ความรู้สึกผิดนี้ แก้ยังไงดี

เราแยกออกมาอยู่คนเดียวเพราะเกลียดแฟนใหม่แม่ค่ะ
เขาเป็นคนที่เลว ไม่เอาไหนสุด ๆ ไม่ช่วยแม่ทำมาหากิน ติดเหล้า
ทำลายข้าวของ ทำร้ายร่างกาย แต่แม่ก็ยังเลือกที่จะอยู่กับเขา เพราะห่วงบ้าน ( คือแม่เราเลือกผิดที่ขายบ้านตัวเองแล้วไปสร้างบ้านใหม่ในที่ดินของแฟนใหม่ค่ะ ) แต่เราคิดว่าไม่ควรทนอยู่กับคนแบบนี้ให้เสียประสาทก็เลยออกมาค่ะ
แม่จะชอบมีปัญหาเรื่องเงินอยู่เสมอค่ะ ตอนเราอยู่บ้านหลังนั้นเรามีรายได้ดีเราก็จ่ายหนี้ แต่งเติมบ้านหรือให้เงินแม่เป็นประจำค่ะ
แต่หลังจากออกมาอยู่คนเดียวเรามีค่าใช้จ่ายที่เท่ากับเงินเดือนเลยค่ะ ค่าเช่า ค่าไฟ ค่าน้ำ ค่าอาหารแมวสามตัว  ค่าอาหารเรา มันเพียงพอแค่ของเราเท่านั้นเลยค่ะ เดือนชนเดือนเลย เรารับผิดชอบได้แค่ชีวิตเราเท่านั้นเลยตอนนี้

แต่ล่าสุดแม่เราโดนล็อคบัญชีค่ะ เงินในบัญชีมีอยู่ 1000 สุดท้ายที่แม่เอาไว้ใช้เดือนนี้ค่ะ แม่มาบอกเรา แต่เราเองก็เหลือเงินอยู่ 2000 ที่ยังต้องจ่ายค่าทรายแมว ค่าอาหารแมวที่พึ่งสั่งมาอีก แล้วไหนจะค่ากินเราอีก เราคิดแล้วว่าเราคงให้แม่ไม่ได้ ถ้าให้เราก็ไม่มีกินเหมือนกันค่ะ เราเลยถามว่าแล้วแฟนใหม่ล่ะ ไม่ช่วยอะไรเลยเหรอ แม่บอกว่าเขาไม่ได้ทำงานค่ะ  แต่พอเราปฏิเสธไปเรากลับรู้สึกผิดมากเลยค่ะ ทั้งที่รู้ดีว่าถ้าแม่เลือกที่จะทิ้งภาระที่เรียกว่าแฟนใหม่นั่น ป่านนี้แม่คงไม่มีปัญหาเรื่องเงินแล้ว ทั้งที่รู้ว่าแม่เลือกเองทั้งนั้น แล้วก็ถึงเขาจะเลี้ยงเรามาแบบขอไปที ไม่ได้สนใจเราอะไรขนาดนั้น แต่พอมีเรื่องแบบนี้ทีไรเราอดสงสารไม่ได้ มีความคิดที่อยากจะให้เขาครึ่งนึงของเงินที่มี แต่ต้องฮึบไว้ก่อนตอนนี้มันช่วยไม่ได้ เราเลยรู้สึกผิดมากเลยค่ะ ออกจากความรู้สึกนี้ไม่ได้สักที มีใครเป็นแบบเราบ้างมั้ยคะ แล้วจะทำไงให้หายรู้สึกผิดดี