6 ตุลาคม วันแรกที่ ‘เพื่อนสนิท’ เข้าฉาย ภาพยนตร์ที่ทำให้เราเชื่อว่า ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เราทุกคนต่างมี ‘ใครคนหนึ่ง’ ที่ยังอยู่ในใจเสมอ
ว่ากันว่า ในชีวิตของคนเรา มักจะมี ‘ใครคนหนึ่ง’ ซ่อนอยู่ของความทรงจำเสมอ
.
และสำหรับใครหลายคน ภาพของ ‘ใครคนนั้น’ มักจะแจ่มชัดขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อได้ยินชื่อของภาพยนตร์เรื่อง ‘เพื่อนสนิท’ (Dear Dakanda) ผลงานการกำกับของ ‘เอส-คมกฤษ ตรีวิมล’ จากค่าย GTH ที่เข้าฉายในโรงภาพยนตร์อย่างเป็นทางการเป็นวันแรกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2548 หรือในวันนี้เมื่อ 21 ปีที่แล้ว
.
ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนวนิยายขนาดสั้นเรื่อง ‘กล่องไปรษณีย์สีแดง’ ของ ‘อภิชาติ เพชรลีลา’ ที่เล่าเรื่องราวของ ‘ไข่ย้อย’ (ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์) หนุ่มมาดเซอร์พูดน้อย ‘ดากานดา’ (นุ่น-ศิรพันธ์ วัฒนจินดา) เพื่อนสาวคนสนิท และ ‘นุ้ย’ (เอ๋-มณีรัตน์ คำอ้วน) พยาบาลสาวแดนใต้ผู้แสนอ่อนโยน
.
แม้ในวันนี้ หลายคนจะรู้ทั้งเส้นเรื่องและบทสรุปของหนังกันหมดแล้ว แต่ตลอด 2 ทศวรรษที่ผ่านมา เพื่อนสนิทก็น่าจะยังคงเป็นหนึ่งในหนังที่มีรสชาติกลมกล่อมจนหยิบกลับมาดูซ้ำได้เรื่อยๆ ไม่มีเบื่อ
.
เพราะในมุมหนึ่ง เมื่อไหร่ที่หยิบมาดู เราจะได้ย้อนนึกถึงบรรยากาศชีวิตมหาวิทยาลัยอันสดใสในวัยเยาว์ เพราะหนังพาเราเดินทางไปมาระหว่างสองพื้นที่ จากชีวิตนักศึกษาที่เชียงใหม่ ตัดสลับกับการหลบไปพักรักษาแผลใจริมทะเลเกาะพะงัน สองช่วงเวลาที่ค่อยๆ เผยให้เห็นการเติบโตและการตัดสินใจของตัวละคร
.
และนอกจากบรรยากาศแล้ว หนังเรื่องนี้ยังมีซีนประทับใจจนกลายเป็นภาพจำ ไม่ว่าจะเป็นฉากเปิดตัวดากานดาที่เต็มไปด้วยความสดใส หรือฉากมอบดอกไม้ของไข่ย้อยที่ทั้งเคอะเขินและจริงใจ หรือแม้กระทั่งฉากบอกรักใต้ต้นชงโค
.
ขณะเดียวกัน ในยุคปี 2548 ที่หนังออกฉาย ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ทำหน้าที่ไม่ต่างจากการบันทึก ‘ความสัมพันธ์’ ในยุคแอนะล็อกเอาไว้ เพราะเป็นยุคที่การคิดถึงใครสักคนยังต้องพึ่งพาโปสต์การ์ดและตัวหนังสือ ทุกความรู้สึกจึงต้องใช้เวลาเดินทางและอาศัยการเฝ้ารอ
.
และความเชื่องช้านี่เอง ที่ทำหน้าที่ขับเน้นรสชาติของความรักที่เรียกว่า ‘เฟรนด์โซน’ ของไข่ย้อยกับดากานดา ออกมาได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เพราะระหว่างคำว่า ‘เพื่อน’ กับ ‘คนรัก’ มักมีเส้นบางๆ ของความกลัวคั่นกลางอยู่เสมอ เรากลัวว่าถ้าเอ่ยปากพูดความในใจออกไป แล้วอีกฝ่ายไม่ได้คิดเหมือนกัน มิตรภาพที่ดีก็อาจต้องพังทลายลง
.
สำหรับไข่ย้อย ความกลัวทำให้เขาเลือกที่จะเก็บความรู้สึกไว้เงียบๆ และคอยแอบมองดากานดาในฐานะเพื่อนเรื่อยมา แต่ความกลัวนี่เองที่มันทำให้เราคิดว่า ‘ยังมีเวลาเสมอ’ และนำไปสู่ฉากบอกรักใต้ต้นชงโค กับประโยคจำสุดคลาสสิก
.
“ดากานดา ฉันรักแกว่ะ”
“แกมาทำอะไรเอาป่านนี้”
.
และในวาระครบรอบวันเข้าฉายวันแรกนี้ ‘เพื่อนสนิท’ จึงทำหน้าที่ไม่ต่างกับกล่องความทรงจำที่เก็บรักษาช่วงเวลาแห่งวัยเยาว์ มิตรภาพ และความรู้สึกที่เราเคยมีให้ใครคนนั้นเอาไว้อย่างสมบูรณ์
.
หรือใครที่ยังไม่มูฟออนจากความสัมพันธ์ของ ‘ไข่ย้อย-ดากานดา’ ก็อาจไปตามดูต่อกันได้ในเพลง ‘I’m ok // not ok’ ของ BOYdPOD (feat. Billkin) ที่ปล่อยออกมาให้หลัง 20 ปี ที่เปรียบเสมือน ‘ภาคต่อ’ เล็กๆ ที่ช่วยชุบชูใจแฟนหนังได้เป็นอย่างดี
.
และในวันนี้ จากวันแรกที่หนังออกฉาย เวลาอาจล่วงเลยมากว่าสองทศวรรษแล้ว แต่เชื่อว่าหลายคนเมื่อนึกถึงหนังเรื่องนี้ ก็คงยังแอบคิดถึง ‘ดากานดาในชีวิตจริง’ ของตัวเองอยู่เสมอ
.
ที่มา :BrandThink
6 ตุลาคม วันแรกที่ ‘เพื่อนสนิท’ เข้าฉาย ภาพยนตร์ที่ทำให้เราเชื่อว่า เราทุกคนต่างมี ‘ใครคนหนึ่ง’ ที่ยังอยู่ในใจเสมอ
ว่ากันว่า ในชีวิตของคนเรา มักจะมี ‘ใครคนหนึ่ง’ ซ่อนอยู่ของความทรงจำเสมอ
.
และสำหรับใครหลายคน ภาพของ ‘ใครคนนั้น’ มักจะแจ่มชัดขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อได้ยินชื่อของภาพยนตร์เรื่อง ‘เพื่อนสนิท’ (Dear Dakanda) ผลงานการกำกับของ ‘เอส-คมกฤษ ตรีวิมล’ จากค่าย GTH ที่เข้าฉายในโรงภาพยนตร์อย่างเป็นทางการเป็นวันแรกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2548 หรือในวันนี้เมื่อ 21 ปีที่แล้ว
.
ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนวนิยายขนาดสั้นเรื่อง ‘กล่องไปรษณีย์สีแดง’ ของ ‘อภิชาติ เพชรลีลา’ ที่เล่าเรื่องราวของ ‘ไข่ย้อย’ (ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์) หนุ่มมาดเซอร์พูดน้อย ‘ดากานดา’ (นุ่น-ศิรพันธ์ วัฒนจินดา) เพื่อนสาวคนสนิท และ ‘นุ้ย’ (เอ๋-มณีรัตน์ คำอ้วน) พยาบาลสาวแดนใต้ผู้แสนอ่อนโยน
.
แม้ในวันนี้ หลายคนจะรู้ทั้งเส้นเรื่องและบทสรุปของหนังกันหมดแล้ว แต่ตลอด 2 ทศวรรษที่ผ่านมา เพื่อนสนิทก็น่าจะยังคงเป็นหนึ่งในหนังที่มีรสชาติกลมกล่อมจนหยิบกลับมาดูซ้ำได้เรื่อยๆ ไม่มีเบื่อ
.
เพราะในมุมหนึ่ง เมื่อไหร่ที่หยิบมาดู เราจะได้ย้อนนึกถึงบรรยากาศชีวิตมหาวิทยาลัยอันสดใสในวัยเยาว์ เพราะหนังพาเราเดินทางไปมาระหว่างสองพื้นที่ จากชีวิตนักศึกษาที่เชียงใหม่ ตัดสลับกับการหลบไปพักรักษาแผลใจริมทะเลเกาะพะงัน สองช่วงเวลาที่ค่อยๆ เผยให้เห็นการเติบโตและการตัดสินใจของตัวละคร
.
และนอกจากบรรยากาศแล้ว หนังเรื่องนี้ยังมีซีนประทับใจจนกลายเป็นภาพจำ ไม่ว่าจะเป็นฉากเปิดตัวดากานดาที่เต็มไปด้วยความสดใส หรือฉากมอบดอกไม้ของไข่ย้อยที่ทั้งเคอะเขินและจริงใจ หรือแม้กระทั่งฉากบอกรักใต้ต้นชงโค
.
ขณะเดียวกัน ในยุคปี 2548 ที่หนังออกฉาย ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ทำหน้าที่ไม่ต่างจากการบันทึก ‘ความสัมพันธ์’ ในยุคแอนะล็อกเอาไว้ เพราะเป็นยุคที่การคิดถึงใครสักคนยังต้องพึ่งพาโปสต์การ์ดและตัวหนังสือ ทุกความรู้สึกจึงต้องใช้เวลาเดินทางและอาศัยการเฝ้ารอ
.
และความเชื่องช้านี่เอง ที่ทำหน้าที่ขับเน้นรสชาติของความรักที่เรียกว่า ‘เฟรนด์โซน’ ของไข่ย้อยกับดากานดา ออกมาได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เพราะระหว่างคำว่า ‘เพื่อน’ กับ ‘คนรัก’ มักมีเส้นบางๆ ของความกลัวคั่นกลางอยู่เสมอ เรากลัวว่าถ้าเอ่ยปากพูดความในใจออกไป แล้วอีกฝ่ายไม่ได้คิดเหมือนกัน มิตรภาพที่ดีก็อาจต้องพังทลายลง
.
สำหรับไข่ย้อย ความกลัวทำให้เขาเลือกที่จะเก็บความรู้สึกไว้เงียบๆ และคอยแอบมองดากานดาในฐานะเพื่อนเรื่อยมา แต่ความกลัวนี่เองที่มันทำให้เราคิดว่า ‘ยังมีเวลาเสมอ’ และนำไปสู่ฉากบอกรักใต้ต้นชงโค กับประโยคจำสุดคลาสสิก
.
“ดากานดา ฉันรักแกว่ะ”
“แกมาทำอะไรเอาป่านนี้”
.
และในวาระครบรอบวันเข้าฉายวันแรกนี้ ‘เพื่อนสนิท’ จึงทำหน้าที่ไม่ต่างกับกล่องความทรงจำที่เก็บรักษาช่วงเวลาแห่งวัยเยาว์ มิตรภาพ และความรู้สึกที่เราเคยมีให้ใครคนนั้นเอาไว้อย่างสมบูรณ์
.
หรือใครที่ยังไม่มูฟออนจากความสัมพันธ์ของ ‘ไข่ย้อย-ดากานดา’ ก็อาจไปตามดูต่อกันได้ในเพลง ‘I’m ok // not ok’ ของ BOYdPOD (feat. Billkin) ที่ปล่อยออกมาให้หลัง 20 ปี ที่เปรียบเสมือน ‘ภาคต่อ’ เล็กๆ ที่ช่วยชุบชูใจแฟนหนังได้เป็นอย่างดี
.
และในวันนี้ จากวันแรกที่หนังออกฉาย เวลาอาจล่วงเลยมากว่าสองทศวรรษแล้ว แต่เชื่อว่าหลายคนเมื่อนึกถึงหนังเรื่องนี้ ก็คงยังแอบคิดถึง ‘ดากานดาในชีวิตจริง’ ของตัวเองอยู่เสมอ
.
ที่มา :BrandThink