หนูตั้งคำถามกับตัวเองมาตลอดว่าทำไมหนูถึงไม่มีพ่อ สิ่งที่เกิดขึ้นมันมาจากความประมาทของคนคนนึงที่ขับรถย้อนศรมาชนพ่อของหนู มันคืออุบัติเหตุที่ครอบครัวของหนูไม่ได้รับความยุติธรรม คนที่ก่อเหตุครั้งนั้นอายุเท่าหนูในตอนนี้คือ16ปี เขาไม่ได้รับโทษอะไรเลยและไม่มีการชดใช้ค่าเสียหายใดใดทั้งสิ้น หนูคิดทุกๆวันทำไมพ่อถึงจากหนูไป ทำไมชีวิตหนูเกิดมาต้องไม่มีพ่อ พ่ออยู่กับหนูแค่8เดือน แล้วพ่อก็จากไป มันเร็วมากๆ หนูไม่มีแม้กระทั่งรูปครอบครัวไม่มีรูปที่ถ่ายกัน3คนพ่อแม่ลูก หนูเคยคิดว่าหนูดีขึ้นเรื่องพ่อแต่หนูยังหมกมุ่นยังหาคำยังคิดอยู่แต่เรื่องเดิมๆซ้ำๆ คิดถึงขั้นว่าตอนที่เขากำลังจะจากไปเขาเจ็บมั้ย คิดภาพออกมาเป็นฉากๆ หนูเหมือนคนติดอยู่ในวังวล หนูไม่รู้ต้องทำยังให้หยุดคิด หนูพยายามคิดว่าหลายคนก็ไม่มีพ่อเหมือนกับหนูทำไมเขาถึงอยู่ได้ใช้ชีวิตได้ นั่นคือความคิดแต่มีภาพที่เห็นทุกวันคือพ่อไปส่งลูกที่โรงเรียนทุกเช้าหนูไม่เคยได้รับสิ่งนี้เลย พอคิดแล้วมันก็เสียใจค่ะ ทุกวันนี้หนูแค่มองรูปพ่อหนูก็ร้องไห้แล้วค่ะ หนูพยายามทุกอย่างเลยจริงๆเพื่ออยากจะรู้จักผู้ชายคนนี้คนที่หนูรักมากมากแม้จะไม่เคยพูดว่ารักให้เขาได้ยินเลยสักครั้ง
ทำไมหนูถึงไม่มีพ่อ