เรื่องสยองสองบรรทัด

เมื่อคืนฉันได้ยินเสียงแม่เรียกจากชั้นล่างว่า “ลงมาหาแม่หน่อย”
แต่แม่ที่นอนอยู่ข้าง ๆ กลับกระซิบว่า “อย่าลงไป…แม่ก็ได้ยินเหมือนกัน”


ฉันตื่นขึ้นมาเห็นตัวเองยืนจ้องอยู่หน้ากระจก
ที่น่ากลัวคือ…เงาในกระจกยังไม่ตื่น


ทุกคืนตอนตีสาม มีคนมาเคาะประตูห้องฉันสามครั้ง
วันนี้ฉันเปิดออกไปดู…แล้วเห็นตัวเองยืนเคาะประตูจากด้านนอก


ฉันได้รับข้อความจากแม่ว่า “แม่ถึงบ้านแล้วนะ”
ทั้งที่แม่เสียไปเมื่อสามปีก่อน และเบอร์นั้นฉันเก็บไว้ในโทรศัพท์มาตลอด


ก่อนนอนฉันล็อกประตูห้องเรียบร้อย
แต่ตอนตื่นขึ้นมา มีเสียงกระซิบจากใต้เตียงว่า “ขอบคุณที่เปิดประตูให้เมื่อคืน”


ฉันอยู่บ้านคนเดียว แต่ได้ยินเสียงเด็กหัวเราะอยู่ในห้องน้ำ
พอเปิดประตูเข้าไป เสียงนั้นกลับดังขึ้นจากในตู้เสื้อผ้า


กล้องวงจรปิดแจ้งเตือนว่ามีคนเดินผ่านหน้าบ้านตอนตีสอง
ฉันเปิดดูภาพ…คนในกล้องกำลังเดินออกจากห้องนอนของฉัน


ทุกเช้าฉันจะเห็นรอยเท้าเปียกจากหน้าประตูไปถึงเตียง
เมื่อคืนฉันเลยโรยแป้งไว้รอบห้อง…และเช้านี้มีรอยเท้าเดินออกจากเตียง แต่ไม่มีรอยเดินเข้า


ฉันถามลูกสาวว่า “เมื่อคืนหนูคุยกับใครในห้อง?”
ลูกตอบว่า “ผู้หญิงใต้เตียงค่ะ เขาบอกว่าแม่มองไม่เห็นเขา”


เสียงแม่โทรมาบอกว่า “อย่าเปิดประตูนะ แม่กำลังกลับบ้าน”
ทันใดนั้นมีเสียงแม่จากหน้าประตูพูดว่า “เปิดให้แม่หน่อยลูก”


ฉันเพิ่งย้ายเข้าบ้านใหม่ และเจ้าของเก่าบอกว่า “ถ้าได้ยินเสียงร้องไห้ อย่าเปิดห้องใต้บันได”
คืนนั้นเสียงร้องไห้ดังขึ้น พร้อมเสียงเด็กพูดว่า “หนูหนาว…”


โทรศัพท์ฉันขึ้นแจ้งเตือนว่า “ตรวจพบใบหน้าใหม่ในรูปภาพ”
ฉันเปิดดูรูปเมื่อคืน…มีหน้าผู้หญิงคนหนึ่งโผล่อยู่ข้าง ๆ ฉันบนเตียง