สวัสดีค่ะวันนี้ขอพื้นที่พูดความในใจกับคำแนะนำหน่อยนะคะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า หนูทะเลาะกับเพื่อนสนิทคนนึงตอนนั้นเฟลมากไม่อยากไปโรงเรียน จากทะเลาะกันแค่ในกลุ่มก็ลามไปเป็นทั้งห้อง มันมีผชคนนึงเป็นเพื่อนของเพื่อนเข้ามาสนิทกันในช่วงนั้นซึ่งเค้าก็ทะเลาะกับคนในกลุ่มนั้นเหมือนกัน เค้าชวนหนูคุยทุกวันเล่นเกมด้วยกันทุกวันเราเริ่มสนิทกันหนูเล่าทุกความรู้สึกตอนเสียเพื่อนสนิทคนนั้นไป หนูบอกเว่าถ้าถ้าจะสนิทก็ทำตัวเกินเพื่อนกันเหมือนคนนั้นนะ มีวันนึงเราไปกินข้าวด้วยกันตอนกลับหนูขับอยู่เฉยๆเค้าก็มากอดหนูมันเป็นความรู้สึกที่อึดอัดแต่หนูไม่กล้าพูดเค้าคือคนที่พาหนูออกมาจากความรู้สึกแย่ๆหนูไม่กล้าพูดว่าตัวเองไม่โอเค ก็ยอมเก็บมันไว้ เพื่อนทุกคนแซวว่าเราชอบกัน เพื่อนเค้าแซว แต่เค้าก็ยังไปไหนมาไหนกับหนู วันนึงเราไปเที่ยวกันในกลุ่มวันนั้นเค้านอนข้าหนูลและมีเพื่อน ผญ อีก2คนนอนด้วย ตอนนั้นหนูปิดโทรศัพท์ล่ะนอนนิ่งๆอยู่เฉยๆเค้าก็มาจับแก้มหนูเลยขยับจากเค้าก็มากอด มาจับขาอ่อน พูดเชิงอยากให้กอด อยากกัดแก้ม เค้าขอนอนบนตัวแกกได้มั้ย ตอนนั้นช็อคมาก ทำไรไม่ถูกเนอนคุยกันอยู่แบบนั้นถึงเช้า คืนต่อมาหนูกลัวมันเป็นแบบคืนนั้นเลยทำเหมือนไม่พอใจเค้าแล้วไปนอนข้างเพื่อน พอเช้ามาเค้าไม่คุยหนูไม่โกธร ตอนนั้นหนูยอมรับค่ะว่าไม่รู้ความรู้สึกที่เจอ พอกลับมาเราก็โทรคุยกันทุกคืนทำไรบอกใช้คำพูดเหมือนแฟน เค้าเป็นคนแรกที่หนูเชื่อใจเพื่อนๆไม่ค่อยชอบนิสัยเค้าหนูก็อยู่ด้วยปกป้องเอาเค้าเข้ากลุ่มจนทั้งกลุ่มเราสนิทกัน เค้าเป็นผชที่ไม่เหมือนกับที่คนอื่นพูดถึงหนูเชื่อใจเค้ามากแคร์มาก พอวันนึงเค้ามาช่วยหนูทำงานอยู่เป็นเพื่อนไปไหนมาไหนด้วยกัน เค้ามารับมาส่ง เวลานั่งรถเค้าจับมือหนูไปกอดเวลาหนูขับบางครั้งเค้าก็กอดมีเอาหน้ามาแนบแก้ม มุดคอ จับขาบ้าง เค้าปกป้องหนูจากคำพูดคนอื่นกล้าพาไปหาแม่ทั้งๆที่แม่ไม่ให้มีเเฟน มันชัดเจนทุกอย่างเราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอด พอมาช่วงปิดเทอมมันห่างกันอยู่เฉยๆเค้าก็เปลี่ยนไป เค้ามาโทษว่าหนูไม่เคยทักก่อนไม่เคยทำไรก่อน ตอนนัทะเลาะาะกันทุกวันแต่เค้าก็ไม่อยากให้มันจบ พอมาวันนึงหนูพยายามถามถึงสิ่งที่เค้าทำว่าทำแบบบนั้นทำไม แกกรู้สึกยังไง ที่ผ่านมาคือไร เค้าตอบหนูแค่ไม่รู้แต่ไม่อยากเสียหนูไป สุดท้ายเค้ามาบอกหนูว่าเค้าไม่ได้แคร์์หนูเเล้วทักอย่างมันไวมาก หนูไม่รู้ว่าทำไรผิด ตอนนั่นหนูไม่ไหวเลยขอห่างร้องไห้หนักมาก ผ่านไปอาทิตย์นึงก็มีคนคุยใหม่ที่ รร หนูบอกเค้าว่าหนูจะไม่บอกใครให้เค้าใช้ชิวิตปกติหนูไม่อยากให้ใครมองเค้าไม่ดี
(หนูไม่ได้เป็นคนสวยหุ่นไม่ดี ตลอดเวลา6เดือนเราโทรคุยกันทุกวัน เล่นเกมด้วยกันไปไหนมาไหนด้วยกัน เค้าเคยบอกสเปคว่าเค้าชอบคนตัวเล็กมันเลยทำให้หนูไม่อยากคิดเกินเพื่อนกัเค้าจนเวันที่เค้ามาช่วยงานหนูเลยเปลี่ยนจากความอึดอัดเป็นเขาใจ ตอนนั่นหนูมองว่าเขาน่ารักมีเรื่องไรในชีวิตเค้าก็เล่าให้ฟังตลอดตอนนั้นเค้ายอมหนูทุกอย่างไว้ใจหนูมาก หนูเลยไม่เคยแน่ใจว่าที่เป็นอยู่คือไรเค้าเคยร้องไห้เพราะหนูเเต่หนูไม่รู้ว่าเรื่องจริงมั้ยเพราะผ่านมา2เดือนเค้ามาพูดตอนเราทะเลาะเหมือนอยากให้หนูผิด หนูพาเค้าไปหาหมอ เค้เคยซื้อข้าวมาให้มารับมาส่งที่บ้าน เราต่างคนต่างดูแลกัน) ตอนนี้เค้าใช้ชีวิตปกติทุกอย่างไม่รู้สึกแย่กับอะไรเลย
แต่ความรู้สึกหนู คือหนูเป็นห่วงเค้าเรื่องเรียนเพราะเค้าทำไม่ได้
มันผ่านมา5เดือนแล้วค่ะหนูร้องไห้ทุกวัน ทุกครั้งที่เพื่อน ผช มาใกล้หนูจะกลัวรู้สึกร้อนเหงื่อออก ใจสั่นภาพเดิมๆอยู่ในหัวตลอด หนูทักไปถามเค้าเรื่องสอบเค้าให้คำพูดเหมือนมันไม่มีไรเกิดขึ้น ทั้งๆที่หนูพยายามใช้คำพูดห่างๆ
ตอนนี้หนูบล็อกเค้าเมื่อคืน แต่หนูก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย ยังเป็นห่วง ยังเสียใจ นอนไม่หลับ มันเหมือนเราเป็นทุกอย่างของกันล่ะกันแล้ว แล้ววเหมือนโดนหลอกทั้งคำพูดทั้งการกระทำ มันเหมือนหน้ามือเป็นหลังเท้าเลย ทั้ง งง ทั้งคาใจ แต่เค้าไม่ไม่เคยให้คำตอบหนูเลยว่ามันคืออะไร มันจมกับความรู้สึกนี้ มันกลัวไปหมด หนูทำไรไม่ถูกเห็นเค้าก็ไม่เคยมีคแน่เค้า หนูทำอะไรผิด เค้าทำแบบนี้กับหนูทำไม ความรู้สึกมันเยอะไปหมดเลยค่ะอธิบายไม่ถูกจริงๆ
(ขอโทษที่อธิบายไม่ดีนะคะเรื่องมันเต็มไปหมดหนูไม่รู้จะพูดยังไง หนูไม่รู้ความรู้สึกที่เป็นจริงๆค่ะ หนูพึ่งยอมรัมว่ารู้สึกดีก็ตอนช่วงหลังๆเพราะไม่เคยแน่ใจในสิ่งที่เค้าทำ ขอโทษนะคะ)ทั้งหมดแค่ประมาณ50%
เสียใจเสียความรู้สึกกับคนๆนึงมากควรทำใจไงดีคะ(รบกวนเข้ามาก่อนหน่อยนะคะ)
เรื่องมันมีอยู่ว่า หนูทะเลาะกับเพื่อนสนิทคนนึงตอนนั้นเฟลมากไม่อยากไปโรงเรียน จากทะเลาะกันแค่ในกลุ่มก็ลามไปเป็นทั้งห้อง มันมีผชคนนึงเป็นเพื่อนของเพื่อนเข้ามาสนิทกันในช่วงนั้นซึ่งเค้าก็ทะเลาะกับคนในกลุ่มนั้นเหมือนกัน เค้าชวนหนูคุยทุกวันเล่นเกมด้วยกันทุกวันเราเริ่มสนิทกันหนูเล่าทุกความรู้สึกตอนเสียเพื่อนสนิทคนนั้นไป หนูบอกเว่าถ้าถ้าจะสนิทก็ทำตัวเกินเพื่อนกันเหมือนคนนั้นนะ มีวันนึงเราไปกินข้าวด้วยกันตอนกลับหนูขับอยู่เฉยๆเค้าก็มากอดหนูมันเป็นความรู้สึกที่อึดอัดแต่หนูไม่กล้าพูดเค้าคือคนที่พาหนูออกมาจากความรู้สึกแย่ๆหนูไม่กล้าพูดว่าตัวเองไม่โอเค ก็ยอมเก็บมันไว้ เพื่อนทุกคนแซวว่าเราชอบกัน เพื่อนเค้าแซว แต่เค้าก็ยังไปไหนมาไหนกับหนู วันนึงเราไปเที่ยวกันในกลุ่มวันนั้นเค้านอนข้าหนูลและมีเพื่อน ผญ อีก2คนนอนด้วย ตอนนั้นหนูปิดโทรศัพท์ล่ะนอนนิ่งๆอยู่เฉยๆเค้าก็มาจับแก้มหนูเลยขยับจากเค้าก็มากอด มาจับขาอ่อน พูดเชิงอยากให้กอด อยากกัดแก้ม เค้าขอนอนบนตัวแกกได้มั้ย ตอนนั้นช็อคมาก ทำไรไม่ถูกเนอนคุยกันอยู่แบบนั้นถึงเช้า คืนต่อมาหนูกลัวมันเป็นแบบคืนนั้นเลยทำเหมือนไม่พอใจเค้าแล้วไปนอนข้างเพื่อน พอเช้ามาเค้าไม่คุยหนูไม่โกธร ตอนนั้นหนูยอมรับค่ะว่าไม่รู้ความรู้สึกที่เจอ พอกลับมาเราก็โทรคุยกันทุกคืนทำไรบอกใช้คำพูดเหมือนแฟน เค้าเป็นคนแรกที่หนูเชื่อใจเพื่อนๆไม่ค่อยชอบนิสัยเค้าหนูก็อยู่ด้วยปกป้องเอาเค้าเข้ากลุ่มจนทั้งกลุ่มเราสนิทกัน เค้าเป็นผชที่ไม่เหมือนกับที่คนอื่นพูดถึงหนูเชื่อใจเค้ามากแคร์มาก พอวันนึงเค้ามาช่วยหนูทำงานอยู่เป็นเพื่อนไปไหนมาไหนด้วยกัน เค้ามารับมาส่ง เวลานั่งรถเค้าจับมือหนูไปกอดเวลาหนูขับบางครั้งเค้าก็กอดมีเอาหน้ามาแนบแก้ม มุดคอ จับขาบ้าง เค้าปกป้องหนูจากคำพูดคนอื่นกล้าพาไปหาแม่ทั้งๆที่แม่ไม่ให้มีเเฟน มันชัดเจนทุกอย่างเราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอด พอมาช่วงปิดเทอมมันห่างกันอยู่เฉยๆเค้าก็เปลี่ยนไป เค้ามาโทษว่าหนูไม่เคยทักก่อนไม่เคยทำไรก่อน ตอนนัทะเลาะาะกันทุกวันแต่เค้าก็ไม่อยากให้มันจบ พอมาวันนึงหนูพยายามถามถึงสิ่งที่เค้าทำว่าทำแบบบนั้นทำไม แกกรู้สึกยังไง ที่ผ่านมาคือไร เค้าตอบหนูแค่ไม่รู้แต่ไม่อยากเสียหนูไป สุดท้ายเค้ามาบอกหนูว่าเค้าไม่ได้แคร์์หนูเเล้วทักอย่างมันไวมาก หนูไม่รู้ว่าทำไรผิด ตอนนั่นหนูไม่ไหวเลยขอห่างร้องไห้หนักมาก ผ่านไปอาทิตย์นึงก็มีคนคุยใหม่ที่ รร หนูบอกเค้าว่าหนูจะไม่บอกใครให้เค้าใช้ชิวิตปกติหนูไม่อยากให้ใครมองเค้าไม่ดี
(หนูไม่ได้เป็นคนสวยหุ่นไม่ดี ตลอดเวลา6เดือนเราโทรคุยกันทุกวัน เล่นเกมด้วยกันไปไหนมาไหนด้วยกัน เค้าเคยบอกสเปคว่าเค้าชอบคนตัวเล็กมันเลยทำให้หนูไม่อยากคิดเกินเพื่อนกัเค้าจนเวันที่เค้ามาช่วยงานหนูเลยเปลี่ยนจากความอึดอัดเป็นเขาใจ ตอนนั่นหนูมองว่าเขาน่ารักมีเรื่องไรในชีวิตเค้าก็เล่าให้ฟังตลอดตอนนั้นเค้ายอมหนูทุกอย่างไว้ใจหนูมาก หนูเลยไม่เคยแน่ใจว่าที่เป็นอยู่คือไรเค้าเคยร้องไห้เพราะหนูเเต่หนูไม่รู้ว่าเรื่องจริงมั้ยเพราะผ่านมา2เดือนเค้ามาพูดตอนเราทะเลาะเหมือนอยากให้หนูผิด หนูพาเค้าไปหาหมอ เค้เคยซื้อข้าวมาให้มารับมาส่งที่บ้าน เราต่างคนต่างดูแลกัน) ตอนนี้เค้าใช้ชีวิตปกติทุกอย่างไม่รู้สึกแย่กับอะไรเลย
แต่ความรู้สึกหนู คือหนูเป็นห่วงเค้าเรื่องเรียนเพราะเค้าทำไม่ได้
มันผ่านมา5เดือนแล้วค่ะหนูร้องไห้ทุกวัน ทุกครั้งที่เพื่อน ผช มาใกล้หนูจะกลัวรู้สึกร้อนเหงื่อออก ใจสั่นภาพเดิมๆอยู่ในหัวตลอด หนูทักไปถามเค้าเรื่องสอบเค้าให้คำพูดเหมือนมันไม่มีไรเกิดขึ้น ทั้งๆที่หนูพยายามใช้คำพูดห่างๆ
ตอนนี้หนูบล็อกเค้าเมื่อคืน แต่หนูก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย ยังเป็นห่วง ยังเสียใจ นอนไม่หลับ มันเหมือนเราเป็นทุกอย่างของกันล่ะกันแล้ว แล้ววเหมือนโดนหลอกทั้งคำพูดทั้งการกระทำ มันเหมือนหน้ามือเป็นหลังเท้าเลย ทั้ง งง ทั้งคาใจ แต่เค้าไม่ไม่เคยให้คำตอบหนูเลยว่ามันคืออะไร มันจมกับความรู้สึกนี้ มันกลัวไปหมด หนูทำไรไม่ถูกเห็นเค้าก็ไม่เคยมีคแน่เค้า หนูทำอะไรผิด เค้าทำแบบนี้กับหนูทำไม ความรู้สึกมันเยอะไปหมดเลยค่ะอธิบายไม่ถูกจริงๆ
(ขอโทษที่อธิบายไม่ดีนะคะเรื่องมันเต็มไปหมดหนูไม่รู้จะพูดยังไง หนูไม่รู้ความรู้สึกที่เป็นจริงๆค่ะ หนูพึ่งยอมรัมว่ารู้สึกดีก็ตอนช่วงหลังๆเพราะไม่เคยแน่ใจในสิ่งที่เค้าทำ ขอโทษนะคะ)ทั้งหมดแค่ประมาณ50%