วันหนึ่งผมเคยได้ยินเสียงจากที่ไกลๆแบบเบาๆ เหมือนว่ามีคนบอกอะไรสักอย่าง แต่คิดว่าเป็นแค่เสียงคนคุยกันผมก็เดินออกไปหาต้นต่อของเสียงนั่นอต่กลับเหมือนว่าเสียงนั่นไม่ใช่เสียงของคนที่เขาคุยกันอยู่ แล้วผมก็กลับมาที่นั่งที่ผมนั่งก่อนจะได้ยินเสียงนั่น พอผ่านไปสักพักเริ่มได้ยินเสียงอีก ก็คิดว่าเสียงคนคุยกันทั่วไปก้ไม่คิดอะไรแต่พอเปิดประตูออกไปดูกลับไม่เจอใคร ซึ่งผมก็งงเหมือนกันว่าไอเสียงที่เจอเหมือนคนคุยกันมันคืออะไร ผมตกใจมากตอนนั้นคิดไปว่าตัวเราหลอนไปเองหรือป่าว ผมเป็นคนที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับยา และจู่ๆวันนั่นผมกำลังนั่งเล่นเกมของผมไปปกติก็เริ่มได้ยินเสียงแบบเดิมอีก บ่อยครั้งจน ผมเริ่มสงสัยแล้วพยายามตั้งใจฟัง ฟังไปสักพักก้ได้ใจความ บางทีเสียงนั่น จะเป้นเสียงเคาะบ้าง เสียงทุบบ้าง เสียงคนพูดบ้าง ผมลองตั้งสติแล้วลองคิดว่าหุแว่ว จนมันบ่อยเข้าๆจนผมตัดสินใจค้นหาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตดู เขาบอกว่าเกิดจากการทำงานหนักทั้งที่ผม ไม่ได้ทำอะไรหนักๆเลย ผมเริ่มสงสัย พอเวลาผ่านไปสักพัก ผมได้ยินเสียงนั่นชัดขึ้นบ้างทีเขาก็มาบอกว่าใครมาหรือที่ทำอยู่ถูกไหม หรือบ้างทีมาแบบคนคุยกันด่าเราว่าเราทั้งที่ตอนนั้นไม่มีใครอยุ่เลยผมก็มานั่งคิดว่าเสียงที่ได้ยินกับสิ่งที่เราทำมันใช่หรือป่าวเราก็ย้อนกับไปว่าที่เราทำลงไปใช่อย่างที่เสียงนั่นพุดหรือป่าวแล้วมันทำให้เราคิดได้ว่าสิ่งที่ทำอยู่ถูกบ้างในบ้างครั้งและบ้างครั้งเราก็ผิด มันมีจังหวะนึ่งที่เหมือนที่อยากรู้ว่าตานั่นเราจะชนะหรือแพ้เขาก้จะมาบอกในแบบว่าเห็นไหมบอกแล้วไม่เชื่อหรือบ้างที่มาแนวเสียใจ บอกที่มาแบบซ้ำเติมเรา แต่ส่วนมากที่ผมเจอคือนินทาเราว่าร้ายเรา ทั้งที่เราก็ไม่ได้ไปสร้างความเดือดร้อนอะไรเกี่ยวกับเขาเลยแต่กลับมาซ้ำเติมเรา เราก็งงว่าบ้างทีทำไมไม่มาบอกกันก่อนที่เราจะทำจะได้ไม่ต้องมาซ้ำเติมเรา ผมทำได้แค่ทนในสิ่งที่พุดไปแล้วคนบ้างคนไม่เข้าใจแล้วบอกใครไม่ได้มาสักพัก จนเริ่มปรับตัวเข้ากลับเสียงพวกนั่นได้ จนบ้างที่ทำให้รู้ว่าเสียงที่บอกตอนที่ทำอยู่จะเกิดผลดีหรือไม่ดีมันน่าตกใจมากนะครับ ถ้าใครเคยเป็นก็ต้องเข้าใจเหมือนกัน ผมแค่มาเล่ากับสิ่งที่ผมเจอมากับเองเผื่อเป็นแนวทางให้คนที่เข้ามาอ่านจะได้รู้ว่ามีคนอีกคนหนึ่งที่เป็นเหมือนกัน มันเป้นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อมากคนบ้างที เราได้ยินเหมือนเสียงในใจเข้าพอลองพุดไปกับใช่จริง จนบ้างที่ผมก้ไม่ได้อยากได้ยินเสียงพวกนี้เลยครับ ผมมันได้ดีไปหมดแต่แค่ ช่วยเราได้ในบ้างครั้ง ผมไม่ได้ทำอะไรเลยแต่มันกับได้ยินของมันเอง เป็นสิ่งที่บอกใครไม่ได้ด้วย หาหมอประสาทมาแล้วก็ไม่หาย พอจะมามันก็มาของมันเองพอจะหายก้หายไปเป้นช่วงๆเลย จนตอนนี้ผมเลยใช่ตัวช่วยคือหูฟังหรือเพลงดังๆช่วยกลบเสียงพวกนั่น มันเหมือนรู้ด้วยว่าเสียงพวกนั่นมันพูดอยู่มันคือใคร แต่เราก้ไม่กล้าไปถ้าเขาหรอกครับเพราะบ้างที่มันด่าเรา บ้างทีมันก็ชมเรา แต่เราสัมผัสได้ว่าเสียงนั่นคือมัน เรารู้แต่เราไม่สารถไปคุยหรือไปพูดกับมันได้ เพราะบ้างมันจะว่าเราเป็นบ้า หรือเพียนบ้าง เราก็ได้แค่ทนแล้วหาวิธีแก้ไขด้วยตัวเอง ถ้าได้ยินแบบเรา ให้ใช่หุฟังฟรือเสียงเพลงหรือเสียงอื่นกลบ อย่าให้มันควบคุมเราได้แล้วอย่ายอมเสียงพวกนั่นนะครับเพราะผมลองมาแล้ว เกือบเป้นบ้าเหมือนไม่ใช่คนเลยตอนนั่นที่ผมเป็นแรกๆกว่าจะเริ่มปรับตัวแล้วสู้กับเสียงพวกนั่นได้มันยากมากเสียงพวกนั่นมันจะปั่นประสาทให้เราคิดตามแล้วมันจะทำให้เรารู้สึกไม่ดี แล้วก็จะทำให้เราคิดมากขึ้นเรื่อยๆ ๆ ๆ แล้วจะทำให้เราเสียความเป็นตัวเองไปจนผมจะพบวิธีแก้ไขให้ผ่านไปได้มันยากมากครับ เลยมาบอกไว้ถ้าใครเจอแบบเดียวกัน
เมื่อได้ยินเสียงแว้วจากหูจากที่ไกลๆ