี่ออกไป  ตอนนั้นดีใจมาก เข้าไปนั่งดูคอนเสิร์ตแค่เพลงเดียว ออกมาหาไรกิน เลยลองถามพี่เขาดูว่าพี่เขาจะมาเลยไหม หนูออกมาข้างนอกเนี่ย แล้วพี่เขาก็รีบมาเลยมาคนเดียวด้วย แล้วฝนก็พึ่งหยุดตก พี่เขามายืนไอแค่กๆ สงสารมาก เขาหนาว  ก็เลยได้เปิดใจคุยกันถึงเรื่องที่หนูเข้าใจผิด พี่เขาบอกว่าพี่ไม่ค่อยได้ฟังเพลง พอพี่เจอเพลงที่ฟังแล้วรู้สึกว่ามันเพราะพี่เลยลงแบบอัปเดตว่าพี่มีตัวตนอยู่ เพราะพี่เขาไม่ค่อยเล่นโซเชี่ยล ไม่โพสไม่แชร์ แล้วพี่เขาก็พูดว่าพี่มีเวลาทั้ง24ชมนะแต่พี่หลับ พี่เบื่ออะ พี่ไม่ชอบจับโทรศัพท์ ไม่ค่อยอยากออกไปไหน ไม่ค่อยเปิดใจให้ใครเพราะพี่ไม่รู้ว่าผู้หญิงเขาคิดยังไง(พี่เขาเคยโดนแฟนเก่านอกกายหลายครั้งเหมือนมีแผลในใจ) พี่เบื่อมากจริงๆ พี่ว่าพี่แปลก ไม่เหมือนผู้ชายคนอื่นนะหนูชอบหรอ ไม่มีใครชอบพี่หรอก หนูยังทิ้งพี่เลย พี่เขาบอกว่าพี่ยังเหมือนเดิม เหมือนเดิมทุกอย่าง คุยกันอยู่นาน หนูก็เงียบไม่รู้จะคุยอะไรต่อดี พี่เขาก็พูดว่าจะไม่พูดอะไรหน่อยหรอ อุตส่าห์ได้มาเจอกัน  ไม่รู้ทำไมตอนนั้นหนูพูดอะไรไม่ออกเลย หนูไม่คิดว่าได้เจอพี่เขาจริงๆ หนูรอมาตลอด คิดถึงเสียงตอนที่คุยกันครั้งแรก คิดถึงตอนที่เราคุยเรื่องอะไรกันแบบนี้ครั้งแรก แล้วพอมันกลับมาเจอความรู้สึกนี้อีกครั้ง มันตื้นตั้นใจมาก เห็นพี่เค้ายืนไอเรื่อยๆ ก็เลยบอกว่าพี่จะกลับไปพักผ่อนไหม ไหวป่าว พี่เขาก็บอกว่าไม่เป็นไรนี่พี่เจอหนูพี่ใจชื้นขึ้นละ พี่เขาบอกว่าหนูไม่ค่อยมองหน้าพี่เค้าเลย หนูทำตัวไม่ถูกจริงๆตอนนั้น แล้วพี่เค้าพูดว่าพี่เข้าใจเพราะพี่น่ารัก555 คงคิดว่าหนูเขิล แต่ไม่ใช่เลย หนูไม่ได้ชอบพี่เขาที่หน้าตา หนูคิดถึงแค่บรรยากาศที่เราได้คุยกัน ที่ไม่มองหน้าเขา คือหนูกำลังตั้งใจฟัง เป็นคนชอบเหมือนคนเหม่อเวลาตั้งใจฟัง เพราะกำลังคิดตาม วิเคราะห์ตาม พี่เขาชวนเดินเล่น แล้วเลยบอกพี่เขาว่านู่นเขาขายหมาเอาป่าว พี่เค้าบอกว่าพี่มีแล้ว นี่ไงหมาเด็ก คุยกันไปเรื่อยเกือบ2ช.ม พี่เขาบอกว่าหนูเข้าไปข้างในเถอะ อุตส่าห์มา คอนเสิร์ตจะจบแล้ว ตอนนั้นแบตโทรศัพท์ก็จะหมด คนอื่นๆอยู่ในงานก็กังวลด้วย แล้วพี่เขาก็ไม่สบายเลยโอเค เลยบอกให้พี่เขากลับไปพักผ่อน พี่เค้าบอกว่าเดี๋ยวพี่เดินไปส่งตรงนั้น แล้วเดินขึ้นทางที่ลาดขึ้นมันลื่น พี่เขาบอกว่าเดินดีๆนะตรงนี้เดี๋ยวลื่น พี่เขาบอกว่าถึงบ้านแล้วโทรมานะ ก็ลากันตรงนั้น พี่เขาเป็นคนพูดหวานไม่เป็น แต่เป็นคนใส่ใจแสดงออกที่การกระทำ หนูเลยยิ่งชอบ ชอบที่เขาเป็นเขา ไม่ใช่หน้าตาเลยจริงๆ ตลอดเวลาที่ขาดการติดต่อหนูไม่เคยสนใจผู้ชายคนอื่นเลย ขนาดมาเที่ยวงานหนูไม่ดูผู้ชายสักคนเลย หนูชอบแบบว่ามั่นคงกับพี่เขามากๆ พอกลับถึงบ้านหนูก็ไม่ได้โทรไปเพราะพี่เขาหลับ แล้งนอนคิดแต่เรื่องที่คุยกันเลยไม่ได้ทักบอก แต่ก่อนหน้านี้บอกแล้วว่ากำลังกลับ เพราะพี่เขาทักย้ำมาในแชทอีกทีว่าถึงบ้านแล้วบอกด้วย หนูทักไปขอบคุณพี่เค้าที่ออกมาเจอหนู หนูดีใจมากๆ พอพี่เค้าตื่นก็โทรมา ว่าถึงบ้านทำไมไม่บอก แล้วก็บอกให้หนูนอนพักผ่อนบ้างดึกแล้ว อย่านอนดึก แล้วก่อนวางสายพี่เขาบอกว่าถ้าคิดถึงก็โทรมานะ แล้วก็ขาดการติดต่อกันอีก หนูคิดถึงนะ แต่ไม่อยากโทรไปกวนพี่เขาไม่สบาย แล้วปกติเราคุยกันน้อยมากเพราะต่างคนต่างมีโลกส่วนตัว มีพื้นที่ของตัวเอง เลยชิน  แต่คิดว่ามันยังค้างคาอยู่อีก รู้สึกว่าเหมือนมันจะพัฒนาแต่มันก็ไม่ หนูเองก็ไม่กล้าพูดความในใจออกไปสักที เลยตั้งใจจะไปเจอพี่เขาอีกปลายเดือนนี้  ไม่รู้จะทำยังไงดี อยากพูดความรู้สึกทุกอย่าง ว่าชอบพี่เขามากแค่ไหนมั่นคงกับพี่เขามากแค่ไหน เขาทำให้หนูพัฒนาตัวเองมากขึ้น ทำให้หนูมีไฟในการดูแลตัวเอง ในการทำงาน แต่ก็แอบกลัวๆว่าพี่เขาอาจจะไม่ได้อยากเปิดใจให้ กลัวผิดหวัง กลัวไม่เป็นอย่างที่คิด ไม่รู้จะจัดการความคิดตัวเองยังไงดี ถ้าเป็นคนที่เข้ามาอ่าน คุณจะทำยังไงคะ