ผมคิดมากไปเองหรือความสัมพันธ์มันเปลี่ยนจริงครั
ขอปรึกษาเรื่องแฟนหน่อยครับ ผมกับแฟนคบกันมา 2 เดือน ช่วงแรก ๆ ผมรู้สึกว่าเขาค่อนข้างใส่ใจผม ไปไหนมาไหนก็จะบอก มีอะไรก็คุยกัน รู้สึกว่าเราสนิทกันมาก แต่ช่วงหลัง ๆ ผมรู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไปค่อนข้างเยอะ จนผมเริ่มไม่แน่ใจว่าผมคิดมากไปเองหรือความรู้สึกของเขาเปลี่ยนจริง ๆ ช่วงแรกเวลาเขาจะไปไหน ทำอะไร เขาจะบอกผมตลอด แต่หลัง ๆ บางทีเขาก็หายไปเลย อยากคุยก็กลับมาคุย อยากไปทำธุระก็ไปโดยไม่บอกอะไรสักคำ ปล่อยให้ผมนั่งรอแล้วก็สงสัยว่าไปไหน ทำอะไร เป็นอะไรหรือเปล่า บางครั้งผมไม่ได้ต้องการให้เขารายงานทุกอย่างนะครับ แค่ถ้าจะหายไปนาน ๆ หรือไปไหน ก็บอกกันสักนิด ผมจะได้ไม่ต้องนั่งรอหรือคิดไปเอง อีกอย่างคือเขาชอบไปกินเหล้า ไปปาร์ตี้ ซึ่งเรื่องนี้ผมก็ไม่ได้อยากห้ามเขา เพราะเขาก็มีชีวิตของเขา แต่บางครั้งผมก็อดคิดไม่ได้ว่าเวลาเขาไปปาร์ตี้หรือไปกินเหล้า แล้วผมไม่ได้อยู่ด้วย ผมก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะบางเรื่องผมก็เพิ่งมารู้ทีหลังหรือบางครั้งก็ไม่รู้เลยว่าจริง ๆ แล้วเขาไปไหน ทำอะไรบ้าง ผมไม่ได้จะบอกว่าเขานอกใจนะครับ เพราะผมไม่มีหลักฐานอะไรแบบนั้น เพียงแต่มันทำให้ผมไม่ค่อยสบายใจ โดยเฉพาะเมื่อก่อนเขาเคยบอกผม แต่หลัง ๆ กลายเป็นบางทีก็หายไปเฉย ๆ แล้วกลับมาตอนไหนก็ไม่รู้ ผมเองก็ยอมรับว่าผมมีงี่เง่า มีคิดมาก มีงอนบ้าง บางครั้งใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล แล้วพอรู้ตัวก็รู้สึกผิด เคยมีครั้งหนึ่งผมบอกเขาว่า “งี่เง่าเอง ขอโทษครับ” แล้วเขาตอบประมาณว่า “เห้อ กลับมา” ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าควรตีความยังไง บางครั้งผมพยายามคุยเรื่องที่รู้สึก แล้วเขาตอบสั้น ๆ อย่าง “อ่อ” ผมจะรู้สึกเหมือนเขาไม่ค่อยสนใจ ทั้งที่จริง ๆ เขาอาจไม่ได้คิดอะไร แต่ผมก็เอากลับมาคิดต่อเอง มีบางครั้งเขาก็ชอบประชด ซึ่งบางทีผมก็รู้ว่าเขาอาจพูดเล่นหรือพูดเพราะงอน แต่พอมันรวมกับเรื่องอื่น ๆ มันก็ทำให้ผมรู้สึกเหนื่อยและไม่รู้ว่าควรตอบยังไง ล่าสุดมีเรื่องหนึ่งที่จี้ใจผมมาก ผมได้ยินประมาณว่าถ้าไม่ได้กินคืนนี้จะหาเสี่ยเลี้ยง ผมรู้ว่ามันอาจเป็นคำพูดเล่น ๆ แต่ผมกลับรู้สึกแย่มาก เพราะมันทำให้ผมคิดว่าถ้าผมทำอะไรให้เขาไม่ได้ เขาก็สามารถไปหาใครที่พร้อมทำให้ได้อยู่แล้วหรือเปล่า แล้วผมสำคัญกับเขาแค่ไหนกันแน่ ผมไม่ได้อยากเป็นแฟนที่คอยห้ามว่าไปไหนไม่ได้ ห้ามกินเหล้า ห้ามไปปาร์ตี้ หรือคอยถามตลอดว่าอยู่ไหนกับใคร เพราะผมก็รู้ว่าถ้าคุมมากเกินไปความสัมพันธ์ก็คงอึดอัด ผมแค่อยากได้ความรู้สึกว่าผมยังเป็นคนสำคัญ และถ้าเขาจะไปไหนหรือหายไปนาน ๆ อย่างน้อยก็บอกกันสักหน่อย ไม่ใช่ปล่อยให้ผมรอแล้วต้องมานั่งเดาเอง ผมเคยคิดว่าเราเป็นทั้งแฟนและเพื่อนสนิทกันได้ อยากให้คุยกันได้ทุกเรื่อง อยู่ด้วยกันแล้วไม่ต้องเกร็ง แต่ช่วงหลังผมกลับรู้สึกว่าบางทีเราอยู่ข้าง ๆ กันยังไม่รู้จะคุยอะไรกันเลย ผมเองก็ไม่อยากถามเขาซ้ำ ๆ ว่ายังรักผมไหม ยังรู้สึกเหมือนเดิมหรือเปล่า เพราะกลัวว่าจะกลายเป็นการกดดันเขา ผมอยากเริ่มแก้จากการกระทำมากกว่าคำพูด ถ้าผมบอกว่าจะเปลี่ยน ผมก็อยากให้เขาเห็นจากสิ่งที่ผมทำจริง ๆ แต่ในขณะเดียวกันผมก็ไม่รู้ว่าผมควรปรับตรงไหน และตรงไหนที่ผมไม่ควรยอมจนกลายเป็นตัวเองที่ต้องคอยวิ่งตามอยู่ฝ่ายเดียว ที่ทำให้ผมคิดมากที่สุดคือก่อนหน้านี้เขาเคยพูดประมาณว่า “ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม” ซึ่งผมไม่รู้ว่ามันหมาย ไม่รักแล้ว หรือแค่ความรู้สึกช่วงแรก ๆ มันลดลง ผมเลยเริ่มเอาทุกอย่างมารวมกัน ทั้งการหายไป การไปกินเหล้าไปปาร์ตี้ การไม่บอกเหมือนเมื่อก่อน การตอบสั้น ๆ การประชด แล้วก็คิดว่าหรือจริง ๆ แล้วเขาไม่ได้อยากมีผมอยู่ในชีวิตเท่าเดิมแล้ว แต่ในอีกมุมหนึ่งเวลามีปัญหา เขาก็ยังกลับมาคุย ยังมีช่วงที่ดีต่อกันอยู่ ผมเลยยิ่งสับสนว่าตกลงเขายังรักผมอยู่ไหม หรือผมแค่ยึดติดกับช่วงแรก ๆ ที่มันดีมากเกินไป ผมไม่ได้อยากให้คนอ่านเข้าข้างผมนะครับ ถ้าผมงี่เง่าหรือคิดมากเกินไปตรงไหนบอกได้เลย ผมพร้อมรับฟัง เพราะผมเองก็รู้ว่าผมมีส่วนทำให้ความสัมพันธ์มันเหนื่อยได้เหมือนกัน แต่ผมก็อยากรู้ว่าพฤติกรรมของแฟนแบบนี้ถือว่าเป็นเรื่องปกติของคนคบกันไปสักพัก หรือมันเป็นสัญญาณว่าความรู้สึกของเขาลดลงจริง ๆ ครับ แล้วผมควรทำยังไงดี ควรให้พื้นที่เขาและดูจากการกระทำต่อไป หรือควรคุยกันตรง ๆ ให้ชัดเจนไปเลยว่าตอนนี้เขายังอยากรักษาความสัมพันธ์นี้อยู่ไหม
ความสัมพันธ์กำลังไปทางไหน
ขอปรึกษาเรื่องแฟนหน่อยครับ ผมกับแฟนคบกันมา 2 เดือน ช่วงแรก ๆ ผมรู้สึกว่าเขาค่อนข้างใส่ใจผม ไปไหนมาไหนก็จะบอก มีอะไรก็คุยกัน รู้สึกว่าเราสนิทกันมาก แต่ช่วงหลัง ๆ ผมรู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไปค่อนข้างเยอะ จนผมเริ่มไม่แน่ใจว่าผมคิดมากไปเองหรือความรู้สึกของเขาเปลี่ยนจริง ๆ ช่วงแรกเวลาเขาจะไปไหน ทำอะไร เขาจะบอกผมตลอด แต่หลัง ๆ บางทีเขาก็หายไปเลย อยากคุยก็กลับมาคุย อยากไปทำธุระก็ไปโดยไม่บอกอะไรสักคำ ปล่อยให้ผมนั่งรอแล้วก็สงสัยว่าไปไหน ทำอะไร เป็นอะไรหรือเปล่า บางครั้งผมไม่ได้ต้องการให้เขารายงานทุกอย่างนะครับ แค่ถ้าจะหายไปนาน ๆ หรือไปไหน ก็บอกกันสักนิด ผมจะได้ไม่ต้องนั่งรอหรือคิดไปเอง อีกอย่างคือเขาชอบไปกินเหล้า ไปปาร์ตี้ ซึ่งเรื่องนี้ผมก็ไม่ได้อยากห้ามเขา เพราะเขาก็มีชีวิตของเขา แต่บางครั้งผมก็อดคิดไม่ได้ว่าเวลาเขาไปปาร์ตี้หรือไปกินเหล้า แล้วผมไม่ได้อยู่ด้วย ผมก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะบางเรื่องผมก็เพิ่งมารู้ทีหลังหรือบางครั้งก็ไม่รู้เลยว่าจริง ๆ แล้วเขาไปไหน ทำอะไรบ้าง ผมไม่ได้จะบอกว่าเขานอกใจนะครับ เพราะผมไม่มีหลักฐานอะไรแบบนั้น เพียงแต่มันทำให้ผมไม่ค่อยสบายใจ โดยเฉพาะเมื่อก่อนเขาเคยบอกผม แต่หลัง ๆ กลายเป็นบางทีก็หายไปเฉย ๆ แล้วกลับมาตอนไหนก็ไม่รู้ ผมเองก็ยอมรับว่าผมมีงี่เง่า มีคิดมาก มีงอนบ้าง บางครั้งใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล แล้วพอรู้ตัวก็รู้สึกผิด เคยมีครั้งหนึ่งผมบอกเขาว่า “งี่เง่าเอง ขอโทษครับ” แล้วเขาตอบประมาณว่า “เห้อ กลับมา” ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าควรตีความยังไง บางครั้งผมพยายามคุยเรื่องที่รู้สึก แล้วเขาตอบสั้น ๆ อย่าง “อ่อ” ผมจะรู้สึกเหมือนเขาไม่ค่อยสนใจ ทั้งที่จริง ๆ เขาอาจไม่ได้คิดอะไร แต่ผมก็เอากลับมาคิดต่อเอง มีบางครั้งเขาก็ชอบประชด ซึ่งบางทีผมก็รู้ว่าเขาอาจพูดเล่นหรือพูดเพราะงอน แต่พอมันรวมกับเรื่องอื่น ๆ มันก็ทำให้ผมรู้สึกเหนื่อยและไม่รู้ว่าควรตอบยังไง ล่าสุดมีเรื่องหนึ่งที่จี้ใจผมมาก ผมได้ยินประมาณว่าถ้าไม่ได้กินคืนนี้จะหาเสี่ยเลี้ยง ผมรู้ว่ามันอาจเป็นคำพูดเล่น ๆ แต่ผมกลับรู้สึกแย่มาก เพราะมันทำให้ผมคิดว่าถ้าผมทำอะไรให้เขาไม่ได้ เขาก็สามารถไปหาใครที่พร้อมทำให้ได้อยู่แล้วหรือเปล่า แล้วผมสำคัญกับเขาแค่ไหนกันแน่ ผมไม่ได้อยากเป็นแฟนที่คอยห้ามว่าไปไหนไม่ได้ ห้ามกินเหล้า ห้ามไปปาร์ตี้ หรือคอยถามตลอดว่าอยู่ไหนกับใคร เพราะผมก็รู้ว่าถ้าคุมมากเกินไปความสัมพันธ์ก็คงอึดอัด ผมแค่อยากได้ความรู้สึกว่าผมยังเป็นคนสำคัญ และถ้าเขาจะไปไหนหรือหายไปนาน ๆ อย่างน้อยก็บอกกันสักหน่อย ไม่ใช่ปล่อยให้ผมรอแล้วต้องมานั่งเดาเอง ผมเคยคิดว่าเราเป็นทั้งแฟนและเพื่อนสนิทกันได้ อยากให้คุยกันได้ทุกเรื่อง อยู่ด้วยกันแล้วไม่ต้องเกร็ง แต่ช่วงหลังผมกลับรู้สึกว่าบางทีเราอยู่ข้าง ๆ กันยังไม่รู้จะคุยอะไรกันเลย ผมเองก็ไม่อยากถามเขาซ้ำ ๆ ว่ายังรักผมไหม ยังรู้สึกเหมือนเดิมหรือเปล่า เพราะกลัวว่าจะกลายเป็นการกดดันเขา ผมอยากเริ่มแก้จากการกระทำมากกว่าคำพูด ถ้าผมบอกว่าจะเปลี่ยน ผมก็อยากให้เขาเห็นจากสิ่งที่ผมทำจริง ๆ แต่ในขณะเดียวกันผมก็ไม่รู้ว่าผมควรปรับตรงไหน และตรงไหนที่ผมไม่ควรยอมจนกลายเป็นตัวเองที่ต้องคอยวิ่งตามอยู่ฝ่ายเดียว ที่ทำให้ผมคิดมากที่สุดคือก่อนหน้านี้เขาเคยพูดประมาณว่า “ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม” ซึ่งผมไม่รู้ว่ามันหมาย ไม่รักแล้ว หรือแค่ความรู้สึกช่วงแรก ๆ มันลดลง ผมเลยเริ่มเอาทุกอย่างมารวมกัน ทั้งการหายไป การไปกินเหล้าไปปาร์ตี้ การไม่บอกเหมือนเมื่อก่อน การตอบสั้น ๆ การประชด แล้วก็คิดว่าหรือจริง ๆ แล้วเขาไม่ได้อยากมีผมอยู่ในชีวิตเท่าเดิมแล้ว แต่ในอีกมุมหนึ่งเวลามีปัญหา เขาก็ยังกลับมาคุย ยังมีช่วงที่ดีต่อกันอยู่ ผมเลยยิ่งสับสนว่าตกลงเขายังรักผมอยู่ไหม หรือผมแค่ยึดติดกับช่วงแรก ๆ ที่มันดีมากเกินไป ผมไม่ได้อยากให้คนอ่านเข้าข้างผมนะครับ ถ้าผมงี่เง่าหรือคิดมากเกินไปตรงไหนบอกได้เลย ผมพร้อมรับฟัง เพราะผมเองก็รู้ว่าผมมีส่วนทำให้ความสัมพันธ์มันเหนื่อยได้เหมือนกัน แต่ผมก็อยากรู้ว่าพฤติกรรมของแฟนแบบนี้ถือว่าเป็นเรื่องปกติของคนคบกันไปสักพัก หรือมันเป็นสัญญาณว่าความรู้สึกของเขาลดลงจริง ๆ ครับ แล้วผมควรทำยังไงดี ควรให้พื้นที่เขาและดูจากการกระทำต่อไป หรือควรคุยกันตรง ๆ ให้ชัดเจนไปเลยว่าตอนนี้เขายังอยากรักษาความสัมพันธ์นี้อยู่ไหม