“ผู้ชายในห้องปิด” — ตอนที่ 7 — กินข้าวหรือยัง

- ตอนที่ 7 กินข้าวหรือยัง -
ในโทรศัพท์เครื่องเก่าของเขา
ผมพบบทสนทนากับคนคนหนึ่ง

“ลูก”

มันเป็นบทสนทนาที่ธรรมดามาก
...... “วันนี้กลับกี่โมง”
......“ถึงไหนแล้ว”
......“ฝนตก เอาร่มไปหรือเปล่า”
......“อย่านอนดึก”
และประโยคที่เจอบ่อยที่สุดคือ
......“กินข้าวหรือยัง”

ไม่มีคำว่า...... คิดถึง
ไม่มีคำว่า...... เป็นห่วง
แทบไม่มีแม้แต่คำว่า......รัก

จนผมได้อ่านอีเมลฉบับหนึ่งของเขา

เขาเขียนว่า...
“มีคำว่ารักอยู่เต็มหัว
แต่พอพูดออกมา
กลายเป็นคำอื่นหมด”
เขาไม่เคยหวังให้ลูกเก่งที่สุด
ไม่ต้องมีงานดีที่สุด
ไม่ต้องมีเงินมากที่สุด
เขาอยากเพียงให้ลูกมีความสุข
และถ้าวันหนึ่งชีวิตมันหนักเกินไป
ก็อยากให้ลูกกล้าพูดกับใครสักคนว่า

...... “วันนี้ผมไม่ไหวนะ”

ก่อนอีเมลจะจบลงด้วยประโยคหนึ่ง...
“สิ่งที่ผมอยากสอนลูกมากที่สุด
กลับเป็นสิ่งที่ตัวผมเองทำไม่ค่อยเป็น”
ผมกลับไปมองโทรศัพท์อีกครั้ง
ข้อความสุดท้ายที่เขาส่งหาลูกยังค้างอยู่
“กินข้าวหรือยัง”
วันหนึ่ง...
ประโยคธรรมดาที่เราเคยได้ยินจนชิน
อาจกลายเป็นประโยคที่เราอยากได้ยินที่สุด
แต่......ไม่มีใครส่งมาแล้ว
และตอนนั้นเองที่ผมเข้าใจว่า
ผู้ชายคนนี้ไม่ได้พูดคำว่า “รัก” น้อยอย่างที่คิด
เขาพูดมันบ่อยมาก
เพียงแต่...เขาใช้คำอื่นแทน

— Yia-Xiu

===================================
ผู้ชายในห้องปิด — ตอนที่ 7 กินข้าวหรือยัง
อ่านเรื่องเต็มได้ที่เพจ   เรื่องที่ไม่เคยเล่า
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่