ตอนนี้เราอายุ26ค่ะเมื่อ3ปีก่อนเราสูญเสียคนที่เรารักไปหมดเลยค่ะตอนนี้เราใช้ชีวิตไปวันๆไม่มีเป้าหมายในชีวิตไม่รู้ต้องมีชีวิตเพื่อใครก่อนหน้านี้เรามีชีวิตอยู่เพื่อครอบครัวเราอยากให้ครอบครัวเราสบายเราเลยเลือกที่จะทำงานหนักมากๆเพื่อจะได้มีเงินเยอะๆพาครอบครัวไปเที่ยวพาไปซื้อของที่อยากได้แต่ตอนนี้คนที่เรารักจากไปหมดแล้วเราไม่รู้จะมีชีวิตไปเพื่อใครเรารู้สึกเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่ตอนนี้ค่ะไม่มีเหตุผลอะไรเลยค่ะที่เร่จะต้องชีวิตอยู่เราเคยคิดนะว่าเราอยากหลับแล้วไม่ต้องตื่นมาแล้วเพราะตื่นมาเราก็ไม่เจอใครเจอแต่บ้านเปล่าๆเวลาเหนื่อยหันกลับมาก็ไม่เจอใครเรารู้สึกว่าการนอนหลับไปแล้วไม่ตื่นยังจะดีซะเปล่ามีพี่ๆคนไหนเคยมีความรู้สึกแบบนี้บ้างไหมคะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง