เหนื่อยๆกับชีวิต

ผมเป็นคนขี้ลืมแต่พยายามจำตลอด บางทีก็ลืมเล็กน้อย แฟนผมชอบทะเลาะกับผมเรื่องนี้ ผมก็ขอโทษที่ชอบลืม แต่แฟนผมไม่ค่อยฟังอะไรผม ชอบบ่นบางที แล้วผมก็ชอบเป็นคนที่ตั้งคำถามในบางที พอผมตั้งคำถามเล็กน้อยที่ผมไม่เข้าใจแฟนผมก็จะบ่นว่าจะถามทำไม ส่งให้ดูแล้วไม่อ่าน ผมก็บอกว่าอ่านแล้วแต่ไม่เข้าใจตรงนี้เฉยๆ ทีนี้ก็ทะเลาะกันจนบอกเลิกกัน เขาก็บอกของเล็กๆน้อยๆไม่ค่อยซื้อให้เลยวันครบรอบ ผมก็ขอโทษเขาที่ไม่ค่อยได้ซื้อให้ แต่ในเดือนนี้ผมมีของที่จะให้เป็นดอกไม้สั่งทำข่อใหญ่ ส่วนที่ผมไม่ค่อยได้ซื้อให้เพราะตอนผมเรียนผมก็จะมีเงินรายได้ค่ากินพอทีนี้ผมก็จะเก็บไว้ตั้งแต่วันจันทร์-วันศุกร์เขาเป็นคนที่เรียนมหาลัย ผมก็จะเก็บเงินที่ผมเก็บไว้กินกับเธอเลยไม่ค่อยมีเงินเก็บส่วนตัวสักเท่าไหร่ยอมรับว่าผิดพลาดตรงนี้ครับ คือตอนนี้จะพูดอะก็สายไปแล้ว รู้สึกเหนื่อยกับชีวิตครับ ตอนนี้ผมก็พยายามพิมพ์หาบ้างด้วยความที่ผมยังรักเธออยู่ แต่เธอไม่สนใจผมเลยครับ แค่อ่านและวไม่ตอบอะไรกลับมาเลยครับ3วันแล้ว ผมจะหาทางออกยังไงดีครับ