แมวเมิน

วันนี้มีคาเฟ่แมว ไม่เรียกคาเฟ่หรอก แค่ห้องธรรมดาที่มีแมวเยอะมากๆ เราเป็นคนที่ชอบแมว รักแมวมากๆ เลยไปที่ห้องนั้นและมีคนเล่นกับแมวอยู่จำนวนหนึ่ง เราพยายามเล่นกับแมว พยายามจะเข้าหาแมว ทั้งเรียก และเคาะพื้น เอาของเล่นมาล่อ แต่มันดื้อมาก วิ่งไปทั่ว อยู่นิ่งไม่เป็น และมีจังหวะนึงที่มันมาเล่นแค่แปปเดียว ไม่ถึงนาทีหรอก และต่อมาเราก็รอให้มันมาเล่นด้วยอีกแต่มันก็ไม่ยอมมาหาเราสักที เราเลยไม่เรียกแล้วมานั่งดูอยู่ห่างๆ เราใช้เวลาสักพักเลยในการคิดว่าจะพุ่งเข้าไปเอาแมวมาเล่นเองดีมั้ย หรือเราจะออกมาจากห้องนั้นเลย เราคิดลังเลมากๆ สุดท้ายเราก็เดินออกมา ทั้งๆที่รู้สึกเสียดายมากที่ไม่ได้เล่นกับแมว ไม่ได้อุ้มสักครั้ง เสียใจที่ตัวเองเดินออกมา แต่ก็ดีใจ ที่เราไม่ต้องเสียเวลารอ และออกมาติวหนังสือของตัวเอง

สำหรับเรา นี่ไม่ใช่แค่เรื่องแมว ตอนนี้สถานการรักของเรา ยังหยุดอยู่ที่เราลังเล ว่าควรจะรอความรักแบบนี้ต่อไปมั้ย แต่เพราะแมวที่ห้องนี้มันคือคนที่เราไม่รู้จักเลยเราเลยออกมาง่ายๆ แต่คนที่รักนี่สิ จะทำยังไงได้.
เมี๊ยวว