ผมพึ่งเข้ามาใช้ชีวิตในกรุงเทพ ระหว่างรอม.เปิดก็ได้มีแฟน ซึ่งแรกๆความสัมพันธ์ของผมกับแฟนก็ดีนะ แต่พอคบไปได้นานๆเข้าเพราะนิสัยส่วนตัวที่ค่อนข้างขี้หึงของผมผมเลยคอยทักถามเช็คตลอดว่าอยู่ พอรู้ว่าทำเขาอึดอัดผมก็สัญญากับเขาว่าจะไม่ทำอีกแต่จู่ๆแฟนของผมก็บอกว่าช่วงที่คุยกันแรกๆอะแอบคุยกับอีกคนอยู่ พอผมได้ยินแบบนี้ก็ทำเอาผมเฟวเลยแหละทำให้จากที่จะไม่ค่อยกังวลเรื่องนอกใจกลายเป็นว่าผมยิ่งกังวลขึ้นไปอีก ผมพยายามอย่างมากที่จะลืมเรื่องนี้เพื่อหวังว่าชีวิตคู่เราจะดีขึ้นจะได้ไม่มีปัญหา แต่พอยิ่งคบนานไปเรื่อยๆเขาก็เริ่มเปลี่ยน ชอบหาเรื่องทะเลาะตลอด ไล่ผมเอย ไม่ต้องมาคุยด้วยเอย คือใจคอแฟนอะโดนแบบนี้ก็ไม่ได้รู้สึกดีนะ พอทะเลาะกันเสร็จก็คุยกันตกลงกันว่าจะปรับเปลี่ยนเพื่อกันนะ แต่จนปัจจุบันนี้ที่คบกันมา3เดือนเขาก็ยังเหมือนเดิมเลยผมต้องตามง้อตามยื้อตลอด ทั้งที่ก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ หอผมกับหอแฟนอะอยู่ไกลแล้วเขาต้องไปทำงานตอนกลางคืนด้วย แล้วมีวันนึงที่เขาหยุดจากงาน ผมเลยไปรับมาอยู่ด้วยกันที่หอของผม ห้องของกินอะไรผมจัดการเตรียมไว้ให้ตลอด เดินทางไปรับผมก็ไปเองออกค่าใช้จ่ายให้เอง พอลงไปเอาของกินที่สั่งมาแล้วมันรู้สึกเหนื่อยเลยอยากให้ป้อนหน่อย สักหน่อยก็วีนผมอีกละว่าผมไม่ทำอะไรเลย พอเริ่มทะเลาะกัน แรกๆเขาก็บอกว่าเขาทำทุกอย่างพยายามคนเดียวตลอด พอผมบอกว่าผมก็พยายามนะเขาก็สวนมาทันทีเลยว่าผมไม่สนใจความรู้สึกความพยายามเขา นี่จึงเป็นอีกเหตุผลที่ผมไม่อยากพูดอะไรเลย และต้องยอมให้เขาตลอด ถามว่าผมท้อมั้ย ผมท้อแต่ผมรักผู้หญิงคนนี้เลยไม่ไปไหนและยอมตลอด จนกระทั่งไม่นานมานี้ผมเล่นคอมอยู่แล้วเขาฝากเอาโทรศัพท์ฝากให้เขาหน่อย ผมเล่ยเออจัดการอะไรให้เสร็จสรรพ แต่ระหว่างจะวางโทรศัพท์เขาก็มีข้อความจากไลน์เขาเด้งขึ้นมา เป็นข้อความจากพี่ที่ทำงานของเขา ผมก็ไม่อะไรหรอกแต่เพราะยังกังวลว่าเขาจะนอกใจอยู่ตลอดเลยกดเข้าไปดู เห็นว่าเขาคุยกับพี่คนนี้ที่ออกไปเชิงมากกว่าเพื่อนรวมงานอีก ถามไถ่การกินข้าวกันและกัน นอนก็บอกฝันดีกันตลอด กลับบ้านกลับหอกันยังไงก็รายงานกัน พอป่วยก็จะทักไปถามกัน นี่มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนผมกำลัวโดนนอกใจสุดๆ แล้วยิ่งที่ว่าสองคนคุยกันดีมากที่กับผมเขาแทบหาเรื่องทะเลาะกับผมตลอดเลย ยิ่งทำให้ผมรู้สึกแย่ขึ้นไปอีก ผมทำให้เขาพยายามให้เขามาตลอดเลยนะสรุปแล้ว ผมอยู่ในความสัมพันธ์แบบไหนหรอ
ผมอยู่ในความสัมพันธ์แบบไหนหรอ