สวัสดีทุกคน
ผมอายุ 28 ปี ผมมีปัญหานี้มานานแล้ว และเมื่อไม่นานมานี้ผมไปเจอคำว่า “Transvestite Disorder” (หรือ Transvestic Disorder) จากอินเทอร์เน็ต ผมไม่แน่ใจว่าคำนี้ถูกต้องหรือไม่ จึงอยากขอความคิดเห็นและคำแนะนำจากทุกคน
เรื่องนี้ผมไม่เคยเล่าให้ใครฟังมาก่อน ผมเล่าเรื่องราวของตัวเองที่นี่เพราะอยากเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวผม และมีวิธีลดความต้องการเหล่านี้เพื่อให้ใช้ชีวิตได้ปกติมากขึ้นหรือไม่
มันเริ่มต้นตอนผมเรียนประถมประมาณ ป.4 วันหนึ่งคุณพ่อคุณแม่กำลังดูหนังเรื่อง American Pie ผมนอนหลับ ๆ บนโซฟา แต่ลืมตาขึ้นมาพอดีเห็นฉากผู้หญิงใส่บิกินี่และชุดชั้นใน สิ่งที่ติดตาผมไม่ใช่เนื้อหาทางเพศของหนัง — ผมจำเนื้อเรื่องไม่ได้เลยด้วยซ้ำ สิ่งที่ติดอยู่ในใจคือผมรู้สึกประทับใจเรือนร่างของผู้หญิงและการแต่งตัวแบบนั้นมาก ในใจลึก ๆ ผมคิดว่า “ฉันอยากมีเรือนร่างแบบนั้น อยากใส่ชุดชั้นในเซ็กซี่แบบผู้หญิง” ในขณะเดียวกันผมก็ยังรู้สึกชอบผู้หญิง ผมไม่มีความต้องการผู้ชาย และไม่อยากมีเพศสัมพันธ์กับผู้ชาย ผมแค่อยากดูและรู้สึกแบบนั้น
หลังจากนั้นผมก็เริ่มแอบเอาบอดี้สูทและชุดชั้นในของคุณแม่มาใส่ มันรู้สึกดีมาก ๆ เกือบจะเป็นความรู้สึกฟิน ช่วงนั้นผมยังมีออร์แกซึมครั้งแรกขณะใส่ชุดผู้หญิงด้วย ซึ่งทำให้ความเชื่อมโยงนั้นยิ่งแข็งแรงขึ้น ตอนนั้นผมคิดว่ามันเป็นการเล่นสนุกแบบลับ ๆ แต่ก็ยังทำต่อเรื่อย ๆ
ช่วงเรียนหนังสือผมแสดงตัวเป็นผู้ชายปกติ ผมมีทั้งเพื่อนผู้ชายและผู้หญิง บางครั้งก็เล่นกับเด็กผู้ชาย แต่รู้สึกสบายใจมากกว่ากับกลุ่มเพื่อนผู้หญิงในกิจกรรมอย่างร้องเพลงหรือชมรมวิชาการ ผมแอบชอบผู้หญิงและไม่เคยสนใจผู้ชาย ผมไม่เคยอยากแสดงความเป็นผู้หญิงในที่สาธารณะหรือให้คนคิดว่าเป็นเกย์ ผมไม่มีปัญหากับคน LGBTQ+ ผมแค่ไม่เห็นตัวเองแบบนั้น ทุกอย่างผมเก็บไว้คนเดียว
ตอนเรียนมหาวิทยาลัยผมสามารถหยุดใส่ชุดผู้หญิงได้นานประมาณ 6–7 ปี ความคิดยังโผล่มาเป็นบางครั้ง (อยากแต่งตัวเป็นผู้หญิงหรือดูเป็นผู้หญิง) แต่ไม่ได้รุนแรงมาก ผมยังดูหนังโป๊บ้างและบางครั้งรู้สึกว่าดูมากเกินไป แต่ก็ไม่ได้กระทบการเรียนหรือชีวิตประจำวันอย่างจริงจัง
ความต้องการกลับมาแรงอีกครั้งตอนฝึกงานปีแรก ผมมีเวลาว่างและรายได้ของตัวเองมากขึ้น จึงซื้อบอดี้สูท ชุดชั้นใน และบิกินี่มาลองใส่อีกครั้ง ความรู้สึกนั้นรุนแรงมาก แค่ใส่แล้วมองตัวเองในกระจกก็มีความสุขมากแล้ว บางครั้งไม่ได้ช่วยตัวเองด้วยซ้ำ บางครั้งก็นอนใส่ชุดนั้น ตั้งแต่นั้นมาความต้องการก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ผมมักอยากใส่ชุดชั้นในผู้หญิงไว้ข้างในชุดทำงาน แต่ก็พยายามห้ามใจไว้ ทุกครั้งที่ไม่อยู่ใกล้เสื้อผ้าส่วนตัว ผมจะรู้สึกอยากใส่มันอย่างรุนแรง ผมอยากได้ของใหม่ ๆ เรื่อย ๆ สปอร์ตบรา เลกกิ้ง เดรส บางครั้งความคิดเรื่องการแปลงเพศก็โผล่ขึ้นมา แต่ผมยังรู้ว่าตัวเองชอบผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชาย ผมแค่อยากดูสวยและรู้สึกแบบนั้น
ช่วงหลัง ๆ ความต้องการแรงขึ้นอีก มีช่วงหนึ่งที่ผมเริ่มอยากให้คนอื่นเห็นเรือนร่างของผมในชุดผู้หญิงด้วย ผมไม่กล้าบอกใครในชีวิตจริง จึงเข้ากลุ่มออนไลน์ ปกปิดใบหน้าแต่แสดงเรือนร่าง (ค่อนข้างไปในทางทางเพศ / 18+ แต่คนละแบบกับคอนเทนต์ผู้ชายทั่วไป) สิ่งที่น่าสนใจคือ หลังจากผมสำเร็จความใคร่ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง ความอยากแต่งตัวเป็นผู้หญิงมักจะลดลงไปช่วงหนึ่ง — แต่ก็จะกลับมาวนเป็นวงจรอีกครั้ง
ผมก็พยายามกดหรือหลบหลีกความคิดเหล่านี้ด้วย สิ่งหนึ่งที่ช่วยได้คือการกิน ผมรู้สึกสบายใจและมีความสุขกับการกินของหวานหรือของทอด (เช่นเฟรนช์ฟรายส์) การกินไปด้วยดูหนังหรือการ์ตูนกลายเป็นวิธีที่ทำให้ผมหนีจากความอยากใส่ชุดชั้นในได้ชั่วคราว เพราะแบบนี้ผมน้ำหนักขึ้นประมาณ 5–10 กิโลกรัมตลอดปีที่ผ่านมา เมื่อกินจนอิ่ม ความคิดทางเพศและความอยากใส่ชุดชั้นในผู้หญิงมักจะจางลง แต่ในวันที่พยายามคุมอาหารหรือกินน้อย ความคิดเหล่านั้นมักกลับมาแรงกว่าเดิม
ผมไม่เข้าใจว่าความรู้สึกเหล่านี้มาจากไหน มันดูเหมือนจะแรงขึ้นเรื่อย ๆ วันหยุดสุดสัปดาห์ที่กลับบ้านไปอยู่กับครอบครัว ผมจะรู้สึกอยากกลับเข้าไปในห้องส่วนตัวเพื่อใส่ชุดอีกครั้ง เรื่องนี้ผมไม่เคยบอกใครเลย
คำถามที่ผมอยากถามชุมชนนี้คือ:
• เรื่องนี้ฟังดูเหมือน Transvestic Disorder (หรืออย่างอื่น) หรือเปล่า?
• มีใครที่นี่เคยมีประสบการณ์คล้าย ๆ กันบ้างไหม?
• มีวิธีรักษาหรือแนวทางที่ช่วยลดความต้องการเหล่านี้ เพื่อให้ผมกลับไปแต่งตัวและคิดแบบ “ปกติ” มากขึ้นได้ไหม?
• ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากรู้ด้วยว่า ทำไม ผมถึงมีความคิดแบบนี้ตั้งแต่แรก การรู้สาเหตุหรือรากเหง้าของมันอาจช่วยให้ผมดีขึ้นได้ ถ้าใครมีความรู้หรือมุมมองเรื่องนี้ ผมขอบคุณมาก ๆ
ขอบคุณอีกครั้งที่อ่าน ขอโทษด้วยหากมีคำพูดใดที่ไม่เหมาะสม
ผมสวมชุดชั้นในและเสื้อผ้าผู้หญิงแบบลับ ๆ มาตั้งแต่เด็ก และความต้องการก็แรงขึ้นเรื่อย ๆนี่ใช่ Transvestic Disorder
ผมอายุ 28 ปี ผมมีปัญหานี้มานานแล้ว และเมื่อไม่นานมานี้ผมไปเจอคำว่า “Transvestite Disorder” (หรือ Transvestic Disorder) จากอินเทอร์เน็ต ผมไม่แน่ใจว่าคำนี้ถูกต้องหรือไม่ จึงอยากขอความคิดเห็นและคำแนะนำจากทุกคน
เรื่องนี้ผมไม่เคยเล่าให้ใครฟังมาก่อน ผมเล่าเรื่องราวของตัวเองที่นี่เพราะอยากเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวผม และมีวิธีลดความต้องการเหล่านี้เพื่อให้ใช้ชีวิตได้ปกติมากขึ้นหรือไม่
มันเริ่มต้นตอนผมเรียนประถมประมาณ ป.4 วันหนึ่งคุณพ่อคุณแม่กำลังดูหนังเรื่อง American Pie ผมนอนหลับ ๆ บนโซฟา แต่ลืมตาขึ้นมาพอดีเห็นฉากผู้หญิงใส่บิกินี่และชุดชั้นใน สิ่งที่ติดตาผมไม่ใช่เนื้อหาทางเพศของหนัง — ผมจำเนื้อเรื่องไม่ได้เลยด้วยซ้ำ สิ่งที่ติดอยู่ในใจคือผมรู้สึกประทับใจเรือนร่างของผู้หญิงและการแต่งตัวแบบนั้นมาก ในใจลึก ๆ ผมคิดว่า “ฉันอยากมีเรือนร่างแบบนั้น อยากใส่ชุดชั้นในเซ็กซี่แบบผู้หญิง” ในขณะเดียวกันผมก็ยังรู้สึกชอบผู้หญิง ผมไม่มีความต้องการผู้ชาย และไม่อยากมีเพศสัมพันธ์กับผู้ชาย ผมแค่อยากดูและรู้สึกแบบนั้น
หลังจากนั้นผมก็เริ่มแอบเอาบอดี้สูทและชุดชั้นในของคุณแม่มาใส่ มันรู้สึกดีมาก ๆ เกือบจะเป็นความรู้สึกฟิน ช่วงนั้นผมยังมีออร์แกซึมครั้งแรกขณะใส่ชุดผู้หญิงด้วย ซึ่งทำให้ความเชื่อมโยงนั้นยิ่งแข็งแรงขึ้น ตอนนั้นผมคิดว่ามันเป็นการเล่นสนุกแบบลับ ๆ แต่ก็ยังทำต่อเรื่อย ๆ
ช่วงเรียนหนังสือผมแสดงตัวเป็นผู้ชายปกติ ผมมีทั้งเพื่อนผู้ชายและผู้หญิง บางครั้งก็เล่นกับเด็กผู้ชาย แต่รู้สึกสบายใจมากกว่ากับกลุ่มเพื่อนผู้หญิงในกิจกรรมอย่างร้องเพลงหรือชมรมวิชาการ ผมแอบชอบผู้หญิงและไม่เคยสนใจผู้ชาย ผมไม่เคยอยากแสดงความเป็นผู้หญิงในที่สาธารณะหรือให้คนคิดว่าเป็นเกย์ ผมไม่มีปัญหากับคน LGBTQ+ ผมแค่ไม่เห็นตัวเองแบบนั้น ทุกอย่างผมเก็บไว้คนเดียว
ตอนเรียนมหาวิทยาลัยผมสามารถหยุดใส่ชุดผู้หญิงได้นานประมาณ 6–7 ปี ความคิดยังโผล่มาเป็นบางครั้ง (อยากแต่งตัวเป็นผู้หญิงหรือดูเป็นผู้หญิง) แต่ไม่ได้รุนแรงมาก ผมยังดูหนังโป๊บ้างและบางครั้งรู้สึกว่าดูมากเกินไป แต่ก็ไม่ได้กระทบการเรียนหรือชีวิตประจำวันอย่างจริงจัง
ความต้องการกลับมาแรงอีกครั้งตอนฝึกงานปีแรก ผมมีเวลาว่างและรายได้ของตัวเองมากขึ้น จึงซื้อบอดี้สูท ชุดชั้นใน และบิกินี่มาลองใส่อีกครั้ง ความรู้สึกนั้นรุนแรงมาก แค่ใส่แล้วมองตัวเองในกระจกก็มีความสุขมากแล้ว บางครั้งไม่ได้ช่วยตัวเองด้วยซ้ำ บางครั้งก็นอนใส่ชุดนั้น ตั้งแต่นั้นมาความต้องการก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ผมมักอยากใส่ชุดชั้นในผู้หญิงไว้ข้างในชุดทำงาน แต่ก็พยายามห้ามใจไว้ ทุกครั้งที่ไม่อยู่ใกล้เสื้อผ้าส่วนตัว ผมจะรู้สึกอยากใส่มันอย่างรุนแรง ผมอยากได้ของใหม่ ๆ เรื่อย ๆ สปอร์ตบรา เลกกิ้ง เดรส บางครั้งความคิดเรื่องการแปลงเพศก็โผล่ขึ้นมา แต่ผมยังรู้ว่าตัวเองชอบผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชาย ผมแค่อยากดูสวยและรู้สึกแบบนั้น
ช่วงหลัง ๆ ความต้องการแรงขึ้นอีก มีช่วงหนึ่งที่ผมเริ่มอยากให้คนอื่นเห็นเรือนร่างของผมในชุดผู้หญิงด้วย ผมไม่กล้าบอกใครในชีวิตจริง จึงเข้ากลุ่มออนไลน์ ปกปิดใบหน้าแต่แสดงเรือนร่าง (ค่อนข้างไปในทางทางเพศ / 18+ แต่คนละแบบกับคอนเทนต์ผู้ชายทั่วไป) สิ่งที่น่าสนใจคือ หลังจากผมสำเร็จความใคร่ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง ความอยากแต่งตัวเป็นผู้หญิงมักจะลดลงไปช่วงหนึ่ง — แต่ก็จะกลับมาวนเป็นวงจรอีกครั้ง
ผมก็พยายามกดหรือหลบหลีกความคิดเหล่านี้ด้วย สิ่งหนึ่งที่ช่วยได้คือการกิน ผมรู้สึกสบายใจและมีความสุขกับการกินของหวานหรือของทอด (เช่นเฟรนช์ฟรายส์) การกินไปด้วยดูหนังหรือการ์ตูนกลายเป็นวิธีที่ทำให้ผมหนีจากความอยากใส่ชุดชั้นในได้ชั่วคราว เพราะแบบนี้ผมน้ำหนักขึ้นประมาณ 5–10 กิโลกรัมตลอดปีที่ผ่านมา เมื่อกินจนอิ่ม ความคิดทางเพศและความอยากใส่ชุดชั้นในผู้หญิงมักจะจางลง แต่ในวันที่พยายามคุมอาหารหรือกินน้อย ความคิดเหล่านั้นมักกลับมาแรงกว่าเดิม
ผมไม่เข้าใจว่าความรู้สึกเหล่านี้มาจากไหน มันดูเหมือนจะแรงขึ้นเรื่อย ๆ วันหยุดสุดสัปดาห์ที่กลับบ้านไปอยู่กับครอบครัว ผมจะรู้สึกอยากกลับเข้าไปในห้องส่วนตัวเพื่อใส่ชุดอีกครั้ง เรื่องนี้ผมไม่เคยบอกใครเลย
คำถามที่ผมอยากถามชุมชนนี้คือ:
• เรื่องนี้ฟังดูเหมือน Transvestic Disorder (หรืออย่างอื่น) หรือเปล่า?
• มีใครที่นี่เคยมีประสบการณ์คล้าย ๆ กันบ้างไหม?
• มีวิธีรักษาหรือแนวทางที่ช่วยลดความต้องการเหล่านี้ เพื่อให้ผมกลับไปแต่งตัวและคิดแบบ “ปกติ” มากขึ้นได้ไหม?
• ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากรู้ด้วยว่า ทำไม ผมถึงมีความคิดแบบนี้ตั้งแต่แรก การรู้สาเหตุหรือรากเหง้าของมันอาจช่วยให้ผมดีขึ้นได้ ถ้าใครมีความรู้หรือมุมมองเรื่องนี้ ผมขอบคุณมาก ๆ
ขอบคุณอีกครั้งที่อ่าน ขอโทษด้วยหากมีคำพูดใดที่ไม่เหมาะสม