จะเกริ่นก่อนเลยว่าเราอยู่ตัวเมืองนครปฐมค่ะ รถไปชนแถวหน้าศูนย์การแพทย์ศาลายา เมื่อ 12ส.ค. 69 เราต้องเดินทางพาลูกไปซ้อมกีฬาที่สายใต้ใหม่ ขากลับรถเราถูกกระบะชนท้ายแล้วก็กระเด้งไปชนคันหน้าอีกทีนึง รถพังทั้งหน้าและหลังค่ะ ปิดฝากระโปรงท้ายไม่ได้ ไฟหน้าแตก ไม่สามารถไปจอดที่ไหนได้เพราะล็อครถไม่ได้ค่ะ คือเราเป็นฝ่ายถูกนะคะ ไปที่สน.ก็มีการลงบันทึกประจำวันเรียบร้อย คู่กรณีรับผิดชอบค่ะ แล้วด้วยความที่ฝนตกทุกวันกลัวน้ำเข้าไฟหน้ารถท้ายรถ วันรุ่งขึ้นเลยเอาเข้าอู่ซ่อมค่ะ 13ส.ค.-30ก.ย.69 รวม 49 วัน ในระหว่างนั้นเราก็แวะไปดูรถตลอดค่ะ พอวันที่ไปรับรถกลับอู่ให้เอกสารเรียกค่าขาดประโยชน์จากประกันคู่กรณีคือเทเวศร์ประกันภัย เราก็เอาเอกสารไปยื่นตามที่อู่บอกนะคะ (1ต.ค.79)แต่ไปถึงสาขานครปฐมบอกต้องใช้สำเนารถด้วย เราก็เลยต้องกลับ แล้วเอามาอีกวัน(2ต.ค.69) ที่พีคคือตรงนี้ค่ะ การพิจารณาจ่ายคือ 10 วัน จาก 49 วัน WTF มาก จนท.บอกซ่อมไม่น่าเกิน10วัน บอกให้เราไปเอาใบอนุมัติค่าซ่อมจากประกันของเรามายื่นอีกค่ะ พร้อมสารพัดคำพูดต่างๆนานา เราอาจจะคิดไปเองในคำพูดว่าเราดึงเวลาเพื่อเรียกค่าขาดประโยชน์เหมือนร่วมมือกับอู่ ประมาณนั้น
เราพูดกับเจ้าหน้าที่ไปว่าวันละ500 เทียบกับการเดินทางหน้าฝนที่เราต้องใช้รถรับ-ส่งลูกทุกวัน ไปซ้อมกีฬาไกลๆ คิดว่ามันคุ้มมากเหรอ มันความผิดเราเหรอที่โดนชน ถ้าเลือกได้ไม่ชนดีกว่ามั้ง ไม่ต้องมาลำบากตั้ง 49 วัน มันไม่ใช่แค่ซ้อมนะคะ ถ้าใครมีลูกเล่นกีฬาจะเข้าใจดีว่าเวลาเราต้องไปแข่งจังหวัดนั้นนี้ มันลำบากแค่ไหน กับหลายๆคำพูด ต้องเป็นเอกสารเช่ารถบลาๆๆๆ ค่าเดินทางรถโดยสารใช้ไม่ได้ นั่งgrabกี่ร้อยกี่พัน ก็ใช้เป็นหลักฐานไม่ได้
เราทำใจมาส่วนนึงแล้วนะคะ เพราะอู่เราแจ้งว่าเขาจะจ่ายไม่ครบตามวันที่เราซ่อม ก็คิดว่าถ้า 30วันก็ไม่แย่ เพราะเราเสียไปเยอะกว่านั้นมาก หักไปนิดหน่อยเราพอรับได้ค่ะ ถือว่าซวยไป19วัน แต่พอเมื่อวานที่ประเมินมาให้เรา คือเราไม่อยากให้หักเลยซักวันด้วยซ้ำ ทุเรศ
**เราไม่เคยขับรถชนเลยนะคะ เคยแต่มีมอเตอร์ไซค์มาชนแล้วประกันของเราไม่เคยมีปัญหาเลย เคลมง่ายมาก
วันนี้พอแค่นี้ก่อนค่ะ เพราะเราไม่รับข้อเสนอ10วัน แล้วจะมาเล่าต่อนะคะว่าเป็นไงต่อไป