เบื่อญาติๆชอบมายืมตังค์🥹❌หนี้ความกตัญญู

สวัสดีค่ะ ไม่รู้จะมีคนได้อ่านกระทู้นี้ไหมนะคะ เราแค่อยากจะระบายค่ะ เราเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆที่กำพร้าแม่ตอนขึ้น ม.3 นะคะ และทุกๆวันหลังเลิกเรียนและวันเสาร์-อาทิตย์ เราต้องไปขายของช่วยน้า และรับจ้างในตลาด(แล้วแต่เขาจะจ้าง) หลังจากจบม.3 เราได้ไปเรียนต่อสายอาชีพ และเลือกฝึกงานปีครึ่ง เพื่อที่จะได้หาเงินใช้เอง หลังจากทึ่เราเรียนจบและได้เข้ามาทำงานในกรุงเทพด้วยเงินเก็บตัวเอง ระหว่างทางที่เรากำลังเรียนก็มีน้าๆมายืมตังค์เรา คืนบ้างไม่คืนบ้างปะปราย ซึ่งเราก็ให้ยืมเพราะกลัวว่าเขาจะทวงบุญคุณที่เขาเลี้ยงมา ซึ่งไม่เซิงว่าเลี้ยงเพราะเราต้องไปทำงานกับเขาแล้วเขาถึงจะให้เงินค่าไปเรียนเรา ระหว่างที่น้ามายืมเราให้ตลอด แต่บางทีแทบไม่ได้คืน แถมพูดถึงหนี้ที่แม่เราสร้างไว้ก่อนตายเพื่อให้เรารู้สึกผิด ซึ่งเราก็รู้สึกแบบนั้นจริงๆ จึงให้เขายืมเรื่อยมา ฟางเส้นสุดท้ายคงจะเป็นวันนี้แล้วจริงๆ เขาโทรมาเราไม่ได้รับ และเขาส่งข้อความมาขอความช่วยเหลือ ซึ่ฃรอบนี้เราจะไม่ช่วยแล้ว ปัจจุบันเขามีหนี้ที่ติดเราอยู่หมื่นกว่าบาท จริงๆแล้วอยากเล่ายาวกว่านี้ แต่กลัวไม่มีคนอ่าน ขอบคุณทุกคนที่อ่านและเข้าใจเรา (ซึ่งลูกของน้าเราเขาอายุเยอะกว่าเราทุกคนทเราก็งงทำไมเขาไม่ให้ลูกเขาช่วยลูก3สะใภ้อีก3ที่อยู่บ้านเดียวกัน ปัญหามันไม่ควรมาถึงเรา) หนี้กตัญญูซึ่งเราไม่ได้ถือว่าเขาเลี้ยงเรามาเลย เพราะเราดิ้นรนเองอยากได้เงินก็ต้องไปทำงานให้เขาก่อนถึงจะได้เงินมา และตลอดระยะเวลาที่เรามาอยู่กรุงเทพเราไม่เคยขอความช่วยเหลือจากญาติพี่น้องเลย เราแทบไม่อยากติดต่อ เพราะถ้าเราติดต่อไปหรือเขาติดต่อมา ก็มีเรื่องให้เรามานั่งเครียดตลอดและหนีไม้พ้นเรื่องเงิน