ขอกำลังใจในการใช้ชีวิต (เราเป็นลูกที่แย่มากไหม?)

สวัสดีครับทุกคน

       ผมเติบโตมากับครอบครัวที่มีอาชีพทำนา ตอนเด็กรู้สึกว่าจนมากกไม่เคยอยากได้อะไรแล้วได้มันมาโดยง่ายเลยครับ ผมเป็น LGBT+ คนนึง เคยรู้สึกว่าเราทำให้ครอบครัวได้ภาคภูมิใจในตัวผมเองมากก ๆ ด้วยการเรียนเป็นที่ 1 ของห้องแทบจะทุกเทอมสมัยมัธยม และพาตัวเองเรียนจบมหาลัยด้วยเกียรตินิยมอันดับ1 หลังจากเรียนจบผมเริ่มต้นทำงานที่เงินเดือนค่อนข้างดีประมาณสามหมื่นต้น ๆ และไต่เต้ามาเรื่อง ๆ ไปจนหกหมื่นปลายครับ ตัวผมเองก็ภูมิใจในตัวเองมาก ๆ เลย ผมสร้างบ้านหลังใหม่ให้ครอบครัวราวอายุ ประมาณ 25 ปี เพราะอยากให้ที่บ้านมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นครับ เพราะบ้านหลังเก่ามันแย่มาก ๆ กู้แบงค์ประมาณล้านต้น ๆ ไม่ได้หวือหวาอะไรมากครับ ผ่านมาถึงตรงนี้ทุกอย่างมันดีมาก ๆ เลยใช่ไหมครับ
       ผมมีปัญหาด้านการเงินครับด้วยความที่เราไม่ได้ในสิ่งที่อยากได้ในตอนเด็กเป็นปมให้เราใช้เงินฟุ่มเฟือยจนในที่สุดเราต้องปรับโครงสร้างหนี้ แต่ก็แก้ปัญหาให้ผ่านไปได้ครับ ซึ่งเป็นปัญหาที่สะสมมาหลายปี ตั้งแต่เริ่มต้นทำงานแล้วล่ะครับ สิ่งที่เกิดขึ้นคือผมตกงาน ทำให้ว่างไม่มีอะไรทำ และผมมีเล่นพนันกีฬาเดิมอยู่แล้วครับ พอตกงานก็ว่าง และแล้วผมก็ถลำลึกจนลามไปถึงการกู้นอกระบบ และต้องบอกความจริงกับที่บ้านเพื่อหาทางออกร่วมกัน ผมต้องเอาที่ดินไปเข้าไฟแนนซ์ถึงสามครั้งมูลค่ารวม ๆ ก็ประมาณ 7 แสนครับ ผมเองก็จมกับความทุกพยายามหางานก็ไม่ได้สักที เคยคิดว่าเราไม่มีทางออกอยากคิวตัวเองแต่ก็จะไม่ทิ้งปัญหาไปให้ใครต้องรับผิดชอบ รู้สึกเสียใจมาก ๆ แตกสลายมาก ๆ ครับ คิดทุกอย่างแทบจะเป็นบ้า คิดอยากย้อนเวลาอยู่ตลอด คิดว่าตัวเองเป็นโรควิตกกังวลไปแล้ว หลอนกับแม้กระทั้งเสียงแชทที่เด้งมา เลยมาขอกำลังใจในการสู้ต่อกับทุกคนครับ ผมจะต้องมีวันที่ดีอีกครั้งใช่ไหมครับทุกคน

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่