ผมทะเลาะกับผญคนนึง อยากปรับความเข้าใจกับเขา แต่เขาคิดว่าผมโกหกเขา
อยากคุยกับเขา ยิ่งมีปัญหาทะเลาะกันยิ่งต้องต้องคุยกันใช่ไหมครับ เพื่อแก้ไขและตกลงกันว่าจะไม่ทำเรื่องแบบนี้อีก
ผมแคร์เขามากเลยครับบางครั้งผมทำไปก็ไม่รู้จริงๆว่าเขาไม่ชอบ แต่พอรู้ เขาเลือกที่จะเดินออกไปจากชีวิตผม
มองว่าผมเป็นตัวปัญหา ทั้งที่เป็นครั้งแรกที่ทะเลาะกัน ผมพยายามบอกเขาว่าไม่รู้จริงถ้ารู้เราก็ไม่ทำหรอก
เขาเลือกที่จะจบคสพ แต่เหมือนเรายังคุยกันยังไม่จบเลย ผมขอเขาโทรอยากอธิบายให้เขาฟัง แต่เขาไม่อ่านแชท
มันค้างคาครับ ผมกลัวไม่ได้เจอเขาอีก ผมชอบเขาแคร์เขาถ้ามันจะจบที่การเป็นเพื่อนกันก็ยังดี อยากอธิบายเรื่องที่เข้าใจผิดกัน
ผมไปหาเขาที่ทำงาน แต่โดนบอกว่าตามมาทำไม ทำตัวยิ่งกว่าสต็อกเกอร์ ประโยคนี้ผมจุกอกเลยครับแต่ผมก็ผิดเองที่ไปก้าวก่ายในชีวิตเขา
ผมแค่อยากอธิบายถ้าคุยกันจบไม่ค้างคา ผมคงไม่ตามหาเขาหรอก แต่ผมทำเต็มที่แล้วดีกว่าไม่ทำอะไรเลย เขาไปแล้วครับ แต่ในใจลึกๆผมก็อยากได้โอกาสเรากลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่เขาคงน่าจะไม่กลับมาแล้ว