เรื่องอ่ะมันเริ่มที่ว่าเราอ่ะตัดสินใจจะไปเตือนเพื่อนคนนึงก็คือเราเป็นคนมีเพื่อนเยอะมากแต่มันก็จะมีเพื่อนคนนึงที่เรารู้สึกว่า เราทะเลาะกับเขามาทุกปีเลยตั้งแต่เป็นเพื่อนกันเป็นเพื่อนกันมาสามปี แล้วรู้สึกว่าเราทะเลาะกับเค้าเนี่ยทุกปีเลย ไม่มีปีไหนที่เราจะไม่ทะเลาะกับเค้าเลยแล้ว ปีนี้เนี่ยเราทะเลาะกับเค้าไปเยอะมาก สองรอบได้คือเราอ่ะก็เลยรอบที่สองเนี่ยเราเลยรู้สึกว่าเราต้องพูดแล้วว่าเพื่อนน่ะมีนิสัยยังไงบ้างคือเราก็เตือนเพื่อนไปว่า เราไม่รู้นะว่าแกอ่ะใช้ชีวิตมายังไงหรือเจออะไรมาไหมในระหว่างที่แกใช้ชีวิตมาแต่ว่าเราสงสารแกนะ ทำไมแกเป็นคนคิดลบจังเลย แกทำให้คนรอบข้างอึดอัดนะรู้หรือเปล่า แล้วเวลาใครเตือนแกแกก็ไม่ฟังแกก็ชอบชักสีหน้าใส่เค้าก็เลยไม่อยากเตือนแกแล้วเราไม่อยากให้ใครมานินทาเพื่อนเรานะ เราอยากให้แบบเพื่อนเราอ่ะแบบดีอ่ะ ไม่ได้อยากให้เพื่อนเราโดนนินทา แล้วเราก็ไม่อยากนินทาเพื่อนด้วยเราก็ก็เลยเลือกที่จะพูดกับแกตรงตรง เราพูดประมาณนี้นะเพราะว่าเพื่อนคนเนี่ยเป็นคนที่แบบว่าคิดมากขนาดแบบว่าแบบ เรื่องเล็กน้อยอย่างเงี้ยเรื่องที่แบบว่ามันเล็กน้อยมากๆ เช่น แบบเค้าเข้ามาช่วยเอาของมาให้อะไรอย่างเงี้ยเพื่อนก็จะคิดว่าแบบสะเหล่ออะไรแบบเนี่ยเราเลยคืออะไรอ่ะคือแบบทำไมไปคิดยังงั้นแค่เค้ายกมือขึ้นตอบอะไรเงี้ยก็จะคิดแบบนั้นไปหมดแล้วอ่ะเราก็ก็เลยต้องเตือนเพื่อนเพราะว่าเราไม่อยากให้ใครมาว่าเพื่อนว่าเพื่อนเราอ่ะเป็นคน Toxic เราเลยแบบก็เตือนน่ะพอเตือนเราก็ทำหน้าไม่พอใจใส่เราก็ก็เลยคิดว่าหรือเราเตือนแรงไปนะคือเราก็เตือนปกติของเรานะคือส่วนตัวเราเป็นคนพูดตรงมากๆแล้วเวลาเราเตือนน้ำเสียงเราอ่ะจะเป็นอีกแบบนึงเลยเราก็ก็เลยอาจจะพูดแรงไปในบริบทนั้นหรือเปล่าคือเราก็รู้สึกผิดไหมก็ไม่ได้ขนาดนั้นน่ะแต่ว่ามันก็แค่รู้สึกงงเฉยเฉยว่าแบบทำไม ทำไมต้องเหมือนไม่อยากคุยกับเราด้วยเราแรงไปหรือเปล่าเราก็เลยอยากรู้ว่าเราแรงไปไหม
เราเตือนเพื่อนแรงไปไหม?