ยังชีพยังไงครับในเมืองหลวง ถ้าอาชีพไม่มีรายได้สูง ตึงมั้ยครับ

คนยุคใหม่จะต้องทำมาหากิน

ให้มีรายได้จนกว่าจะถึงปีละ 100,000 บาท

เพื่อให้มีสถานะมีสิทธิโอกาสในการยังชีพ

ที่มีมาตรฐานอาชีพคนมีรายได้ปกติ

ถ้าคนที่ไม่ได้มีค่าใช้จ่ายไม่ต้องซื้อสิ่งยังชีพมาตรฐานดีๆ

แบบยุคใหม่ทีมีคุณภาพดีขึ้น ก็ไม่จำเป็นว่าจะต้องลำบากหาเงิน

หากชีวิตมีความลำบากหาเงินก็จะมีโอกาสเจ็บป่วยได้

แต่สถานะของคนไม่ได้มีอาชีพที่มีรายได้

และได้ใช้จ่ายในสิ่งที่มีคุณภาพ

ก็คือสถานะคนยากจนซึ่งไม่มีอาชีพที่มีรายได้ดีพอ

และจะมีคุณภาพชีวิตไม่ได้ทันสมัยได้เลย

ถ้าคนไม่รู้จักจะหารายได้เป็นเงินได้เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายยังชีพดีๆ

แล้วเขาจะมีเงินมีสิ่งต่างๆได้ยังไง

เพราะไม่มีเอี่ยวในธุรกิจของเขา

คนก็จะยังคงว่างงาน

ถ้าอารมณ์ใหญ่มากไป

ก็ยากทำชีวิตให้พอจะมีเอี่ยวในธุรกิจของเขาในเมืองนั้น

ทำไมคนรวยยังคงทำธุรกิจอย่างขยันทำมาหากิน ทั้งๆที่มีฐานะรวยแล้ว ก็เพราะว่าคนที่มีธุรกิจเขาจะต้องทำธุรกิจให้มีความเฟื่องฟู เพื่อการจะไปเป็นคนหยุดทำธุรกิจแล้วไม่ให้ธุรกิจเขาล้ม แล้วที่เขาอยากได้เงินอีกเพราะชีวิตเขายังมีค่าใช้จ่ายตามระดับคนปกติทั่วไปมากอยู่เอาการ เซเว่นอีเลเว่นเขาก็ยังคงเข้าไปใช้บริการ แม้ลูกเขาจะผลาญเงินต่างๆไม่ค่อยมีสาระประโยชน์ แต่ผู้คนก็ยังคงได้เห็นธุรกิจที่ไม่ล้มยังคงดำเนินชีวิตเป็นนักธุรกิจที่มีรายได้หมุนเวียนดีในที่ดินเขา

คนวัยทำงาน จะยังชีพในโลกเจริญก้าวหน้า
แต่ถ้าชีวิตตกอยู่ในสถานะการไม่สำเร็จในอาชีพ
แล้วจะมีสภาพชีวิตไม่ป่วยอะไรเลยก็เป็นไปไม่ได้
ในเมืองที่เป็นเมืองหลวงหรือเมืองต่างๆที่เจริญ
ถ้าคนจนไปอยู่อาศัยไม่มีงานทำที่จะมีอาชีพรายได้สูง
ชีวิตก็ล้มเหลวและอ่อนอำนาจไปมาก เพราะสิทธิทำกินไม่ค่อยมีสูงเท่าคนในพื้นที่
รวมถึงสุขภาพต่างๆกายและจิตเสียมากได้
บางคนก็มีความป่วยจิตเป็นคนอยู่ในโลกสมมติ
จนคนจะยังชีพก็จำเป็นจะต้องเข้าโรงพยาบาลมากสำหรับคนมีอายุ 35 ปีขึ้นไป
ในเมืองที่เจริญก้าวหน้า
เป็นฟรีแลนซ์ เกษียณอายุ หรืออาชีพอิสระอื่นๆ
อยู่ได้อย่างมีคุณภาพสูงเท่ากับคนทำงานประจำเงินเดือนสูงได้มั้ยครับ

เป็นนักเรียนนักศึกษา

หรือเป็นคนมีอาชีพอะไร

ก็ใช้ทักษะการมีสมองให้ใช้ไม่เหมือนกัน

แล้วก็ทำไปคนละอย่างตามผลงานของอาชีพที่เป็น

คนเป็นนักเรียนนักศึกษา

หลายๆคนก็ยังไม่ค่อยเข้าใจว่า

ทำไมชีวิตผู้คนจึงทำมาหากิน

คนป่วยมีความคิดเข้าใจผิด

ตามระบบอำนาจทุนนิยม

ว่าชีวิตมีทุนมากแล้วจะดีกว่า

การเป็นคนจะต้องทำอะไรต่างๆยังชีพ

และการจะทำให้ชีวิตไม่อกหักจากความรัก

แต่ชีวิตนั้นเขาจะเป็นคนมีความป่วย

ไม่มีใจจะทำอะไรเลย

แม้แต่การกินข้าวก็ยัง

รู้สึกว่าขี้เกียจจะเคี้ยวข้าวกินให้อิ่ม

เพื่อดูแลสุขภาพยังชีพตัวเองให้แข็งแรง

เพราะคิดว่าจะต้องหาเงินให้ได้เพื่อการยังชีพจึงจะพอใจและมีความสุข

แต่เงินในอาชีพที่เขาคิดก็มีแต่กำลังฝันก็ยังไม่เคยจะหาได้มากพอจากอาชีพนั้นจริงๆ

ไม่มีเงิน ไม่จำเป็นหนักจะต้องใช้เงิน

ก็ประหยัดทุกคนแน่นอน

แต่คนก็ไม่ได้เป็นคนตระกูลเดียวกัน

กับคนที่มีความเข้าใจเดียวกับคนมีฐานะการเงินสูง

แต่ดีกว่านั้น ดีกว่าการเป็นคนไม่มีรายได้ยังชีพ คือการมีอาชีพทำให้มีรายได้จริงๆ

ใช่มั้ยครับ

เผื่อไว้ได้ใช้ตอนมีความหิว

ความคิดที่คิดได้วันนี้คือ

คนขายของ

ก็อยากมีของขายง่าย

แต่เงินมีบ้างไม่มีบ้าง

แล้วแต่ความหมาน

จะหาเงินแล้วใช้เหลือบ้างมั้ย

ในทำเลไม่มีการซื้อขายเลย

คนขายของก็ยังคงมีความ

กังวลอยู่บ้างหากเงินไม่ไหลมาเทมา

ชีวิตก็แค่พยายามทำใจให้ปกติ

แม้อาชีพก็ไม่ได้เป็นสิ่งที่

ใครๆทำแล้วจะรวยอะไรมากๆทุกคน

ก็เลือกที่จะเป็นคนมีจิตใจไม่วุ่นวายก็ได้

หากพยายามจะให้คนอื่นกดดันว่าชีวิต

ไม่ค่อยมีเงินมากอวดใครแล้วจะเป็นชีวิตสถานะไม่ดี

แต่เงินก็เป็นเพียงสิ่งทำให้คนมีเงิน

มีโอกาสใช้เงินจำนวนเท่าไหร่เท่านั้นเอง

แต่ไม่ได้หมายความว่าเงินนั้น

จะสามารถทำให้ชีวิตยิ่งใหญ่อลังการณ์อะไรมากเลยหรอก

ถ้าไม่ใช่คนเก่งทำงานยิ่งใหญ่

คนจะมีบุคลิกเป็นคนจิตใจดีขึ้น

ก็คือคนที่สามารถทำใจให้ใหญ่กว่าความห่วงกังวล

ด้วยการทำชีวิตให้สามารถยังชีพแล้วไม่เจ็บป่วย

เลิกมีความเป็นคนโวยวายง่าย

แล้วมีความคิดยอมรับคนมีอาชีพว่าเขา

ก็มีความสามารถเก่งและมีความคิดความรู้จะทำอาชีพได้

คนมีการสื่อสาร

แต่ความเข้าใจถูกเข้าใจผิดต่างกัน

เพราะคนเกิดมาเป็นคนละตระกูล

ตระกูลคนจนก็ยังคงไม่ค่อยมีอำนาจในบ้านเมือง

เพราะไม่มีอาชีพอะไรมาตรฐาน

ที่จะทำให้มีรายได้สูง

ตระกูลนักเลงกับตระกูลผู้ดี

ก็มีรูปธรรมต่างกัน

ตระกูลคนไม่รู้หนังสือ

ก็เป็นตระกูลที่ยังไม่ค่อยได้พัฒนาความเข้าใจ

ว่าการแก้ปัญหาจิตไม่สร่วงให้สร่างซาได้

สำคัญกว่าความเป็นคนตระหนี่เพียงว่าไม่อยากใช้เงิน

เพราะเงินเป็นสิ่งหายากเกินชีวิต

ไม่รวยมากก็มีชีวิตอยู่ได้

แต่ก็ไม่ค่อยพัฒนามากกว่าคนอื่น

ในเรื่องศิลปะต่างๆ

แต่แม้คนจะมีศิลปะระดับไหน

แต่จิตใต้สำนึกคน

ก็จะทำให้คนมีเพียงเงินเท่าเดิม

ตามความพอใจที่ได้ใช้เงินและเหลือเงินไว้ได้เท่าไหร่

ตามลักษณะของบทบาทฐานะทางสังคม

คนมีหนี้ก็ยังคงมีหนี้

คนหาเงินหมุนไม่ค่อยทันก็ยังคงหาเงินทุกวัน

คนมีอาชีพอื่นๆเขาก็มีอายุเท่าเรา

แต่คนก็มีรูปธรรมต่างกัน

รวมถึงความเข้าใจต่างกัน

แล้วแต่คนจะเลือกเอาแบบศิลปะดีกว่า

หรือจะเลือกเอาแบบที่มีเงินมากกว่า

เรื่องทางโลกกับเรื่องทางธรรม

ก็แล้วแต่ว่าจะเข้าสู่นิพพานได้จริงมั้ย

หรือจะยังคงรักษาสถานะ

สิ่งมีชีวิตที่สามารถสืบทอดสานต่อ

ผลงานการประพันธ์โลก

ที่มีเอกลักษณ์ในแบบยึดเหนี่ยวจิตใจ

อำนาจเศรษฐกิจสำคัญกว่าอำนาจอาชีพมากขึ้น

เพราะคนมีฝีมือต่างก็ทำเพื่อฐานะทางเศรษฐกิจ

อาชีพบางอย่างมีฝีมือดีแต่ก็ตกยุคไปแล้ว

แล้วแต่ว่าในประเทศจะยังมีคนที่สามารถเขียนหนังสือได้ดีเหลืออยู่มั้ย

แล้วอาชีพนักเขียนยังมีความสำคัญต่อประเทศมั้ย

ผมขายของไม่ค่อยออกเพราะ
คนหารายได้อะไรมากแล้ว
แต่เขาเอาเงินไปซื้อสิ่งบริโภคมากกว่า
คนขายเบียร์รวยกว่า

ประชาชนอิสระที่มีอาชีพอิสระ ทำงานออนไลน์

มีโอกาสอะไรบ้างจะทำให้มีรายได้พอใช้ในเมืองหลวง

บ้างครับ

ความกล้าก็มีกล้าถูกกล้าผิดกล้าดีกล้าชั่ว

บางครั้งคนก็กล้าเพราะหลอยตอนคนอื่นเขายังไม่พร้อม

บางคนจะต้องใช้ความระมัดระวังชีวิตมากมีสติรัดกุมมากก็เครียดเกินไปได้

คนกล้าโดยไม่ได้มีความเป็นงานในระบบทางการมากเกินไปก็เป็นคนว่างงานหรือมีอาชีพไม่ค่อยได้ดีมาก

อยากเป็นอะไรดีๆอย่างเห็นคนอื่นแต่คุณภาพไม่มีอะไรเป็นจุดเด่น

ก็ไม่สามารถจะไปยั่งยืนทนต่อสภาพความขัดแย้ง

ไม่ได้ยั่งยืนมาก

คนเขาก็มีแต่อยากจะสื่อสารกับคนที่พร้อมแก้ปัญหาให้เขาได้น่ะสิ

ถ้าไม่ฝึกให้ชีวิตมีความมั่นใจและเข้มแข็ง

พอรับกับสถานการณ์หวั่นไหวของจิตได้

แต่ชีวิตยังเป็นคนชอบท้าทายสุขภาพจิตคนอื่นมาก

ชีวิตก็จะขาดความสงบสุขพอจะมีสมาธิที่จะทำงาน

ถ้าคนเขาก็ยังคงประเมินสถานการณ์ตอนที่ใครต่างๆ

มีสุขภาพจิตใจเป็นสภาวะอย่างไร

ก็ทั้งตอนที่สมหวังและมีความมั่นใจกล้าหาญแบบสุดๆ

หรือตอนที่ชีวิตผิดหวังหรือยากจนต่างๆเป็นชีวิตจริง

แก้ไขปัญหารายได้ฝืดเคือง ด้วยวิธีการขายผลผลิตที่ขายได้ไม่ยากจะทำได้ เป็นที่รู้จักของกลุ่มผู้บริโภคที่มีคุณภาพและมีกำไรมากกว่าโอกาสจะขาดทุนได้ ก็ไม่จำเป็นแล้วจะต้องลงทุนเพื่อขายผลผลิตที่ขาดคุณภาพอื่นๆ ชีวิตมีผลผลิตจำเป็นมากกว่าการใช้เงินเพื่อความฝันให้พร่างพรู แต่ความกล้าของชีวิตคนเป็นความกล้าคนละอย่างๆแตกต่างตามชีวิตมีความปลอดภัยทั้งกายและจิตจะทำอะไร แต่ก็แล้วแต่ว่าตอนไหนใครมีอำนาจทำอะไรโดยสิทธิที่เป็นธรรม แต่คนที่มีความไม่คอยมีความสุขคือคนไม่มีโอกาสจะแก้ไขปัญหาตามที่กำลังคิดได้ ปริญญาหรือเกรดต่างๆของคนก็ได้มาไม่เท่ากันก็มีบทเรียนทำอะไรมาได้บ้างไม่เท่ากัน คนกล้าบ้าบิ่นในขณะที่ใครๆก็มีสมาธิกับการสื่อสารสำคัญ ก็เป็นบ้าในสถานการณ์ ยุคไหนก็ยังคงให้ความนับถือคนว่าคนดีคือคนมีความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดี แต่ถ้าชีวิตก็เป็นคนแม้มีความร่ำรวยหรือยากจนเงินทองก็ยังทำจิตใจให้ปกติสุขร่มเย็นไม่ได้ ก็เพราะการมีความมั่นคงในเรื่องรายได้ยังชีพไม่มีดีพอ ด้วยสถานะการเป็นประชาชนอิสระที่ว่างงานไม่มีรายได้หรือรายได้ก็น้อยเกินไปนั่นเอง

แล้วอาชีพอิสระเป็นประชาชนผู้หารายได้เป็นปัจเจกจะสามารถมีชีวิต

ทำอาชีพอยู่ในเมืองหลวงได้พอจะมีฐานะดีขึ้นมากกว่าเดิมมากมั้ยครับ