แต่เพื่อนบางคนไม่เคยลืม...
จขกท.มีเพื่อนมากมายตั้งแต่เด็ก ด้วยพ่อแม่บอกคบคนให้ดูที่นิสัยใจคอไม่ใช่รูปร่างหน้าตาและฐานะ ทำให้จขกท.รู้จักนิสัยความชอบและไม่ชอบของเพื่อนๆแต่ละกลุ่มค่อนข้างเข้าใจดี
ในเพื่อนๆที่สนิทกันในวัยเด็ก มีเพื่อนคนหนึ่งน่าสงสารมากเพราะเพื่อนคนนี้ขาพิการข้างหนึ่ง ถึงเพื่อนคนนี้จะเรียนดีและหน้าตาดีก็ไม่มีเพื่อนคบหาด้วย เพราะความพิการของร่างกายต่างจากคนอื่นทั่วไป
จขกท.มักพาเพื่อนคนนี้ไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆที่กลุ่มเพื่อนๆไปเที่ยวกัน ไม่เว้นแม้นแต่การพาไปดูหนัง โดยพาไปเพียงลำพังกับจขกท.
จขกท.โตขึ้นอยากไปเรียนตจว. เลยไปเรียนจนจบมหาลัยก็กลับมาทำงานที่ กทม. และอาศัยในคอนโดคนเดียวโดยส.อาทิตย์ ถึงไปหาพ่อและแม่ วันหนึ่งได้รับโทรจากเบอร์แปลกและแนะนำตัวเองว่าเป็นเพื่อนวัยเด็กที่เคยพาไปเที่ยวจขกท.นึกออกทันทีเลยว่าเป็นใคร?
ด้วยความที่ติดงาน และลืมนึกถึงอีกฝ่ายว่าต้องใช้ความพยามขนาดไหน ถึงติดต่อจขกท.ได้ เลยได้แต่บอกว่าเดียวจะติดต่อกลับไป
แต่..จขกท.ก็ลืมและลืมแม้นแต่จะเมมเบอร์เพื่อนคนนี้ จนแต่งงานและมีลูกเต้า
จนวันหนึ่งในวันหยุดเห็นเด็กๆกลุ่มใหญ่เล่นอยู่หน้าบ้าน แต่มีเด็กน้อยคนหนึ่งยืนอยู่คนเดียวและมองดูกลุ่มเพื่อนๆเล่นกัน จขกท.นึกถึงเพื่อนขาพิการที่พยามติดต่อจขกท.ได้อีกครั้งในทันที
ยังคิดถึงเพื่อนคนนี้อยู่ครับ.. แม้นตอนนี้ไม่สามารถติดต่อเพื่อนคนนี้ได้
เพื่อนในวัยเด็ก..ความทรงจำที่ถูกลืม?
จขกท.มีเพื่อนมากมายตั้งแต่เด็ก ด้วยพ่อแม่บอกคบคนให้ดูที่นิสัยใจคอไม่ใช่รูปร่างหน้าตาและฐานะ ทำให้จขกท.รู้จักนิสัยความชอบและไม่ชอบของเพื่อนๆแต่ละกลุ่มค่อนข้างเข้าใจดี
ในเพื่อนๆที่สนิทกันในวัยเด็ก มีเพื่อนคนหนึ่งน่าสงสารมากเพราะเพื่อนคนนี้ขาพิการข้างหนึ่ง ถึงเพื่อนคนนี้จะเรียนดีและหน้าตาดีก็ไม่มีเพื่อนคบหาด้วย เพราะความพิการของร่างกายต่างจากคนอื่นทั่วไป
จขกท.มักพาเพื่อนคนนี้ไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆที่กลุ่มเพื่อนๆไปเที่ยวกัน ไม่เว้นแม้นแต่การพาไปดูหนัง โดยพาไปเพียงลำพังกับจขกท.
จขกท.โตขึ้นอยากไปเรียนตจว. เลยไปเรียนจนจบมหาลัยก็กลับมาทำงานที่ กทม. และอาศัยในคอนโดคนเดียวโดยส.อาทิตย์ ถึงไปหาพ่อและแม่ วันหนึ่งได้รับโทรจากเบอร์แปลกและแนะนำตัวเองว่าเป็นเพื่อนวัยเด็กที่เคยพาไปเที่ยวจขกท.นึกออกทันทีเลยว่าเป็นใคร?
ด้วยความที่ติดงาน และลืมนึกถึงอีกฝ่ายว่าต้องใช้ความพยามขนาดไหน ถึงติดต่อจขกท.ได้ เลยได้แต่บอกว่าเดียวจะติดต่อกลับไป
แต่..จขกท.ก็ลืมและลืมแม้นแต่จะเมมเบอร์เพื่อนคนนี้ จนแต่งงานและมีลูกเต้า
จนวันหนึ่งในวันหยุดเห็นเด็กๆกลุ่มใหญ่เล่นอยู่หน้าบ้าน แต่มีเด็กน้อยคนหนึ่งยืนอยู่คนเดียวและมองดูกลุ่มเพื่อนๆเล่นกัน จขกท.นึกถึงเพื่อนขาพิการที่พยามติดต่อจขกท.ได้อีกครั้งในทันที
ยังคิดถึงเพื่อนคนนี้อยู่ครับ.. แม้นตอนนี้ไม่สามารถติดต่อเพื่อนคนนี้ได้