เมื่อกระทู้ที่แล้วก็ตั้งไปเกี่ยวกับเรื่องไสยศาสตร์เรื่องผี
ปกติก็50/50เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งทุกวันนี้คนก็ยังเถียงกันระหว่างวิทยาศาสตร์กับไสยศาสตร์กันอยู่เลยวิทยาศาสตร์มันพิสูจน์ได้ยังมีหตุผลแต่ไสยศาสตร์มันหาคำตอบได้ยากกว่า เราเองถึงจะไม่ค่อยเชื่อแต่ก็เจอมาเยอะเจอมาตั้งแต่เด็กพยายามจะคิดว่าสิ่งที่เจออาจจะเป็นภาพหลอนหรือสิ่งที่เราจินตนาการมันขึ้นมาเองหรือเราป่วยจนหลอนมันก็ไม่ใช่อีก
ถ้าหลอนไปเองจะเป็นอีกแบบเราจะเล่าเรื่องนึงที่เราเจอเพราะถ้าเราที่เคยเจออาจจะยาวและงงอาจจะสั้นแต่แค่อยากเล่ากับสิ่งที่ตัวเองเจอ มาเข้าเรื่องวันที่เราเจอเป็นวันพระเจอในบ้าน
ตัวเองเลยค่ะคนมักจะบอกว่าผีเข้าบ้านคนไม่ได้มั่วซั่วอันนี้เราไม่เชื่อเลยขนาดบ้านยายมีศาลพระภูมิยังเข้าได้ ตอนนั้นบ้านที่เราอยู่ยังมีน้ากับลูกของน้าอยู่ร่วมกันสามคนตอนนั้นพึ่งอาบน้ำเสร็จสี่ทุ่มครึ่งแล้วน้าก็เข้าห้องไปแล้วเราก็กำลังจะเดินเข้าห้องตัวเองแต่อยู่ๆมันก็เหมือนชะงักไปอะเดินอยู่ๆแล้วมันหยุดรู้สึกเหมือนตัวแข็งแล้วเหมือนมีอะไรมีใครมองอยู่จากด้านหลังก็หันไปแวบนึงก็ไม่มีอะไรก็ยังรู้สึกถึงพลังงานแปลกๆพอหันไปอีกก็เห็นเต็มๆเลยตอนแรกนึกว่าคนก็เพ่งมองมองไปๆมาๆรู้แล้วแหละว่าไม่ใช่คนแน่นอนก็กรี๊ดไม่ได้ขยับช้าลลมันแข็งไปหมด แล้วเป็นผู้ชายยืนอยู่ในบ้านใกล้ๆหน้าต่างแต่ยืนอยู่ด้านวันพระพระจันทร์มันเรียกว่าเต็มดวงรึเปล่ารึอะไรบ้านมันเป็นกระจกใสๆแสงจันทร์มันส่องเข้ามาถึงแถวบริเวณตรงนั้นคือเห็นแบบเห็นเลยเป็นผู้ชายใส่กางเกงเหมือนกางเกงขาก๊วยสีแดงๆน้ำตาลๆไม่ใส้เสื้อด้านบนเปลือยน่าจะสักด้วยตัวลายๆแล้วผิวก็ไม่ได้ซีดเหมือนมนุษย์ทุกอย่างแต่มองมานิ่งๆ เราก็พยายามขยับตัวเดินมันเดินช้าก็พยายามจะเข้าห้อลหันหลังหนีพอเปิดประตูเข้าห้องได้กลั้นใจหันไปก็ยังอยู่ท่าเดิมยืนแบบขลึงขลังอะพูดไม่ถูกหุ่นไม่ผอมแห้งดูเหมือนคนแข็งแรงไม่เตี้ยไม่ตัวเล็กแต่ก็ไม่น่าจะสูงมากขนาดนั้นเห็นแบบเต็มๆจังๆ พอเข้าห้องก็นอนไม่หลับไม่กล้าบอกน้ากลัวเขาว่าว่าคิดไปเองหรือไร้สาระแต่ก็มาบอกเขาทีหลังไม่กี่วันนี้นี่เอง ไม่รู้ว่าเข้ามาในบ้านได้ไงเคยเจอบ่อยนะผีในบ้านแต่ไม่เคยเจอผีผู้ชายแล้วแต่งตัวแบบนี้อีกเหมือนคนสมัยไหนเนี่ยแหละ แล้วยายกับน้าและแม่เคยบอกว่าบ้านหลังที่เราอยู่หรือบริเวณบ้านเราลากไปบ้านยายเป็นทางผีผ่าน แล้วผีผู้ชายที่เจอไม่รู้ว่าอยู่ๆก็โผล่มามนบ้านตอนนั้นวันพระพอดี แล้วก่อนหน้าวันพระหน้าเคยเอาพานไปทิ้งในคลองหลังบ้านพานอะไรก็ไม่รู้เป็นสีเงินหรือสีทองเนี่ยแหละจะใส่คล้ายๆกรวยดอกไม้ใส่หมากแห้งเห็นว่าเขาบอกไปรับมาจากพระอาจารย์รายที่วัดสุพรรณแต่น้าเอาไปทิ้งก็เพราะว่าที่บ้านมีเรื่องอัปมงคลเขาเลยทิ้งพานอะไรเขาก็ไม่รู้แต่อันนี้เคยเตือนน้าว่าอย่าไปโทษพานเขาไม่น่าจะเกี่ยวทิ้งมั่วเดี๋ยวเจอ😅 แต่ไม่รู้ผีที่เจอเกี่ยวอะไรกับพานของมีครูรึเปล่านะมันอาจจะเกี่ยวรึอาจจะไม่ก็ได้แต่เขาดูไม่แก่ไม่เด็กเหมือนผู้ชายวัยแบบผู้ใหญ่หนุ่มๆรึกลางๆไม่แน่ใจเมื่อคืนก็นอนนึกถึงเรื่องนี้อยู่ๆก็ผุดมาในหัวปิดไฟนอนก็กลัวมองไปทางที่เคยเจอเขายืนก็แอบระแวงปัจจุบันอยู่คนเดียวแล้วไง แต่ก่อนหน้านี่เราเคยอยู่บ้านแม่แล้วออกมาอยู่กับน้าแล้วน้าก็ย้ายออกไปเราก็อยู่คนเดียวระแวงมาก
อยากเล่าเรื่องผีเก่าๆ
ปกติก็50/50เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งทุกวันนี้คนก็ยังเถียงกันระหว่างวิทยาศาสตร์กับไสยศาสตร์กันอยู่เลยวิทยาศาสตร์มันพิสูจน์ได้ยังมีหตุผลแต่ไสยศาสตร์มันหาคำตอบได้ยากกว่า เราเองถึงจะไม่ค่อยเชื่อแต่ก็เจอมาเยอะเจอมาตั้งแต่เด็กพยายามจะคิดว่าสิ่งที่เจออาจจะเป็นภาพหลอนหรือสิ่งที่เราจินตนาการมันขึ้นมาเองหรือเราป่วยจนหลอนมันก็ไม่ใช่อีก
ถ้าหลอนไปเองจะเป็นอีกแบบเราจะเล่าเรื่องนึงที่เราเจอเพราะถ้าเราที่เคยเจออาจจะยาวและงงอาจจะสั้นแต่แค่อยากเล่ากับสิ่งที่ตัวเองเจอ มาเข้าเรื่องวันที่เราเจอเป็นวันพระเจอในบ้าน
ตัวเองเลยค่ะคนมักจะบอกว่าผีเข้าบ้านคนไม่ได้มั่วซั่วอันนี้เราไม่เชื่อเลยขนาดบ้านยายมีศาลพระภูมิยังเข้าได้ ตอนนั้นบ้านที่เราอยู่ยังมีน้ากับลูกของน้าอยู่ร่วมกันสามคนตอนนั้นพึ่งอาบน้ำเสร็จสี่ทุ่มครึ่งแล้วน้าก็เข้าห้องไปแล้วเราก็กำลังจะเดินเข้าห้องตัวเองแต่อยู่ๆมันก็เหมือนชะงักไปอะเดินอยู่ๆแล้วมันหยุดรู้สึกเหมือนตัวแข็งแล้วเหมือนมีอะไรมีใครมองอยู่จากด้านหลังก็หันไปแวบนึงก็ไม่มีอะไรก็ยังรู้สึกถึงพลังงานแปลกๆพอหันไปอีกก็เห็นเต็มๆเลยตอนแรกนึกว่าคนก็เพ่งมองมองไปๆมาๆรู้แล้วแหละว่าไม่ใช่คนแน่นอนก็กรี๊ดไม่ได้ขยับช้าลลมันแข็งไปหมด แล้วเป็นผู้ชายยืนอยู่ในบ้านใกล้ๆหน้าต่างแต่ยืนอยู่ด้านวันพระพระจันทร์มันเรียกว่าเต็มดวงรึเปล่ารึอะไรบ้านมันเป็นกระจกใสๆแสงจันทร์มันส่องเข้ามาถึงแถวบริเวณตรงนั้นคือเห็นแบบเห็นเลยเป็นผู้ชายใส่กางเกงเหมือนกางเกงขาก๊วยสีแดงๆน้ำตาลๆไม่ใส้เสื้อด้านบนเปลือยน่าจะสักด้วยตัวลายๆแล้วผิวก็ไม่ได้ซีดเหมือนมนุษย์ทุกอย่างแต่มองมานิ่งๆ เราก็พยายามขยับตัวเดินมันเดินช้าก็พยายามจะเข้าห้อลหันหลังหนีพอเปิดประตูเข้าห้องได้กลั้นใจหันไปก็ยังอยู่ท่าเดิมยืนแบบขลึงขลังอะพูดไม่ถูกหุ่นไม่ผอมแห้งดูเหมือนคนแข็งแรงไม่เตี้ยไม่ตัวเล็กแต่ก็ไม่น่าจะสูงมากขนาดนั้นเห็นแบบเต็มๆจังๆ พอเข้าห้องก็นอนไม่หลับไม่กล้าบอกน้ากลัวเขาว่าว่าคิดไปเองหรือไร้สาระแต่ก็มาบอกเขาทีหลังไม่กี่วันนี้นี่เอง ไม่รู้ว่าเข้ามาในบ้านได้ไงเคยเจอบ่อยนะผีในบ้านแต่ไม่เคยเจอผีผู้ชายแล้วแต่งตัวแบบนี้อีกเหมือนคนสมัยไหนเนี่ยแหละ แล้วยายกับน้าและแม่เคยบอกว่าบ้านหลังที่เราอยู่หรือบริเวณบ้านเราลากไปบ้านยายเป็นทางผีผ่าน แล้วผีผู้ชายที่เจอไม่รู้ว่าอยู่ๆก็โผล่มามนบ้านตอนนั้นวันพระพอดี แล้วก่อนหน้าวันพระหน้าเคยเอาพานไปทิ้งในคลองหลังบ้านพานอะไรก็ไม่รู้เป็นสีเงินหรือสีทองเนี่ยแหละจะใส่คล้ายๆกรวยดอกไม้ใส่หมากแห้งเห็นว่าเขาบอกไปรับมาจากพระอาจารย์รายที่วัดสุพรรณแต่น้าเอาไปทิ้งก็เพราะว่าที่บ้านมีเรื่องอัปมงคลเขาเลยทิ้งพานอะไรเขาก็ไม่รู้แต่อันนี้เคยเตือนน้าว่าอย่าไปโทษพานเขาไม่น่าจะเกี่ยวทิ้งมั่วเดี๋ยวเจอ😅 แต่ไม่รู้ผีที่เจอเกี่ยวอะไรกับพานของมีครูรึเปล่านะมันอาจจะเกี่ยวรึอาจจะไม่ก็ได้แต่เขาดูไม่แก่ไม่เด็กเหมือนผู้ชายวัยแบบผู้ใหญ่หนุ่มๆรึกลางๆไม่แน่ใจเมื่อคืนก็นอนนึกถึงเรื่องนี้อยู่ๆก็ผุดมาในหัวปิดไฟนอนก็กลัวมองไปทางที่เคยเจอเขายืนก็แอบระแวงปัจจุบันอยู่คนเดียวแล้วไง แต่ก่อนหน้านี่เราเคยอยู่บ้านแม่แล้วออกมาอยู่กับน้าแล้วน้าก็ย้ายออกไปเราก็อยู่คนเดียวระแวงมาก