---- Round 1 : หญิงสาวผู้ที่คาดว่าจะเป็นรักแรกพบ ----
ภายหลังที่ชายหนุ่มได้มองเห็นหญิงสาวแสนสวยและน่ารักในความคิดของเขาอยู่ตรงหน้านั้น ในสมองของเขานั้นมโนสำนึกส่วนตัวนี่ถึงกับแบ่งออกเป็นหลายส่วน และต่างก็ถกเถียงกันอย่างดุเดือดเลยทีเดียว
ฝ่ายมโนสำนึกด้านดีก็ลุกขึ้นมาปราศรัย (ในสมองของเขา) อย่างแข็งขันดังนี้
“เรียนท่านประธานสมองซีรีบัมที่เคารพ ....การที่เราได้พบกับหญิงสาวที่น่ารัก สุภาพเรียบร้อย แถมยังดูขยันขันแข็งทำมาหากินเช่นนี้ ข้าพเจ้าเห็นควรว่าเรานั้นควรจะสงวนท่าที่ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษเอาไว้ จะเป็นการดีและเหมาะสมที่สุดครับ”
ทันใดนั้นมโนสำนึกส่วนสัญชาตญาณของชายหนุ่ม ก็รีบกดปุ่มคัดค้านขึ้นมาทันที พร้อมกับลุกขึ้นมาอภิปรายตอบโต้คัดค้านฝ่ายมโนสำนึกด้านดีอย่างเผ็ดร้อนโดยทันที
“เรียนท่านประธานสมองส่วนซีรีบัมที่เคารพ ยุคสมัยนี้มันพัฒนากันไปถึงไหนแล้ว ถ้ามัวแต่สงวนท่าทีทำเป็นคนขี้เหนียมอายเฉกเช่นฝ่ายอนุรักษ์หัวโบราณเยี่ยงนั้นแล้ว เมื่อไหร่จะได้หญิงสาวผู้นี้เป็นคนรักกันเล่า? ข้าขอเสนอให้เราเปิดโหวตกันในรัฐสภาสมอง ให้มันรู้แน่ชัดไปเลยว่า สมาชิกในสภาสมองของเราช่วยกันโหวตว่าในเคสนี้ควรจะเอายังไงกันแน่จะดีกว่า...”เสียงของเซลล์สมองส่วนสัญชาตญาณเร่งเร้าอย่างแข็งขัน
จากนั้นก็เกิดการโหวตเสียงเพื่อตกลงในด้านของการแสดงพฤติกรรมในสภาสมองของชายหนุ่มอย่างดุเดือด มีการอภิปรายกันอย่างเผ็ดร้อน และทุ่มเถียงกันอย่างหนักหน่วง จนเซลล์สมองบางส่วนแทบจะยกเอาเก้าอี้มาทุ่มใส่กัน หรือพุ่งเข้าปะทะกันเลยทีเดียว จนประธานสมองส่วนซีรีบรัมของชายหนุ่มนั้นต้องทำงานอย่างเต็มที่ เพื่อนับผลโหวตของสภาสมองทุกเซลล์ให้เรียบร้อยที่สุด ไม่เถียงกันจนตัวของชายหนุ่มเป็นบ้าเป็นหลังไป เหมือนคนที่เป็นผู้ป่วยเพราะมีสติไม่สมประกอบที่อยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชทั่วๆไปที่พวกเราเคยเห็นกันๆนั่นเองเด้อครับเด้อ
จนในที่สุดผลโหวตของสภาเซลล์สมองของชายหนุ่มก็ถูกส่งตรงไปยังสมาชิกวุมิสภา หรือ ส.ว. ของสภาสมองของชายหนุ่มเป็นผู้ชี้ขาดในที่สุด ซึ่งกระบวนการทั้งหมดนี้แม้ว่าจะดูยุ่งยาก แต่ในชีวิตจริงนั้น ก็กินเวลาเพียงชั่วหลักหนึ่งนาทีนิดๆ ที่ชายหนุ่มนั้นจ้องมองหญิงสาวด้วยความตะลึงพรึงเพริดเท่านั้นเองเด้อครับเด้อ ไอ้ที่บรรยายมาทั้งหมดด้านบน นี่ยืดเนื้อหาล้วนๆเลยเน่อ
และในที่สุดเมื่อคิดตกแล้ว ผลออกมาก็คือชายหนุ่มนั้นก็ได้ก้าวเข้าไปหาหญิงสาวอย่างช้าๆ โดยไม่ทันได้สังเกตว่ารอบๆตัวของตัวเองนั้น เพียงเวลาไม่นานมีความเปลี่ยนแปลงไปมากมายประการใด เพราะว่าความเปลี่ยนแปลงนั้นเหมือนจะยืนนิ่งๆอยู่เพื่อรอดูท่าทีของชายหนุ่มนั่นเอง....
“เอ่อ....น้องสาวครับ....คือว่าเอ่อ...น้องเพิ่งเคยมาอยู่แถวนี้หรือครับ ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย....ผมชื่อ เดช นะครับ ยินดีที่ได้รู้จักน้องนะครับ”ชายหนุ่มพยายามปั้นสีหน้าเป็นมิจ...เอ๊ย....เป็นมิตรให้ได้มากที่สุด เพื่อให้หญิงสาวนั้นได้เกิดความไว้วางใจในตัวเองได้อย่างสนิทใจ
นิยายแฟนตาซี ตลก ฮาเฮ : หนุ่มสุดซ่าส์ อยากใส่เดี่ยวกับม้ายูนิคอร์น ตอน 3
ฝ่ายมโนสำนึกด้านดีก็ลุกขึ้นมาปราศรัย (ในสมองของเขา) อย่างแข็งขันดังนี้
“เรียนท่านประธานสมองซีรีบัมที่เคารพ ....การที่เราได้พบกับหญิงสาวที่น่ารัก สุภาพเรียบร้อย แถมยังดูขยันขันแข็งทำมาหากินเช่นนี้ ข้าพเจ้าเห็นควรว่าเรานั้นควรจะสงวนท่าที่ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษเอาไว้ จะเป็นการดีและเหมาะสมที่สุดครับ”
ทันใดนั้นมโนสำนึกส่วนสัญชาตญาณของชายหนุ่ม ก็รีบกดปุ่มคัดค้านขึ้นมาทันที พร้อมกับลุกขึ้นมาอภิปรายตอบโต้คัดค้านฝ่ายมโนสำนึกด้านดีอย่างเผ็ดร้อนโดยทันที
“เรียนท่านประธานสมองส่วนซีรีบัมที่เคารพ ยุคสมัยนี้มันพัฒนากันไปถึงไหนแล้ว ถ้ามัวแต่สงวนท่าทีทำเป็นคนขี้เหนียมอายเฉกเช่นฝ่ายอนุรักษ์หัวโบราณเยี่ยงนั้นแล้ว เมื่อไหร่จะได้หญิงสาวผู้นี้เป็นคนรักกันเล่า? ข้าขอเสนอให้เราเปิดโหวตกันในรัฐสภาสมอง ให้มันรู้แน่ชัดไปเลยว่า สมาชิกในสภาสมองของเราช่วยกันโหวตว่าในเคสนี้ควรจะเอายังไงกันแน่จะดีกว่า...”เสียงของเซลล์สมองส่วนสัญชาตญาณเร่งเร้าอย่างแข็งขัน
จากนั้นก็เกิดการโหวตเสียงเพื่อตกลงในด้านของการแสดงพฤติกรรมในสภาสมองของชายหนุ่มอย่างดุเดือด มีการอภิปรายกันอย่างเผ็ดร้อน และทุ่มเถียงกันอย่างหนักหน่วง จนเซลล์สมองบางส่วนแทบจะยกเอาเก้าอี้มาทุ่มใส่กัน หรือพุ่งเข้าปะทะกันเลยทีเดียว จนประธานสมองส่วนซีรีบรัมของชายหนุ่มนั้นต้องทำงานอย่างเต็มที่ เพื่อนับผลโหวตของสภาสมองทุกเซลล์ให้เรียบร้อยที่สุด ไม่เถียงกันจนตัวของชายหนุ่มเป็นบ้าเป็นหลังไป เหมือนคนที่เป็นผู้ป่วยเพราะมีสติไม่สมประกอบที่อยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชทั่วๆไปที่พวกเราเคยเห็นกันๆนั่นเองเด้อครับเด้อ
จนในที่สุดผลโหวตของสภาเซลล์สมองของชายหนุ่มก็ถูกส่งตรงไปยังสมาชิกวุมิสภา หรือ ส.ว. ของสภาสมองของชายหนุ่มเป็นผู้ชี้ขาดในที่สุด ซึ่งกระบวนการทั้งหมดนี้แม้ว่าจะดูยุ่งยาก แต่ในชีวิตจริงนั้น ก็กินเวลาเพียงชั่วหลักหนึ่งนาทีนิดๆ ที่ชายหนุ่มนั้นจ้องมองหญิงสาวด้วยความตะลึงพรึงเพริดเท่านั้นเองเด้อครับเด้อ ไอ้ที่บรรยายมาทั้งหมดด้านบน นี่ยืดเนื้อหาล้วนๆเลยเน่อ
และในที่สุดเมื่อคิดตกแล้ว ผลออกมาก็คือชายหนุ่มนั้นก็ได้ก้าวเข้าไปหาหญิงสาวอย่างช้าๆ โดยไม่ทันได้สังเกตว่ารอบๆตัวของตัวเองนั้น เพียงเวลาไม่นานมีความเปลี่ยนแปลงไปมากมายประการใด เพราะว่าความเปลี่ยนแปลงนั้นเหมือนจะยืนนิ่งๆอยู่เพื่อรอดูท่าทีของชายหนุ่มนั่นเอง....
“เอ่อ....น้องสาวครับ....คือว่าเอ่อ...น้องเพิ่งเคยมาอยู่แถวนี้หรือครับ ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย....ผมชื่อ เดช นะครับ ยินดีที่ได้รู้จักน้องนะครับ”ชายหนุ่มพยายามปั้นสีหน้าเป็นมิจ...เอ๊ย....เป็นมิตรให้ได้มากที่สุด เพื่อให้หญิงสาวนั้นได้เกิดความไว้วางใจในตัวเองได้อย่างสนิทใจ