งานล้นมือแต่ยังออกไม่ได้เพราะภาระค้ำคอ เจอคำพูดบั่นทอนกำลังใจจากที่ทำงาน จัดการความรู้สึกยังไงดีคะ

สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้อยากมาขอระบายและขอคำแนะนำเรื่องการทำงานค่ะ ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยและเครียดมาก แต่ติดตรงที่ว่า เรายังออกไปหางานใหม่ไม่ได้ ในตอนนี้ เพราะมีภาระทางบ้านที่ต้องรับผิดชอบ และแถวบ้านเราก็หาตำแหน่งหรือฐานเงินเดือนเท่านี้ยากมาก กลัวความไม่มั่นคง ก็เลยต้องจำใจทนอยู่ไปก่อนค่ะ

จุดเริ่มต้นเราสมัครเข้ามาทำตำแหน่งแอดมินเอกสารทั่วไป งานไม่ซับซ้อน แต่พอมีเพื่อนร่วมงานลาออกไป ทางหัวหน้าก็ให้เรามารับหน้าที่ตรงนั้นเพิ่ม พร้อมกับปรับเงินเดือนให้ในตอนนั้นนิดหน่อย

แต่ปัญหาคือ... งานมันงอกเพิ่มเรื่อยๆ จนตอนนี้เหมือนทำหลายหน้าที่ในคนเดียว: จากงานเอกสารธรรมดา กลายมาต้องรับผิดชอบทั้งงานประสานงาน ระบบหลังบ้าน งานบุคคลเบื้องต้น จัดการเรื่องเอกสารการเงิน และงานจุกจิกอีกหลายอย่างที่ถูกโยนมาเรื่อยๆ บางครั้งเราต้องเป็นคนกลางรับหน้ากับสถานการณ์เฉพาะหน้าต่างๆ ทั้งที่เราไม่ได้เป็นคนตัดสินใจเองด้วยซ้ำ

จุดที่ทำให้รู้สึกหมดกำลังใจสุดๆ:
- พอภาระงานเพิ่มขึ้นจนเราทำแทบไม่ทันแล้วขอปรับเพิ่มค่าตอบแทน ก็มักจะได้รับคำตอบเชิงปฏิเสธ หรือคำพูดที่ทำให้รู้สึกว่าความทุ่มเทของเราไม่มีความหมาย
- เวลาเกิดปัญหาหน้างาน หรือมีคำพูดเปรียบเทียบจากผู้ใหญ่ เช่น มองว่างานหลังบ้านสบายไม่มีอะไรทำ ทั้งที่เราแบกงานเอกสารและประสานงานหัวหมุน ฟังแล้วมันบั่นทอนจิตใจมากค่ะ

ตอนนี้รู้สึกเหมือนเราแบกรับความกดดันไว้เยอะมาก แต่ติดที่ยังต้องทำงานที่นี่ต่อไปเพราะความจำเป็นเรื่องค่าใช้จ่าย
อยากขอคำแนะนำจากพี่ๆ เพื่อนๆ ในพันทิปค่ะว่า:
1. มีวิธีปรับความคิด หรือวิธีจัดการความรู้สึกยังไงดีคะ เวลาต้องเจอสภาพแวดล้อมหรือคำพูดที่บั่นทอนจากที่ทำงาน?
2. เราจะเซฟสุขภาพจิตตัวเองยังไงดี ไม่ให้เก็บความเครียดเรื่องงานกลับมาคิดวนซ้ำจนจิตตกในเวลาส่วนตัวคะ?

ขอบคุณทุกคนล่วงหน้านะคะ