ผมเป็นเด็กอาชีวะครับ

ผมเป็นเด็กอาชีวะครับ คือ ก่อนที่ผมจะมาเรียนสายนี้นั้นผมมีภาพจำเด็กช่างว่าเป็นพวกเกเรจากพวกข่าวกับหนัง แต่ตอนนั้น เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ผมมีทางเลือกเยอะมาก ทสงที่หนึ่งคือจบแค่ ม.3และไปทำงาน ผมยอมรับเลยว่าผมเป็นพวกขี้เกียจใช้ได้เลยล่ะครับ ผมเลยเลือกเรียนต่อ ผมก็มีอีกสองทางคือ ม. ปลาย ในตัวจังหวัด แต่ไอเราก็โง่ คณิตมาก จบ ม.3ได้ก็ถือว่ามีบุญแล้ว แล้วเราก็อยากเท่ด้วยเลยมาเรียน อาชีวะ และมีอีกเหตุผลคือ มีคณะอาจารย์เทคนิค มาเนะแนว ผมได้เจออาจารย์ท่านหนึ่ง ชื่อ อาจารย์พีเป็นอาจารย์ช่างไฟฟ้า  อาจารย์พูดบรรยายตามปกติแหละครับ แต่ผมไปสดุดคำพูดของอาจารย์แกพูดว่า "ช่างไฟไม่มีวันอดตาย" คำสั่นๆ แหละครับทำให้ผมมาเรียนเลย ตอนนี้ผ่ามมาเทอมหนึ่งแล้ว ก็ถือเป็นช่วงที่ดีมากเลย แต่คำเนะนำกับคนที่คิดมาเรียนอาชีวะ ก็ต้องขยันเรียนนะครับเพราะ คุณติด0 ติด ร. มาอาจารย์เขาไม่มาตามนะครับ เกเรได้ครับ โดดได้เป็นบางครั้ง แต่ต้องดูว่าแบบไหนควรแบบไหนไม่ควร