เรื่องมีอยู่ว่าเรากับคนคุยเก่าเรารู้จักกันตอนปิดเทอมเพราะตอนประกาศห้องเราได้อยู่ห้องเดียวกัน เขาชอบทักมาหาเราอยู่เป็นประจำ เราที่เป็นคนตอบแชทเร็วเลยตอบกลับตลอด จนเปิดเทอมได้2วันเขาก็มาขอเราเป็นแฟนแบบอ้อมๆ เราก็ขอเป็นคนคุยไปก่อน เรากับคนคุยเก่าเราตอนอยู่โรงเรียนถึงจะอยู่ห้องเดียวกันแต่ก็ไม่ค่อยได้พูดคุยกัน แต่พออยู่ที่บ้านพวกเราคุยกันแทบจะตลอดเวลาเลย เราสองคนคบกันได้1เดือนก็ทะเลาะกันเรื่องสอบ แล้วเขาก็บอกเลิกเราเพราะmindsetเราไม่ตรงกัน ตอนเลิกเราก็ไม่ได้อะไรมากแค่ไม่คุย คืออยากให้เขาทำใจก่อนแล้วค่อยเนียๆคุยแบบเพื่อน แต่หลังจากนั้น2สัปดาห์เขาก็ทักมาบอกคิดถึงแล้วเราก็คุยก่อนต่อผ่านไป1สัปดาห์เจาก็ไม่คุยกับเรา แล้วอยู่ดีๆผ่านไปไม่กี่วันเขาก็บอกเลิกอีกรอบ เรารู้สึกไม่ชอบประโยคบอกเลิกรอบสองเท่าไหร่เพราะเหตุผลเดิมแต่ประโยคมันเหมือนแค่มาลองคุยเฉยๆไม่ได้จริงจังอะไรมาก แต่เราเพิ่งมารู้ความจริงมาว่า ตอนที่เลิกกันรอบแรกเขาไปจีบเพื่อนเราคนหนึ่งแล้วบอกชอบแต่โดนปฏิเสธมาเลยกลับมาหาเรา แล้วพอเลิกกับเรารอบสองเขาก็ไปจีบเพื่อนของคนที่ปฏิเสธเขา หลังจากนั้นเราก็เกลียดเราเลยเพราะรู้สึกว่าเขาไม่จริงจังกับเราแล้วทำกับเีาเหมือนของเล่นที่จะทิ้งตอนไหนก็ได้ แต่ผ่านไปไม่นานเพื่อนเราอีกคนก็แคปแชทมาให้เราดูว่าคนคุยเก่าเรากำลังจีบเพื่อนเราอยู่ เราเลยรู้ว่าจริงๆแล้วเขาชอบคนเรียนเก่ง เพราะคนที่เขาจีบทุกเรียนเก่งมากกว่าเรา ตามลำดับที่จีบไปเลย เราก็รู้สึกเกลียดเรามากขึ้นไปอีกเพราะคิดว่าเขาน่าจะคบเพราะหวังผลประโยชน์แต่ไม่ได้รักจริง ทุกวันนี้เราก็ไม่ได้คุยกับเขาไม่มองหน้า เราเคยถามเขาว่าถ้าคุยกับเราแล้วไม่ได้คบจะหาใหม่ไหมเขาบอกว่าไม่หาแล้ว สรุปมันก็แค่เรื่องโกหกเพื่อที่จะเอาใจเราสิน่ะ
ว่าไปแล้วเราผิดไหม ที่ไม่คุยกับคนคุยเก่า