ยังคงเดินวนๆใน ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  เพราะยังหาจังหวัดที่ตัวเองจะมาซื้อไม่เจอ  ถามใครก็ไม่ได้นะ  เพราะหลายๆคน
เพิ่งมากทม.  จร้า  เพื่องานนี้โดยตรงไม่ใช่ "กรุงเทพฯ Native"  เห็นอาหารชื่อแปลก  ยำกล้วยแข้มันคืออะไร  
แค่ชื่อกล้วยก็ รู้ว่าในไทยมีกล้วยชื่อแปลกๆเยอะ  ตอนเรียนเคยทำรายงานเรื่องกล้วย  เพราะตัวเองแพ้กล้วย  แต่กินกล้วย
ที่ผ่านความร้อนมาแล้วได้  ไม่แพ้  แต่ชื่อกล้วยแข้  ไม่รู้จัก  แถมแม่ๆน่ารักอีกแล้ว  เจอแม่ๆจากร้านขนมก้นกระทะ  กัมบอลก็ซึ้งใจไปแล้ว

มาเจอแม่ๆจากบ้านน้ำปาด อุตรดิตถ์ นอกจากกัมบอลจะได้ความรู้เรื่องกล้วย  แม่ๆยัดเยียดห่อยำกล้วยแข้  แบบจัดหนัก
ให้มากินที่บ้านอีก มีไข่ต้ม แคบหมูใส่มาให้เพียบ  ขอบอกว่าอร่อยมากๆค่ะ  





ยำกล้วยแข้ (หรือยำกล้วยป่า)  คืออาหารพื้นบ้านภาคเหนือที่หาทานยาก และถูกคัดเลือกให้เป็นอาหารถิ่นประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ คล้ายๆตำขนุนค่ะ
แม้จะเรียกว่าเมนู "ยำ" แต่ขั้นตอนค่อนข้างพิถีพิถัน มีทั้งการต้ม การตำ และการผัด

ขั้นตอนการทำ
1.  นำกล้วยแข้มาต้มในน้ำจนเปื่อยนุ่ม
2.  ขำน้ำ นำมาขยำและบีบน้ำออกเพื่อลดความฝาด
3.  ตำเครื่องแกง: ตำผสมกับพริกแห้ง ข่า หอมแดง และกระเทียม
4.  ผัด นำเครื่องที่ตำไปผัดกับหมูสามชั้น (หรือใส่ปลาทู/ปลาย่างตามชอบ) เติมน้ำปลาร้าเพื่อเพิ่มรสชาติ และโรยใบมะกรูดหั่นฝอย
     มักทานคู่กับข้าวเหนียวร้อนๆ

กล่องที่แม่ๆห่อมาให้  พอมาถึงบ้านมันรวมกันหมดทุกอย่าง   ภาพไม่สวย  เลยไม่มีให้ดู เดินทางไกลเนอะ  แวะหลายจุด
กว่าจะถึงบ้าน  ถ้าได้เจออีกกินต่อค่ะ  เพราะมันอร่อยมากๆ  และแม่ๆทำให้รู้สึก  เหมือนเจอญาติผู้ใหญ่ใจดี  

แกงปัจรี (หรือ ปัจจารี/Pajri) เป็นแกงพื้นเมืองโบราณทางภาคใต้ โดยเฉพาะจังหวัดสตูล ซึ่งได้รับอิทธิพลอาหารพื้นถิ่นและมักนิยมทำในงานบุญ
งานแต่งงาน หรือเทศกาลสำคัญ มีเอกลักษณ์คือรสชาติหวานอมเปรี้ยวกลมกล่อมจากสับปะรดและความหอมมันของกะทิผสมเครื่องแกง

แกงปัจรี  กัมบอลชอบมากเป็นคนชอบกินสับปะรด  แต่ไม่เคยกินแบบแกงสับปะรดล้วนๆ  ส่วนมากคือแกงเผ็ดเป็ดย่าง  แกงจืดใส่หมู  ขนมจีนซาวน้ำ
รสชาติเหมือนกินแกงมัสมั่น  ที่ไม่มีเนื้อสัตว์  จะจำไว้และนำไปแกงกินเองต่อ  ช่วงหน้าสับปะรดถูกๆ  


หน้าตาส่วนผสมของเครื่องแกงปัจรี  ต้องถ่ายเก็บไว้  เป็นแกงที่อร่อยมาก




ความพิเศษของข่างปองในสำรับนี้ คือชื่อต่อท้ายที่ว่า “เต๊กเบิ้ง” คำว่า “เต๊ก” ในภาษาไทใหญ่ แปลว่า “กด หรือ บีบ” คำว่า “เบิ้ง” หมายถึง
“กระทะที่มีลักษณะแบน เรียบ หรือนูนตรงกลางเล็กน้อย”
มีเครื่องปรุง ประกอบด้วย มะละกอ พริก ตะไคร้ กะปิ หอมแดง กระเทียม เกลือ ขมิ้น น้ำมันพืช ถั่วเน่าแผ่นปิ้งป่น เครื่องปรุงรส
แป้งข้าวเจ้า และ แป้งข้าวเหนียว

เหมือนของกินเล่น  มีความหวานจากเนื้อมะละกอ  รสชาติโดยรวมเหมือนกินแกงฮังเล  ไม่ได้ติดใจอะไรมาก คหสต.นะคะ  เคยกินมะละกอทอด
ของคนบ้านลาด จ.เพชรบุรีอร่อยกว่านี้  ไม่รู้วันข้างหน้า  จะได้รับเลือกมั่งไหม




ขนมบายครีม หรือที่บางท้องถิ่นเรียกว่า ขนมบากรีม เป็นชื่อเรียกขนมโบราณหรือขนมท้องถิ่นในบางพื้นที่ เช่น แถบอีสานใต้ (เช่น ศรีสะเกษ)
ซึ่งมีลักษณะเป็นขนมพื้นบ้านหาทานได้ยากในปัจจุบัน บางที่ก็เรียกขนมข้างแห้ง  คหสต.อีกแล้ว  ข้าวตูอร่อยกว่า
ขนมบายกรึมบางครั้งก็กวนกล้วยใส่เป็นส่วนผสมด้วย  จากการสังเกต  ขนมหลายชนิดมีกล้วยสุกเป็นส่วนผสมหลายจังหวัด  กล้วยหาง่าย เนอะ




แกงหัวกระทือ  รสชาติเผ็ดร้อนเหมาะกินเป็นกับข้าว  หัวกระทือคล้ายๆข่า  มีรสชาติเผ็ดร้อน ผสานความมันจากกะทิและความหอมเย็นเฉพาะตัว
จากหัวกระทือซึ่งเป็นพืชสมุนไพรที่หาเก็บได้ตามชายป่าหรือเชิงเขาในแถบภาคตะวันออก  ถ้าคนไม่กินเผ็ดหนีไป  
แต่ยังไม่เผ็ดเท่าแกงใต้ค่ะ




แกงบุกคางคกหอยหอม และแกงมัสล่าคืนถิ่น  ไม่ได้กิน  เพราะเข้าไม่ถึง  คนแน่นมากๆ  อดลองชิม

เดินลากถุงซื้อของ  หนักอ่ะ  เลยได้กระเป๋าจากทีมงานมา 1 ใบ  เห็นซื้อเยอะ  จริงๆกระเป๋าต้องทำกิจกรรม  และลงทะเบียนด้วย สวยดีชอบ
ไม่ได้ตั้งใจซื้อเยอะ  เพราะจะมาร้านที่ตามหา  ยังไม่เจอ  แต่เจอน้ำใจไมตรี  แม่ๆแต่ละจังหวัด  




ขอบคุณทุกท่านที่มาเยี่ยมชมกระทู้ค่ะ เหลืออีก 1 EP. สุดท้าย  ไปทุกจังหวัดไม่ได้  ทั้งๆที่อยากกินข้าวเม่าทอด
คนแน่นมาก  และคนสาธิตก็ทอดไม่ทัน