ถึงเวลา หรือยังที่ผังเมือง ควรปรับลดสัดส่วนการทำประโยชน์ต่อพื้นที่ (FAR) ให้ลดลง โดยเฉพาะพื้นที่ชานเมือง กทม. ครับ

ในผังเมืองใหม่ พื้นที่อนุรักษ์หายไปเยอะมาก กลายเป็นสีเขียวที่ทำโครงการได้

จากปัญหาน้ำท่วม ทั้งในปี 2554 และ 2569 ผมเห็นผังเมืองพยายามจะเพิ่มสัดส่วนการก่อสร้าง ให้มากขึ้น โดยเฉพาะพื้นที่ระหว่างเมืองและชานเมือง

พื้นที่สีเขียวใน กทม. ก็น้อยลงเรื่อยๆ ที่ดินเปล่าโดนถม ไม่มีพื้นที่สีเขียว รับน้ำอีกแล้ว

อยากทราบความเห็นครับ ว่าเรากำลังทำอะไรผิดทางกันไหม ตอนนี้พื้นที่ในตัวเมือง จริงๆ หลายๆ เขต มีบ้านว่างมากมาย ทำไมถึงไม่สนับสนุนให้คนอยู่ในเมือง ใช้พื้นที่ในเมือง ชั้นใน ชั้นกลาง (หรือระหว่างเมือง) ให้มันคุ้มค่ากันก่อน โดยอาจใช้มาตรการทางภาษี ทำให้คนไม่เก็บบ้าน ที่ดินเปล่า ดองเอาไว้กับตัวเองให้มากเกินไป ครับ

คิดอย่างไรกันครับ