สิ่งต่างๆที่เห็นอยู่คือ?
คนที่ยังไม่ได้เรียนเรื่อง
การทำธุรกิจการอยู่กับสิ่งที่เป็นทรัพยากร
แล้วชีวิตเข้าไปทำธุรกิจกับคนที่เขามีความรวย
เพียงแต่ความตื่นเต้นเพราะการขาดโอกาสธุรกิจ
ไม่มีได้รับการแก้ไขก็ยังคงมีเพียงความตื่นเต้น
ยังไม่ได้เข้าใจอะไรมาก
ธุรกิจส่วนใหญ่เป็นการให้ทรัพยากรฝากไว้แก่ผู้สร้างสรรค์
เพื่อให้เจ้าของทรัพยากรตัวจริง คือผู้อุปโภคบริโภคทรัพยากรที่ชีวิตเขามีสิทธิ
ธุรกิจที่มีระบบการเงินและทรัพยากร
แต่คนจะมีสิทธิในการถือครองทรัพยากรได้ไม่เท่ากัน
ตามตำแหน่งหน้าที่รับผิดชอบการทำงานของธุรกิจ
และขนาดของชีวิตคนมีธุรกิจ
จะมีฝ่ายทุนนิยมได้มีบทบาทเด่นในเรื่องการเงิน
และจะมีระบบของคนค้าขายเป็นผู้รับฝากทรัพยากร
และมีการใช้ทรัพยากรเพื่อการแลกเปลี่ยนเป็นเงิน
มนุษย์ในความเข้าใจแบบทางโลกก็คือ
มนุษย์เกิดมาตั้งแต่โบราณจะมีเพียงทรัพยกรเท่านั้น
เป็นเครื่องมีอทำงาน แต่มนุษย์มีการแบ่งระดับของราคาต่างๆของทรัพยากร
จึงเป็นการใช้ทรัพยากรการเงินในยุคหลังของโลกมิติทุนนิยม
เงินก็เป็นทรัพยากรอย่างหนึ่งในบรรดาทรัพยากรทุกอย่าง
แต่มีตัวเลขของมูลค่าที่ใช้ประเมินราคาของสิ่งต่างๆได้และใช้สำหรับแลกเปลี่ยนการยอมรับมากกว่าทรัพยากรที่ไม่มีมูลค่าเป็นตัวเลขแน่นอน
ธุรกิจต่างๆก็มีโอกาสจะรับเงินทั้งนั้น
แต่ในเวลาของคนทำธุรกิจก็เพียงมีความเป็นคนสุขภาพดีๆในการทำธุรกิจอย่ามีแต่สภาพไม่ดีมีความป่วยทั้งกายและใจในการทำงานธุรกิจต่างๆเท่านั้นเอง แต่ธุรกิจในความเข้าใจของคนในสังคมก็เรียนรู้มาอย่างเข้าใจมากน้อยเท่าไหนล่ะ ธุรกิจก็คือการทำงานเป็นธุระต่างๆเพื่อช่วยเหลือและแก้ไขสิ่งต่างๆให้สำเร็จ คนก็โตตามอายุได้ แต่ถ้าคนที่มีความรู้ความเข้าใจดีกว่ามีประโยชน์ต่อการพัฒนาตัวเองมากกว่าก็มีโอกาสจะสำเร็จเป็นคนมีอายุที่มีความสำเร็จได้
ชีวิตฝันจะเป็นยังไง
แต่ก็ต้องพัฒนาเติบโต
ให้มีความรู้ในการทำอาชีพนั้น
และการพัฒนาสุขภาพให้เป็นจริง
ถ้าความรู้และสุขภาพไม่ได้ดีมากเท่าอาชีพนั้น
ก็จะสำเร้็จอะไรไม่ค่อยได้
แม้ฝันอยากเป็นอาชีพอะไร
คนเกิดมาก็เกิดมาเพียงจะทำความสำเร็จเท่านั้นล่ะ
คนทำสำเร็จดีๆก็ให้คนได้เรียนรู้และสื่อสาร
ช่วยคนไม่พัฒนาอะไรได้เลยก็ได้
อย่าไปว่ากล่าวอะไรเลย
ให้โอกาสเขาได้เรียนได้ศึกษา
อย่างมีความไม่กังวลอะไรมาก
ถ้าเขาทำอะไรได้มากสำเร็จ
เขาก็จะเข้าใจว่า
คนมีบุคลิกยังไงต่อเขาล่ะ
เป็นคนดีต่อชีวิตเขา
ถ้าชีวิตคนอยากจะมีแต่เงินมากๆ
แต่ถ้าเป็นนักเลงไม่ให้เกียรติใครเลย
ก็จะอยู่ในสังคมแล้วมีปัญหาการทำงานต่างๆ
การเป็นคนมีอาชีพส่วนตัว
บางคนก็มองว่าชีวิตตกต่ำลง
หรือบางคนก็มองว่าชีวิตมีความเติบโตขึ้น
และรู้จักการใช้ชีวิตของตัวเอง
ให้ทำอาชีพหารายได้เองด้วยความเด็ดเดี่ยว
บางคนก็เข้าใจว่าชีวิตได้มีอาชีพอิสระมากขึ้น
ก็คือชีวิตเจริญก้าวหน้าหากสามารถตั้งตัว
ให้เป็นอาชีพที่มีรายได้มากขึ้น
ในโลกเอกชนคนก็มีฐานะการเป็นประชาชน
แต่บางคนก็เป็นเจ้าของธุรกิจ
หรือบางคนก็เป็นพนักงานบริษัทห้างร้าน
แต่ก็แล้วแต่ความถนัดของคนจะมีชีวิต
อยู่กับสังคมแบบไหนได้แล้วมีความสุขมากกว่า
หลายคนมีอาชีพทำธุรกิจส่วนตัวโดยการใช้
ความรู้จากประสบการณ์ทำงานและเรียนรู้
จากที่ทำงานบริษัทที่เคยมีโอกาสเป็นพนักงาน
แล้วทำให้มีทักษะและความเข้าใจในเรื่องธุรกิจได้
แต่ในเรื่องรายได้ก็คงจะมีได้ไม่มากเท่าคนเป็นพนักงานบริษัทที่มีความก้าวหน้าสูง
แต่ก็แล้วแต่ขนาดธุรกิจของคนทำอาชีพส่วนตัว
จะมีโอกาสด้วยการมีรายได้ตามแต่ทำเลทำธุรกิจและเศรษฐกิจด้วย
ใครยังมีความตื่นเต้นเพราะไม่เคยทำความเข้าใจจะอยู่ในโลกความจริงเป็นธุรกิจบ้างมั้ยครับ
สิ่งต่างๆที่เห็นอยู่คือ?
แต่ก็ต้องพัฒนาเติบโต
ให้มีความรู้ในการทำอาชีพนั้น
และการพัฒนาสุขภาพให้เป็นจริง
ถ้าความรู้และสุขภาพไม่ได้ดีมากเท่าอาชีพนั้น
ก็จะสำเร้็จอะไรไม่ค่อยได้
แม้ฝันอยากเป็นอาชีพอะไร
คนเกิดมาก็เกิดมาเพียงจะทำความสำเร็จเท่านั้นล่ะ
คนทำสำเร็จดีๆก็ให้คนได้เรียนรู้และสื่อสาร
ช่วยคนไม่พัฒนาอะไรได้เลยก็ได้