เธอยังอยุ่ในความทรงจำ

เรื่อง: เธอยังอยู่ในความทรงจำ
เย็นวันหนึ่งหลังเลิกเรียน ฉันเดินผ่านสนามที่เราเคยนั่งด้วยกัน ลมเย็นพัดผ่านเบา ๆ แต่กลับพาความทรงจำเก่า ๆ กลับมาอีกครั้ง
ตรงม้านั่งใต้ต้นไม้ยังอยู่ที่เดิม แต่คนที่เคยนั่งข้าง ๆ กลับไม่อยู่แล้ว
ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดดูรูปเก่า ๆ ของเรา ภาพรอยยิ้มของเธอทำให้ฉันเผลอยิ้มตาม ก่อนจะรู้ตัวว่าน้ำตากำลังคลออยู่
เมื่อก่อนหลังเลิกเรียน เรามักเดินกลับบ้านด้วยกัน เธอชอบเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้ฉันฟัง ส่วนฉันก็คอยฟังและหัวเราะไปด้วยกัน วันเวลาธรรมดาเหล่านั้น ตอนนั้นฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะกลายเป็นความทรงจำที่คิดถึงมากที่สุด
เวลาผ่านไปนานแล้ว เราต่างมีชีวิตของตัวเอง ฉันพยายามบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร แต่ทุกครั้งที่ได้ยินเพลงที่เราเคยฟัง หรือเดินผ่านสถานที่ที่เคยไปด้วยกัน หัวใจก็ยังเผลอนึกถึงเธอ
ฉันมองท้องฟ้าที่กำลังเปลี่ยนเป็นสีส้ม แล้วพูดกับตัวเองเบา ๆ
“ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้างนะ แต่เรายังคิดถึงเธออยู่เสมอ”
ฉันไม่ได้อยากย้อนเวลากลับไปเพื่อขอให้เธอกลับมา แค่อยากขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่เคยทำให้ฉันมีความสุข
บางคนอาจเดินออกจากชีวิตเราไปแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะหายไปจากความทรงจำ
เพราะบางครั้ง การคิดถึงคนเก่า ไม่ได้แปลว่าเราอยากกลับไปหา แต่อาจหมายถึงเรายังขอบคุณช่วงเวลาที่เคยมีเขาอยู่ในชีวิต