เเม่ผมมีเเฟนใหม่เเละดูเหมือนว่าเเม่จะสนใจผมน้อยลง

เรื่องมีอยู่ว่า เเม่คนนี้ของผมไม่ใช่เเม่เเท้ๆเเม่จริงๆของผมนั้นเสียชีวิตไปเเล้วพ่อก็เหมือนกัน เเม่เลี้ยงคนนี้มาเลี้ยงผมตอนที่พ่อผมยังมีชีวิตอยู่ก็ประมาณ6-7ปีโดยประมาณ ครอบครัวเรามีความสุขกันมาก เเต่หลังจากที่พ่อผมเสียชีวิตไป เเม่ผมเขาได้บอกกับผมว่า"เราอยู่เเค่นี้เราก็มีความสุข เเม่มีลูกเเม่ก็โอเคร ลูกไปทางไหนเเม่จะสนับสนุนลูก"ผมซึ้งมากตอนนั้น เเต่จุดเปลี่ยนเลยก็คือ ตอนที่ผมกลับบ้านคือตอนนั้นผมเรียนวิทลัยอยู่เเล้วครอบครัวมารับกับบ้านเพราะตอนนั้นปิดเทอม ซึ้งเเม่ผมก็มาด้วย ตอนนั้นผมคิดถึงเเม่มาก ผมขอเข้าไปนั่งในรถตรงเบาะหลังกับเเม่ เเต่ผมกับโดนปฏิเสธไม่ให้เข้าไปนั่ง ผมก็งงๆนะทำไมไม่ให้นั่งเเต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไร พอผมอยู่บ้านได้ประมาณ 2 อาทิตย์ ป้าของผมก็ได้บอกความจริงว่าเเม่ผมได้มีเเฟนใหม่ ผมจำไม่ได้เเล้วว่าคบได้กี่เดือนเเต่น่าจะนานอยู่ ปกติเเม่ผมจะเป็นคนเอาใจใส่มาก ชอบถามผมวันนี้กินอะไร วันนี้เป็นไงบ้าง ชวนคุยได้ทุกเรื่อง เเต่จุดเปลี่ยนสำคัญคือตอนนี้ที่เเม่ผมมีเเฟนใหม่เเล้วนิสัยเเม่ก็เปลี่ยนไปเลย ไม่สนใจผม ไม่มาหาผมที่บ้าน ไม่ชวนคุย ไม่อะไรเลยกับผม บางทีผมก็คิดนะว่าเเม่คงอยากจะให้ผมออกๆไปจากชีวิตเขารึป่าวนะ


ปล.ผมอาจจะไม่ได้เล่าเรื่องเก่งมากนะคับ สิ่งที่ผมพิมพ์ลงไปนี้ก็เหมือนการที่ผมมาเขียนระบายความรู้สึกนะตอนนี้