ใจเต้นกับผู้ชายถือว่าชอบมั้ย

สวัสดีครับผมวันเวย์ คือเริ่มเรื่องเลยละกัน ผมอยู่ม.5 ตอนนั้นเป็นช่วงกลางเทอม ผมมีเพื่อนสนิทในห้องเป็นกลุ่มประมาณ7-8คน ก็ถือว่าเยอะสำหรับผม แต่มันจะมีคนนึงที่แม้แต่จะมองหน้าผมก็ไม่อยากจะมองก็คือเพื่อนผู้ชายคนนึง ซิกเนเจอร์ของเรื่องนี้ครับ มันชื่อเจย์โลว จริงๆแล้วก็ไม่ได้มีอะไรมากมายหรอกครับ คือพ่อแม่ของเราสองคนเป็นเพื่อนกัน ตอนนั้นเป็นวันเกิดแม่ของผม ที่บ้านเลยจัดงานแล้วเชิญคนอื่นๆมางานด้วย รวมถึงพ่อแม่ของเจย์โลวและมันด้วย ตอนนั้นที่บ้านมีพวกคนงานของพ่อผมกินพวกสุรากับหมูกระทะอย่างเพลิดเพลิน ผมทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งต่อเลโก้กับน้องที่มาร่วมงาน เรานั่งกันบนพื้นแล้วเทเลโก้ออกมาช่วยต่อ จากนั้นจู่ๆมีมือปริศนามาอุ้มตัวน้องเขาไป จะเป็นใครไปนอนจากเจย์โลว มันอุ้มน้องเขาแล้วหันมาพูดกับผมว่าเขาจะเป่าเค้กกันแล้วยังจะนั่งต่อเลโก้อยู่อีก ผมเลยต้องลุกแล้วเดินออกไป ญาติๆให้ผมเป็นคนถือเค้ก ไฟถูกดับลง ผมเดินเข้าไปกลางวงใหญ่ๆที่มีแม่นั่งอยู่ และเสียงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ก็ดังขึ้น หลังจากเป่าเค้กกันเสร็จ ผมก็นั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง มองกลุ่มคนงานพ่อที่นั่งดื่มสุรากัน พ่อเห็นผมนั่งต้องเลยยื่นแก้วมาให้ผมพร้อมพูดว่าเอาสักหน่อยมั้ยถือว่าลองชิม ผมก็เลยอยากรู้อยากลองชิมไปอึกนึงก่อนจะทำหน้าไม่ชอบรสชาติ จากนั้นผมก็ตัวร้อนๆ ผมเลยตะขึ้นไปอาบน้ำ ยังไม่ทันที่ได้ก้าวขึ้นบรรไดแม่ก็บอกผมว่าให้เอาเจย์โลวขึ้นไปด้วยเพราะยุงมันเยอะและดึกมากแล้ว ผมไม่ได้พูดอะไรก่อนจะเดินนำมันขึ้นไปจนถึงห้อง นั่งรอไปละกัน ผมพูดก่อนจะเดินไปหยิบรีโมทแอร์มาเปิดและเข้าห้องน้ำไป อาบไปได้สักพักก็ไม่ได้ยินเสียงเจยโลวแล้ว ก็เลยนึกว่ามันคงไปแล้ว ผมเลยนุ่งแค่ผ้าขนหนูส่วนล่างเดินออกไป ผมเห็นเจย์โลวกัดคุ้กกี้ค้างปากพร้อมถือโทรศัพท์ในแก้วและหันมามองผมด้วยความตกใจที่ผมเดินออกมาแบบนั้น ผมเลยรีบหยิบเสื้อผ้าและเข้าไปแต่งตัวในห้องน้ำ ออกมาก็ไม่เห็นมันแล้ว และมันก็เข้ามาอีกทีพร้อมขวดน้ำเปล่าในมือ มันขอผมนอนเตียงผมก็เลยให้ จากนั้นเรานอนกันไม่ค่อยหลับผมเลยเปิดหนังผีดู ผมรู้ว่ามันกลัวแต่ก็อยากเปิดแกล้งมัน แต่ผมรู้สึกเหมือนกำลังแกล้วตัวเอง เพราะมันเอาขาเกยผมและเอามือกอดเอวผมแน่นพร้อมเอาหน้ามาใกล้ๆผม ลมหายใจมันกระแทกเข้าที่หน้าผม และสิ่งที่ผมไม่อยากให้เกิดมากที่สุดก็คือผมใจเต้น ตอนนั้นผมหูแดงมาก รู้สึกเหมือนกำลังตกหลุมรักใครสักคน แต่มันเป็นไปไม่ได้ เพราะที่ผ่านมาผมชอบผู้หญิงมาตลอด ผมไม่มีทางชอบผู้ชายเด็ดขาด และทุกครั้งที่ผมเห็นหน้ามันผมก็จะใจเต้นหูแดง ผมไม่สามารถรับได้กับความรู้สึกที่เป็น ผมเครียดมาก ยิ่งหนีก็เหมือนจะยิ่งเจอ การที่เป็นแบบนี้แปลว่าผมชอบผู้ชายมั้ยครับ แล้วต้องทำยังไงความรู้สึกนี้ถึงจะหายไปสักที  แล้วก็ขอบคุณทุกคนด้วยนะครับที่เสียเวลามาอ่านเรื่องของผม🙇🏻