อย่าไปหลงผิดว่า ต้องไปทำลายจิต(จิตเดิมแท้)

ต้องเข้าใจก่อนว่าเราไม่ได้มาภาวนา เพื่อเอาชนะอารมณ์ หรือไม่ไห้ตกอยู่ใต้อำนาจอารมณ์ ไม่ได้มาเรียนแล้วจะไปทำลายจิต(จิตเดิมแท้)ให้สาบสูญ

แต่คนที่โง่ๆ ซื่อบื้อจะมาบอกว่า ศึกษาแล้วจะไปทำลายจิต เพราะจิตไม่เที่ยง อันนั้นก็เรื่องของเขา ปล่อยให้เป็นไปตามความโง่ของตัวเอง

ดังนั้นสิ่งที่ต้องนำมาพิจารณา(ธัมมวิจยะ) อยู่ทุกขณะคือสภาพจิตใจกับอารมณ์  อารมณ์นี้เกิดขึ้นมาแล้วทำให้สภาพจิตใจเราเป็นอย่างไร ทำให้สภาพจิต

ของเราเปลี่ยนไปจากความเป็นปกติของมันหรือไม่  หรือเห็น สภาพจิตใจเราไม่ปกติแล้วรู้เหตุว่ามันมีเหตุมาจากเพราะอารมณ์อะไร แล้วทำให้อารมณ์นั้นมัน

ดับได้ หรือเห็นสภาพจิตใจเราปกติแล้ว มีอารมณ์อะไรที่ยังเหลืออยู่(ไม่ดับ)ก็ให้รู้