คบกันเเล้ว Toxic ใส่กัน

สวัสดีค่ะ คสพ.นี้จบไปเเล้วค่ะ เมื่อ2วันก่อนอะเข้าเรื่องเลยนะคะ คือเราคบกับคนนึงอายุห่างกันสองปี ตั้งเเต่ครั้งเเรกที่เราไปเที่ยวจตุจักรกับเขาเราก็รู้ตั้งเเต่ตอนนั้นเเล้วเเหละค่ะว่าเขาเด็กกว่าเรามาก หลายอย่างไม่ค่อยตรงกัน เวลาเราอยู๋กับเขาเรามีความสุข เวลาเราอยู่ด้วยกันหรือทำไรด้วยกัน ช่วงเเรกๆ ทะเลาะกันก็บ่อยค่ะเเต่เป็นเรื่องจุ๋ทจิ๋มที่คุยกันก็เข้าใจ เเต่บางครั้งเราก็ไม่เข้าในพฤติกรรมบางอย่างของเขา มันเป็นสิ่งที่เเบบนิสัยเด็กมาก เช่น กินข้าวหกบ้าง เหมือนมือไม้อ่อนเเรงตลอดเวลา เขาดุมึนๆไม่ค่อยทันคนหนะค่ะ จริงๆเราทั้งคู่อยู่ม.ปลาย ก็คบมาสักพัก เขาก็ขึ้นม.4 สังคมเขาก็เปลี่ยน ด้วยความที่ม ต้นไม่ค่อยมีเพื่อนด้วยรึป่าว พอเจอเพื่อนใหม่ก็เหมือนดูตื่นเต้น เเต่เรามองเรารู้สึกว่าเพื่อนที่เขาคบอยู่มันเเปลกๆจริงๆเราพูดกับเขาเเล้วว่าเพื่อนคนนี้อะไม่ปกตินะ เเล้วสุดท้ายก็ไม่ปกติจริงค่ะ พอเปลี่ยนกลุ่มไปอยู่กลุ่มเพื่อนผญ.ก็เหมือนจะเข้าไม่ได้กับกลุ่มไหนเลย เราก็สงสัยว่าเป็นที่ตัวเขารึป่าวที่เข้ากับใครไม่ได้เลยหนะ เราก็เคยพูดตรงๆกับเขาเเล้วหละ อะ พอมีเพื่อนใหม่เหมือนจะหลงระเริงยังไงไม่รู้นะ อยู่ๆเราก็รู้สึกว่ามันเริ่มกระทบ คสพ. เราละ เเล้วก็ทะเลาะกับเรื่องเพื่อนของเขาเนี่ยบ่อยมากเหลือเกิน จนบางครั้งเขาไปไหนกับเพื่อนเเค่เราร็ว่าเขาอยุ่กับเพื่อนก็ทำให้เราโมโหโดยไม่มีสาเหตุเลยหละ ต้องบอกก่อนว่าก่อนที่เขาจะขึ้นม ปลาย เขาไม่มีใครมีเเต่เราที่เป็นเพื่อน ปิดเทอมเขาก็จะมาอยู่กับเรา คือห่างกันเเค่ตอนนอนนั้นเเหละ เเล้วในช่วงนั้นเหมือนเขาจะรับมือกับปัญหาในการปรับตัวในชั้นใหม่ สารพัด เเล้วบวกกับทะเลาะกับเราบ่อยด้วย ตอนนั้นเราเลยเลิกกันค่ะ ตอนที่เขาบอกเลิก เขาพูดตรงๆ ว่า เหนื่อย ไม่อยากไปต่อเเล้ว ไม่อยากปรับอะไรตอนนี้อยากโฟกัสกับหลายอย่างที่เจอตอนนี้ก่อน สุดท้ายพอเราห่างไปจำไม่ได้ว่ากี่วัน เขาก็กลับมาค่ะ กลับมาเพราะเหมือนเจอปัญหาเเล้วหันมาไม่เจอใคร เรื่องเพื่อนอีกที่เข้ากับกลุ่มไหนไม่ค่อยได้ พอกลับมาวันนั้นตอนเย็นเราก็คุยเล่นกันปกติ เเต่เราอะรู้สึกว่ามันมวลของความไม่ปกติ เขาดูเเปลกๆจนอยู่เขาก็พูดออกมาอีกว่า ประมาณว่าเวลานี้ที่กลับมายังไม่ใช่เขายังไม่เเน่ใจกับตัวเองว่าอยากกลับมาจริงไหมหรือเเค่คิดถึงหรืออะไรที่เขาลังเลวันนั้นเราก็พยามยื้อเขานะให้เขาคิดดุดีๆ พอเขากลับบ้านเราติดต่อเขาไม่ได้ เพราะเขาบล้อคเราหมดเลยจนเราโทรไปถามเเม่เขาว่าเขาถึงบ้านรึยัง เราก็คุยผ่านโทรศัพท์เเม่เขา สรุปเขาก็บอกว่ายังไม่พร้อมให้เราออกไปจากชีวิตเขาที ไล่เราด้วยคำพูดไม่ดีไม่ใช่คำหยาบเเต่ฟังเเล้วเจ็บเรารุ้สึกเจ็บมากๆกับคำพูดของเขา อะหลังจากนั้นก็กลับมา เเล้วก็คบกันยาวๆเเต่ก็ยังมีทะเลาะกัน จน คสพ.มันเริ่มไม่มีความสุขจริงๆเเล้ว เหมือนบางสิ่งที่เขาทำให้เราสบายใจได้เขาไม่ทำ พอเป็นอย่างงั้นเราไม่โอเค เรามาตกลงกันไหม จะเเก้ปรับตรงไหน บลาๆๆ สุดท้าย เราไม่เคยปรับกันจริงๆ เรื่องเล็กๆน้อยๆที่ทำเเล้วเเสดงถึงความใส่ใจเขากลับไม่ทำให้เรา ทำให้เราสงสัยในการกระทำของเขาเสมอ เเต่พอเราพูดมันก็จะมีเหตุผลมารองรับเสมอว่าอย่างงั้นๆๆจริงๆเราคิดเเล้วเเหละถ้า เขารักเราเขาจะไม่ทำ เเต่นี่เขาทำในสิ่งที่รู้อยู่ว่าเราไม่โอเค เรื่องสารพัดอย่าง บางอย่างก็ทำเพราะความไม่รู้ทันของตัวเอง บางครั้งเผลอตัว เราก็พยามเข้าใจจริงๆเขาทำอะไรมันก็ชัดทุกอย่างอยุ่เเล้วเเค่เราหาเหตุมาเข้าใจเขาเสมอ พอคสพ.เริ่มเป็นเเบบนี้การทะเลาะกันเเต่ละครั้งไม่ได้เป็นการเพื่อปรับเข้าหากัน เเต่เปนการเอาชนะกันมากกว่า เรากลายเป็นคนประชดเก่ง พูดจาไม่ดีบ้างในบางครั้งไม่ใช่คำหยาบ เป็นคนไม่ค่อยฟังเขาเริ่มเอาเเต่ใจ เเต่ทุกครั้งที่ทะเลาะมันก็ไม่ได้ความคิดที่อยากจะเลิก เขาเป็นคนยอมเราเสมอเพราะว่าเราเอาเเต่ใจมากบางครั้งก็หงุดหงิดในการลีลาอืดอาดของเขา เราเเค่สงสัยว่า สิ่งที่เขาบอกจะปรับให้เราทำไมเขาถึงไม่ทำ พอครั้งนี้ที่เลิกกันเขาพูดว่า เหนื่อย พอเเล้วไม่อยากปรับเพื่อใครเเล้ว เหมือนทำไปมันก็ไม่มีไรดีขึ้นมาสักทีก็พูดสารพัดคำที่จะนึกออก เราเเค่รู้สึก บางอย่างที่ทำได้โดยการไม่ต้องให้พูด ที่ทำออกมาจากใจจริงๆเขาไม่ค่อยมีตรงนั้นเลย พอตอนนี้ได้รู้เเล้วว่าเขาเเค่ไม่ได้มีใจจะทำตั้งเเต่เเรกเหมือนทำเพราะหน้าที่ ถ้าไม่ทำเราจะโกรธ เเล้วเราก็ทะเลาะกันบ่อยเหลือเกินเรื่องเล็กๆน้อย จนตอนนี้เราก็เลิกยุ่งกับเเล้ว เมื่อวานเราพยามไปคุยตกลงกัยใหม่กับเขาอีก เพราะเอาตรงๆเรายังไม่อยากตัด เรายังอยากไปต่อ เเต่อีกคนไม่อยากเเล้ว เราไปตกลงกับเขาว่า ยังไม่ต้องตัดกันเลยได้ไหมเเค่ช่วงนี้เราห่างกันไปพักมีพื้นที่ของตัวเอง ตอนเเรกเขาตกลง เเต่ตอนนี้ถามอะไรเขา เขาก็เฉยๆ มันไม่ได้มีความอยากจะไปต่อกะเราเเล้วมันพอจริงๆเเต่เวลาเขาพูดอย่างงี้เขาก็กลับมาเพราะเหตุผลอะไรเเล้วเเต่ เเต่ถามว่ากลับมาเเล้วปรับไหมก็ไม่ค่อยเท่าไหร่เขาได้สองสามวันเขาก็ทำเเบบเดิมหรืออะไรที่คิดได้ว่าควรไม่ควรเเต่ก็ทำ สรุปพอเราหลับเเล้วตื่นมาเขาก็พิมพ์มาทำนองว่า ไม่อยากทำเเบบนี้เขาอยากจะไปเเล้ว เขาไม่อยากอยู่ถ้าไม่รักเราเท่าเดิมอะไรก็เเล้วเเต่คำพูดทำนองนี้เเหละ เเล้ววันที่ทะเลาะเขาพูดว่า เราโง่มากในตอนนี้ที่ไม่เชื่อในคำที่เขาพูด เขาพุดความจริง ครส จริงๆของเขา เรารู้สึกเเย่มากจริงๆ ตอนนี้เราก็ปล่อยเขาไปเเล้วหละ มีความคิดเห็นกันยังไงบ้างคะ