สวัสดีค่ะหนูเป็นเด็กผู้หญิงอายุใกล้ 18 ค่ะ หนูควรทำไงดีคะหากว่าหนูอยู่ในจุดที่ไม่ไหวมากๆหรือตันมากๆกับสุขภาพจิตตัวเองจึงอยากเข้ารักษากับทางการแพทย์จริงๆ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาจากครอบครัวคือคำด่าว่าเพ้อเจ้อ ประสาท การเมินเฉยหลายครั้งและความหวังแบบลบๆแล้งๆ ซึ่งเขารู้ว่าหนูเคยทำอะไรกับตัวเองและหลายๆอย่างแต่เขากลับมองเป็นเรื่องเมินเฉยและเลือกที่จะพูดจาไม่ดีใส่หนูทั้งๆที่บางทีเขาก็เข้าใจแต่ต่อไปก็พูดจาไม่ดีใส่ แถมเขายังเคยพูดจาเกี่ยวกับคนเป็นโรคพวกนี้ในทางที่ไม่ดีอีก หนูไม่รู้ควรทำไงหรือต้องขอความช่วยเหลือยังไงเพราะหนูรู้สึกไม่ไหวแล้วจริงๆ
ป.ล. หนูไม่เคยพบจิตแพทย์สักครั้งค่ะ แต่คอยสังเกตตัวเองและรู้ว่าตัวเองคงประคองตัวเองไม่ไหวแล้วค่ะ เขารับรู้ตัวหนูมาตั้งแต่หนูยังเด็กๆ
ป.ล. 2 พวกเขาแทบไม่สนใจเลยด้วยซ้ำค่ะ เลยสนใจแปปเดียวก็ปล่อย
ถ้าถูกด่าว่าเพ้อเจ้อ
ป.ล. หนูไม่เคยพบจิตแพทย์สักครั้งค่ะ แต่คอยสังเกตตัวเองและรู้ว่าตัวเองคงประคองตัวเองไม่ไหวแล้วค่ะ เขารับรู้ตัวหนูมาตั้งแต่หนูยังเด็กๆ
ป.ล. 2 พวกเขาแทบไม่สนใจเลยด้วยซ้ำค่ะ เลยสนใจแปปเดียวก็ปล่อย