หนีน้ำท่วม เอารถไปจอดที่วัดพระธรรมกาย

บ้านผมอยู่หมู่บ้านแถวนั้น หนีน้ำท่วม เอารถเข้าไปจอดช่วงวันเสาร์ที่ 26 กันยายนครับ ตอนนี้เอารถออกมาแล้ว กินข้าววัดฟรีทุกมื้อที่โรงทานด้วย ดูเหมือนวันเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมามีงานอะไรสักอย่างหนึ่ง เจอรุ่นน้องผู้หญิงสมัยเรียนมหาวิยาลัย ได้ทราบว่าน้องเขาทำงานในวัดมากว่าสิบปีแล้ว น้องเขาเก่งนะ ใช้ชีวิตอยู่แบบไม่มีแสงสีเสียงได้ ก่อนผมกลับบ้าน จริงๆวัดก็ไม่ได้เรียกร้องอะไร ผมเองต่างหากรู้สึก guilty ในใจ จอดรถฟรี กินข้าววัดฟรี นั่งพักนอนพักในอาณาบริเวณวัดอีกต่างหาก ผมเลยขอไปทำบุญฯกับน้องมหา'ลัย คนนี้ไปหลายตังค์อยู่เหมือนกัน เพราะผมคิดว่ารถเสียหายค่าซ่อมหลักหมื่นหลักแสนแหงๆ ถ้าผมไปเที่ยวสถานบริการ จ่ายหลายๆหมื่นยังไม่เสียดาย
คุยกับน้องผู้หญิงคนนั้นที่ทำงานในวัดแล้วรู้สึกชอบใจ อายุผมก็เริ่มมากแล้ว คงทำตัวแบบวัยระเริงไม่ไหวแล้ว เอาไว้วันหลังมีเวลาว่างจะไปพักกายพักใจในวัดฯอีกที รูปที่มาประกอบข้างล่างนี้ก็ทีมๆงานของน้องเขาส่งมาให้ นึกในใจว่า โชคดีที่เรายังมีที่จอดรถที่ทางวัดอนุเคราะห์ให้
ถ้ามีโอกาสผมอยากเอาเรื่อง ผมเคยเจอผีไปคุยกับน้องคนนี้ พระหรือแม่ชีในวัดดู จริงๆหลังจากผมเคยเจอผี ผมทำตัวดีขึ้นเยอะ คิดว่าชีวิตโลกนี้โลกหน้ามีจริง