เรามีน้าสาวที่เปิดร้านหมูกระทะ เลยไปขอทำงานเพื่อแลกเงิน แต่น้าไม่ได้ปฏิบัติกับเราเหมือนหลาน ปฏิบัติเหมือนเป็นลูกน้องจริงๆ เรื่องมันยาวมาก แต่อยากระบายเพราะทนไม่ไหวแล้ว
เราเป็นคนชอบทำรายรับรายจ่าย น้ามักหาเหตุผลมาหักเงินเรา และหักแต่ละทีก็เกินเหตุมาก เช่น ทำแก้วไวน์แตก ถูกปรับไปเป็นวัน ทั้งที่เรารู้ว่าเป็นแก้วปลอม ซื้อจาก Shopee อันละไม่ถึง 50 บาท แต่หักค่าจ้างเราทั้งวัน แบบนี้ไม่ใช่การให้โอกาสเด็กแต่เป็นการเอาเปรียบ แต่ก็ดีที่ทำให้เรารู้ว่าธาติแท้ของมันจริงๆ ของเขาเป็นอย่างไร พลาดนิดเดียวก็หักไปเกือบครึ่งวัน ทำให้รายรับรายจ่ายของเราเพี้ยนไปหมด ต้องมานั่งแก้ว่าวันนี้ เดือนนี้โดนหักไปเท่าไหร่ ใช้จ่ายอะไรไปบ้าง
เขาชอบใช้อำนาจในทางที่ผิด หัวหน้าแบบนี้เพิ่งเคยเจอ (ต่อจากนี้ขอเรียกว่า "หัวหน้า" เพราะเขาไม่ได้ปฏิบัติกับเราเหมือนหลาน เราก็จะมองเขาเป็นแค่หัวหน้าคนหนึ่ง) เช่น พอยอดขายร้านตก ร้านขายไม่ดี ก็มาลงที่ลูกน้อง ลดเงินเดือน หรือหาข้ออ้างให้ลูกน้องลาหยุดเพื่อตัวเองจะได้จ่ายน้อยลง อย่างน้อยก็ทำให้ได้รู้ว่าพระเทพองค์พระพิฆเนศที่ไหว้ทุกวัน หมาสักตัวยังไม่เดินผ่าน แล้วความสำเร็จจะมาจากไหน ลูกค้าไม่เข้าร้านเราก็ไม่แปลกใจ
ในแชทเขากล้าพูดแรงๆ แต่พอเจอหน้ากันที่ร้านกลับไม่กล้าพูด เก่งแต่ในแชท นักเลงคีย์บอร์ด เห็นแก่ได้ ยอดขายตกก็ผลักภาระมาที่ลูกน้อง ความคิดlogicแบบนี้ไม่เคยเจอมาก่อนเลย เราทนมา 4 ปี เพราะรอให้อายุครบเพื่อไปหาที่ทำงานอื่น ที่อื่นเขารับตั้งแต่ 18 ส่วนตอนนั้นเราอายุ 14 และทำงานที่นี่มาตั้งแต่นั้น
มีวันหนึ่งเขาบอกว่าจะพาครอบครัวและญาติไปเที่ยว ลูกน้องในร้านก็มีญาติที่มาช่วยงานด้วย เขาไม่ได้จ้างเยอะ แต่มีลูกน้องคนหนึ่งเป็นคนนอก เขาจะพาครอบครัว ญาติพี่น้องฝั่งเขา รวมถึงเราไปเที่ยว แต่เราไม่อยากไป เลยสละสิทธิ์ให้ป้าที่เป็นคนนอก หัวหน้ากลับบอกว่าไม่ได้ ไม่มีสิทธิ์ยกให้ใคร แล้วก็อ้างโน่นอ้างนี่ เราเลยบอกว่า "งั้นก็ตามนั้น ไม่ไปนะ เพราะยอดคงไม่ถึง" เขารอยอดประกัน AIA ถึงจะได้พาไปสิงคโปร์ แต่ด้วยนิสัยแบบนี้จะได้ยอดหรือ !ฝัน เขาทำทั้งขายประกันและขายหมูกระทะ
วันนั้นป้าก็มาบอกเราว่าหัวหน้าเป็นคนขี้บ่น ขี้ติ วันนั้นเราทดลองสูตรน้ำจิ้ม หัวหน้าชิมแล้วบอกอร่อย แต่วันต่อมาทำน้ำจิ้มสูตรเดิม ตวงเท่าเดิม ใช้กระบวยอันเดิม เขากลับบอกว่าไม่อร่อย เหมือนขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าวันไหนอารมณ์ดีก็อร่อย วันไหนอารมณ์ไม่ดีก็ติสารพัดทั้งที่มันอร่อยอยู่ สุดท้ายสูตรก็เพี้ยนจากที่อร่อยกลายเป็นไม่อร่อย เขาเป็นคนช่างติทุกเรื่อง คิดว่าตัวเองเก่งที่สุด คิดว่าอยู่บนโลกนี้คนเดียว no body as perfect as me ไม่มีใครทำอาหารอร่อยเท่าตัวเอง
ด้วยความที่นางรวย เขามาร้านทีไรก็ต้องถือ Starbucks, Casa Lapin, ซูชิ เนื้อเกรดเอ ของแพงๆ ชอบกินของแพง ส้มตำหรืออาหารตามสั่งธรรมดาข้างทางไม่กิน ต้องไปกินที่ภัทคารหรือในร้านหรูๆ แล้วจะมาเปิดร้านทำไม ทำเองก็ยังบอกว่าไม่อร่อย ตอนซื้อของเข้าร้าน เราบอกว่าของหมด ทวงแล้วทวงอีก เขาก็ยื้อให้รอช่วงลดราคาเพื่อลดต้นทุน ทั้งที่ตัวเองใช้ของแพง แว่นที่ใส่ก็ Carier กระเป๋าก็ Coach จะหักเงินลูกน้องไปซื้อของพวกนี้หรือเปล่า เราไม่เห็นด้วยเลย
ข้อความในแชทที่เขาตำหนิและดูถูกเรา เขาบอกว่าอย่าให้รู้ว่าเอาไปนินทาให้คนอื่นฟังเหมือนครั้งก่อนๆ และบอกว่าไม่มีใครอยากรับฟังความคิดที่ไม่ดี แล้วใครกันแน่ที่ความคิดไม่ดี ที่ถูกพูดถึงเพราะอะไรเขารู้ตัวหรือเปล่า คนที่พูดถึงก็พูดความจริง ไม่ได้แต่งเรื่องให้ใครเสียหาย คนที่เสียหายคือตัวเขาเอง ภาพลักษณ์ที่เสียก็เพราะตัวเขาเอง แต่ก็ยังมั่น หน้าdานพอที่จะไม่รู้ตัว
เราถามหรือบ่นอะไรนิดหน่อย เขาก็เอาเรื่องเงินมาเกี่ยว บอกอย่าฟุ่มเฟือย ทั้งที่เงินที่เขามีก็มาจากพวกเรา เขาโดนนินทาถึงในทางไม่ดีมาตลอด ทั้งคนในร้าน และแม้แต่พี่น้องแท้ๆ ของเขาเอง ตอนนี้ยังนินทากับพี่ของตัวเอง (ซึ่งเป็นหัวหน้าเรา) คนนินทาเขาเยอะมาก แต่เขาก็ไม่สะทกสะท้าน เหมือนคิดว่าตัวเองอยู่บนโลกคนเดียว จะทำอะไร สั่งใคร บังคับใคร คนอื่นก็ต้องทำตาม ใช้อำนาจเกินเหตุ
ยังมีอีกช่วงหนึ่งที่เราต้องจ่ายค่างานกลุ่มของทางวิทยาลัย แต่เราไม่มีเงิน โทรหาหัวหน้าก็ทำเป็นไม่รับสาย เราเลยยืมเงินป้าคนนอกในร้าน เงินเราออกทุกวันจันทร์ เพราะเราเลือกรับเป็นรายสัปดาห์ พอวันจันทร์เราทักไปขอรับเงินเดือนเพื่อจะเอาไปคืนป้า เขาไม่อ่านข้อความ เราเลยโทรไปขอให้โอนเงินส่วนนั้นให้ป้าโดยหักจากค่าแรงรายวันของเรา เขากลับบอกว่าไม่ใช่คนยืม จัดการเอง ทั้งที่วันจันทร์เป็นวันที่เราควรได้เงินแล้ว
เรื่องนี้ทำให้เรามีปัญหากับป้า ป้าคิดว่าเรายืมเงินแล้วไม่คืน แต่เราไม่มีเงินจริงๆ และรอหัวหน้าโอนอยู่ เขาก็ไม่ยอมโอนสักที จนป้าไม่คุยกับเราเป็นเดือนกว่าๆ ไม่มองหน้า ไม่สนิทกันเหมือนเมื่อก่อน เราพยายามอธิบายแล้วว่าไม่ใช่ความผิดของเรา แต่เป็นเพราะเขาไม่ยอมโอนเงินให้
เรื่องเกี่ยวกับเขามีอีกหลายอย่างมาก ตรรกะที่เขาใช้ก็แปลกๆ เขาเปิดร้านอยู่ที่บางแก้ว ตรงซอยโรงเรียนราชวินิชบางแก้ว ตรงข้ามเซเว่น ใครเจอร้านนี้ขอให้คิดดูให้ดีก่อนนะคะ เพราะร้านนี้เอาเปรียบลูกน้อง แต่เจ้าของร้านไม่ได้ใส่ใจ ปีนี้ลูกน้องลาออกไปแล้ว3คน ขอฝากไว้เพียงเท่านี้
เรามีน้าสาวที่เปิดร้านหมูกระทะ เลยไปขอทำงานเพื่อแลกเงิน แต่สิ่งที่ได้กับมา
เราเป็นคนชอบทำรายรับรายจ่าย น้ามักหาเหตุผลมาหักเงินเรา และหักแต่ละทีก็เกินเหตุมาก เช่น ทำแก้วไวน์แตก ถูกปรับไปเป็นวัน ทั้งที่เรารู้ว่าเป็นแก้วปลอม ซื้อจาก Shopee อันละไม่ถึง 50 บาท แต่หักค่าจ้างเราทั้งวัน แบบนี้ไม่ใช่การให้โอกาสเด็กแต่เป็นการเอาเปรียบ แต่ก็ดีที่ทำให้เรารู้ว่าธาติแท้ของมันจริงๆ ของเขาเป็นอย่างไร พลาดนิดเดียวก็หักไปเกือบครึ่งวัน ทำให้รายรับรายจ่ายของเราเพี้ยนไปหมด ต้องมานั่งแก้ว่าวันนี้ เดือนนี้โดนหักไปเท่าไหร่ ใช้จ่ายอะไรไปบ้าง
เขาชอบใช้อำนาจในทางที่ผิด หัวหน้าแบบนี้เพิ่งเคยเจอ (ต่อจากนี้ขอเรียกว่า "หัวหน้า" เพราะเขาไม่ได้ปฏิบัติกับเราเหมือนหลาน เราก็จะมองเขาเป็นแค่หัวหน้าคนหนึ่ง) เช่น พอยอดขายร้านตก ร้านขายไม่ดี ก็มาลงที่ลูกน้อง ลดเงินเดือน หรือหาข้ออ้างให้ลูกน้องลาหยุดเพื่อตัวเองจะได้จ่ายน้อยลง อย่างน้อยก็ทำให้ได้รู้ว่าพระเทพองค์พระพิฆเนศที่ไหว้ทุกวัน หมาสักตัวยังไม่เดินผ่าน แล้วความสำเร็จจะมาจากไหน ลูกค้าไม่เข้าร้านเราก็ไม่แปลกใจ
ในแชทเขากล้าพูดแรงๆ แต่พอเจอหน้ากันที่ร้านกลับไม่กล้าพูด เก่งแต่ในแชท นักเลงคีย์บอร์ด เห็นแก่ได้ ยอดขายตกก็ผลักภาระมาที่ลูกน้อง ความคิดlogicแบบนี้ไม่เคยเจอมาก่อนเลย เราทนมา 4 ปี เพราะรอให้อายุครบเพื่อไปหาที่ทำงานอื่น ที่อื่นเขารับตั้งแต่ 18 ส่วนตอนนั้นเราอายุ 14 และทำงานที่นี่มาตั้งแต่นั้น
มีวันหนึ่งเขาบอกว่าจะพาครอบครัวและญาติไปเที่ยว ลูกน้องในร้านก็มีญาติที่มาช่วยงานด้วย เขาไม่ได้จ้างเยอะ แต่มีลูกน้องคนหนึ่งเป็นคนนอก เขาจะพาครอบครัว ญาติพี่น้องฝั่งเขา รวมถึงเราไปเที่ยว แต่เราไม่อยากไป เลยสละสิทธิ์ให้ป้าที่เป็นคนนอก หัวหน้ากลับบอกว่าไม่ได้ ไม่มีสิทธิ์ยกให้ใคร แล้วก็อ้างโน่นอ้างนี่ เราเลยบอกว่า "งั้นก็ตามนั้น ไม่ไปนะ เพราะยอดคงไม่ถึง" เขารอยอดประกัน AIA ถึงจะได้พาไปสิงคโปร์ แต่ด้วยนิสัยแบบนี้จะได้ยอดหรือ !ฝัน เขาทำทั้งขายประกันและขายหมูกระทะ
วันนั้นป้าก็มาบอกเราว่าหัวหน้าเป็นคนขี้บ่น ขี้ติ วันนั้นเราทดลองสูตรน้ำจิ้ม หัวหน้าชิมแล้วบอกอร่อย แต่วันต่อมาทำน้ำจิ้มสูตรเดิม ตวงเท่าเดิม ใช้กระบวยอันเดิม เขากลับบอกว่าไม่อร่อย เหมือนขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าวันไหนอารมณ์ดีก็อร่อย วันไหนอารมณ์ไม่ดีก็ติสารพัดทั้งที่มันอร่อยอยู่ สุดท้ายสูตรก็เพี้ยนจากที่อร่อยกลายเป็นไม่อร่อย เขาเป็นคนช่างติทุกเรื่อง คิดว่าตัวเองเก่งที่สุด คิดว่าอยู่บนโลกนี้คนเดียว no body as perfect as me ไม่มีใครทำอาหารอร่อยเท่าตัวเอง
ด้วยความที่นางรวย เขามาร้านทีไรก็ต้องถือ Starbucks, Casa Lapin, ซูชิ เนื้อเกรดเอ ของแพงๆ ชอบกินของแพง ส้มตำหรืออาหารตามสั่งธรรมดาข้างทางไม่กิน ต้องไปกินที่ภัทคารหรือในร้านหรูๆ แล้วจะมาเปิดร้านทำไม ทำเองก็ยังบอกว่าไม่อร่อย ตอนซื้อของเข้าร้าน เราบอกว่าของหมด ทวงแล้วทวงอีก เขาก็ยื้อให้รอช่วงลดราคาเพื่อลดต้นทุน ทั้งที่ตัวเองใช้ของแพง แว่นที่ใส่ก็ Carier กระเป๋าก็ Coach จะหักเงินลูกน้องไปซื้อของพวกนี้หรือเปล่า เราไม่เห็นด้วยเลย
ข้อความในแชทที่เขาตำหนิและดูถูกเรา เขาบอกว่าอย่าให้รู้ว่าเอาไปนินทาให้คนอื่นฟังเหมือนครั้งก่อนๆ และบอกว่าไม่มีใครอยากรับฟังความคิดที่ไม่ดี แล้วใครกันแน่ที่ความคิดไม่ดี ที่ถูกพูดถึงเพราะอะไรเขารู้ตัวหรือเปล่า คนที่พูดถึงก็พูดความจริง ไม่ได้แต่งเรื่องให้ใครเสียหาย คนที่เสียหายคือตัวเขาเอง ภาพลักษณ์ที่เสียก็เพราะตัวเขาเอง แต่ก็ยังมั่น หน้าdานพอที่จะไม่รู้ตัว
เราถามหรือบ่นอะไรนิดหน่อย เขาก็เอาเรื่องเงินมาเกี่ยว บอกอย่าฟุ่มเฟือย ทั้งที่เงินที่เขามีก็มาจากพวกเรา เขาโดนนินทาถึงในทางไม่ดีมาตลอด ทั้งคนในร้าน และแม้แต่พี่น้องแท้ๆ ของเขาเอง ตอนนี้ยังนินทากับพี่ของตัวเอง (ซึ่งเป็นหัวหน้าเรา) คนนินทาเขาเยอะมาก แต่เขาก็ไม่สะทกสะท้าน เหมือนคิดว่าตัวเองอยู่บนโลกคนเดียว จะทำอะไร สั่งใคร บังคับใคร คนอื่นก็ต้องทำตาม ใช้อำนาจเกินเหตุ
ยังมีอีกช่วงหนึ่งที่เราต้องจ่ายค่างานกลุ่มของทางวิทยาลัย แต่เราไม่มีเงิน โทรหาหัวหน้าก็ทำเป็นไม่รับสาย เราเลยยืมเงินป้าคนนอกในร้าน เงินเราออกทุกวันจันทร์ เพราะเราเลือกรับเป็นรายสัปดาห์ พอวันจันทร์เราทักไปขอรับเงินเดือนเพื่อจะเอาไปคืนป้า เขาไม่อ่านข้อความ เราเลยโทรไปขอให้โอนเงินส่วนนั้นให้ป้าโดยหักจากค่าแรงรายวันของเรา เขากลับบอกว่าไม่ใช่คนยืม จัดการเอง ทั้งที่วันจันทร์เป็นวันที่เราควรได้เงินแล้ว
เรื่องนี้ทำให้เรามีปัญหากับป้า ป้าคิดว่าเรายืมเงินแล้วไม่คืน แต่เราไม่มีเงินจริงๆ และรอหัวหน้าโอนอยู่ เขาก็ไม่ยอมโอนสักที จนป้าไม่คุยกับเราเป็นเดือนกว่าๆ ไม่มองหน้า ไม่สนิทกันเหมือนเมื่อก่อน เราพยายามอธิบายแล้วว่าไม่ใช่ความผิดของเรา แต่เป็นเพราะเขาไม่ยอมโอนเงินให้
เรื่องเกี่ยวกับเขามีอีกหลายอย่างมาก ตรรกะที่เขาใช้ก็แปลกๆ เขาเปิดร้านอยู่ที่บางแก้ว ตรงซอยโรงเรียนราชวินิชบางแก้ว ตรงข้ามเซเว่น ใครเจอร้านนี้ขอให้คิดดูให้ดีก่อนนะคะ เพราะร้านนี้เอาเปรียบลูกน้อง แต่เจ้าของร้านไม่ได้ใส่ใจ ปีนี้ลูกน้องลาออกไปแล้ว3คน ขอฝากไว้เพียงเท่านี้