ไปชายแดนไทยพม่า

เมื่อวานผมได้เบิก พวกเป้ หมวกเขบบราและสายเก่งกะติกน้ำ รู้สึกดีที่จะได้ไปจากกองร้อยนี้สักที ผมอยู่แบบไม่ค่อยมีความสุขเลย ไม่ใช่ไม่ค่อย ไม่มีเลย ยังแต่พวกขาดหุ้นเพ ใจจริงๆที่อยากไป คือ เก็บตัง ใช่มันได้เบี้ยเลี้ยงเยอะครับ และอีกอย่าง จะได้ปกป้องลูกหลานจากยาเสพติดที่พวกพม่าจะลักลอบนำเข้ามาไนประเทศไทย ผมเป็นแค่พลทหาร แต่จะทำไห้ดีที่สุด ไอนี่คือเหตุผลที่จะไปจริงๆ แต่เรื่องที่กังวรคือ ตัวเองชอบหงุดหงิด โมโหกับเรื่องเล็กๆน้อยเก็บเอามาคิดคนเดียว คิดว่าคนอื่นคิดไม่ดีกับผม ผมหงุดหงิดบ่อยมาก จนตัวเองเริ่มเครียด ใครเดินแทกนิดหน่อย ไม่พอใจแล้ว และไม่พูดด้วย ผมจะเก็บความรู้สึกโมโหเอาไว้คนเดียว แล้วในขณะที่โมโหก็จะมีพวกมากกวน จนผมมือไม้สั่นอยากเอาหมัดทิ่มหมูกมันสักที ผมเป็นพลทหารผลัด 2/67 ครับ ติด2ปี ถ้านับตั้งแต่ตอนนั้นมาถึงตอนนี้ ผมเป็นพี่ใหญ่แล้ว หรือไนค่ายเขาจะเรียกว่าผลัดเบิ้ม แล้วรุ่นน้องที่ไม่เชื้อฟัง พวกกวน จะตบก็ไม่ได้ ต้องแดก ใช่มะ ถ้าตบคือ มีปัญหาแน่ ไอเรื่องที่จะไปสนามหาประสบการเก็บตัง จับยา เรื่องพวกนี้ลืมไปได้เลย ถ้าเกิดทะเลาะวิวาทกันไนค่าย ขังแน่ครับ โดนขังแน่ ไม่15วัน ก็3เดือน ชัดเจนแต่ไม่แน่นอน ชัดเจนคือโดนขังแน่ เพราะผิดวินัยทหารข้อที่ 4 ก่อไห้แตกความสามัคคีในหมู่คณะทหาร ไอไม่แน่นอนนี้ คือไม่รู้กี่วัน เดือนนี้แย่มากครับ ผมเจอเรื่องแย่ๆมามากเลย ทั้งๆที่ผมก็อยากมีความสุขแต่ก็ไม่มี ความสุขมันจะมีได้กับคนรอบตัวแหละนะผมว่า แต่ไอคนรอบตัวผมมีแต่คนที่ไม่จริงใจทั้งเพ เอิดทุกเรื่อง ความสุขตอนนี้ของผมคือการเล่นเก็มฟังเพลง ผมเครียดสะสมจากการไปเป็นครูทหารใหม่มาด้วยแหละ ไปเป็นผลัด1/69 จนตัวผมตอนนี้เข้ากับเพื่อนไม่ได้เลย คนอื่นเขาเกาะกลุ่มคุยกัน นั่งกินนั่งโม้ แต่ผมแปลกแตกแยกจากคนอื่น น้อยใจ น้อยใจที่ตัวเองเป็นแบบนี้ อยากไห้อารมหงุดหงิดคิดไปเองของผมหายเร็วๆจัง ถ้าเป็นแบบนี้แล้วไปอยู่ชายแดน ก็ไม่ต่างอะไรกับอยู่ที่กองร้อย เพราะยังโมโหกับเรื่องนิดๆอยู่ ผมเครียดเกินบางที จะไม่ไปยุ้งกับยาแล้ว ยาที่บอกคือยาบ้านะ ผมจะเลิกมันเพ่อที่จะเป็นตัวของตัวเองไห้ได้ และใช่ ผมกินยาจิตรเวชอยู่ด้วย ยกเว้นยานี้นะที่ขาดไม่ได้  ขนาดกินทุกวันยังโมโหง่ายเหลย ถ้าไม่กินได้ผังโคนพร้าวสักศพสองศพแหละ ผมเป็นหาวงตัวเองมากตอนนี้ทุกคน อยากหายจากอารมหงุดหงิดง่าย คิดไปเอง ฟุ้งซ่านไรพวกนี้จัง ผมสงสารแม่ผมจังที่ต้องรับสายโทสับจากผมแล้วต้องรับสภาพอารมของผมที่ไม่คงที่ทุกวันเลย ต้องไห้ท้ายผม ไม่ขัดใจผม แม่คือทุกอย่างของผมแล้ว ไม่ว่าผมจะเป็นพันพรือแม่นี้แหละ คือจุดเชคอิน คือเซฟโซนที่สบายใจที่สุดแล้ว ลูกรักแม่นะ ตอนนี้ลูกจะไปทำหน้าที่ของพลทหารที่ต้องทำ ลูกจะทำหน้าที่ได้รับหมอบหมายมาไห้ดีสุด ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไป ลูกจะไปทำห้องนอนใหม่ ติดประตูหลังบ้านไห้ ประตูห้องนอนลูกด้วย ลูกจะนอนกับไอภาระ แล้วก่าไอขาว ขังไว้ไนห้องไห้เน่าเลยเดียว พอดึกๆมันมีเรื่องไห้คิดมากจัง อยากแก้ไขเรื่องของแตวาไห้มันดีนิ รู้สึกยังดีไม่พอสักวัน ผมเข้าผู้ช่วยติดกันแปดวัน สาวว่าเป็นอาทิตแหละ ไม่ได้ดังใจสักวัน โดนตำหนิโดนทักตลอด ไม่ดีสักเรื่อง กะว่าจะเข้าจนกว่าตัวเองจะพอใจจนกว่าผมจะรู้สึกว่าวันนี้วันแบบ เปะแล้ว ผ่านแล้ววันนี้ แต่ไม่มีสักวัน จนต้องยอมอะ ผมแพ้ไห้กับใจตัวเอง ออกจากผู้ช่วยรุ่นพ่อเฒ่าเข้าต่อวันนั้น วันนั้นผมไข้เลย แต่เอาใหม่ ยังเป็นอีกนาน เลือกทางสายสีเขียวลายพรางนี้แล้ว ยังมีโอกาศอีกเยอะ ผิดก็ว่าไปตามผิด แล้วก็ต้องมาทบทวนตัวเองแล้วว่าไสรตัวเองเป็นแบบนี้ ยังอยู่กับที่ไม่พัฒนาตัวเอง เป็นเพราะอะไร ใช่ๆ ต้องทบทวนตัวเองไห้มากๆ วันนี้ครับ เขาตรวจสุขภาพจิตร ไม่ตรวจไม่ เขาไห้เราประเมินเอาเอง ว่าเรารู้สึกยังไงตลอด2-4สัปดาห์ที่ผ่านมา แล้วแม่ ทั้งเดือนนี้ เป็นเดือนที่ต้องหารถไถมาเลยอะ นารกชัดๆ ไอใจมันตั้งใจไว้แล้วว่าจะไปไห้ได้ ผมขี้เทจหมดเลย เคยคิดฆ่าตัวตายมั้ย ไม่ ผมกาว่ามั้ย ทั้งๆที่เคยคิดแม่ แต่มันนนานมาแล้ว ตอนนั้นผมติดกัญชา และหลอน ผมกลัวเองเองทำอะไรลงไปแบบไม่ได้คิด กลัวคนอื่นลำบาก ตอนนั้นผมจะผูกคอตาย ผมไม่อยากออกไปไหนอยากตายอย่างเดียว แต่เริ่มคิดได้ไม่ตายดีหวา แต่สมองมันสั่งไห้ผมจะไปตายไห้ได้อะ ผมเอาผ้าขนหนูมันมือตัวเอง ผ้าชุบมัดขา เพื่อไม่ไห้ตัวเองทำอะไรที่ผิดพลาด บ้าจิงแตก่อน แล้วก็ครับ เขาถามว่า หงุดหงิดโมโหฟุ้งซ่านเบื่อมั้ยสองสึงสี่สัปดาที่ผ่านมา ผมเป็นหมดทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆ แต่ผมขี้เทจ ขี้เทจว่าไม่ ผมอยากไปชายแดน มันมีอะไรดีๆรอผมอยู่อีกเยอะ ถ้าผมอดทน ทำงานได้ อยู่กับเพื่อนได้ สบายแน่นอน แต่ผมกลัวตัวเองจะทำไม่ได้เหมือนที่คิดเลยครับ ผมกลัวความรู้สึกดีของผมพัง พังกับพวกไม่แคร์คนอื่น หรืออะไรสักอย่าง กลัวจัง ผมกลัวจะอยู่กับเพื่อนไม่ได้ ตอนนี้เวลา00-12 ดึกมากแล้ว ผมเบลอหมดแล้ว กินยาจิตรเวชเข้าไป ผมอยากหายจากโรคนี้จัง ผมขอไห้ชีวิตผมหลังจากนี้ที่ได้ไปอยู่ชายแดน มีแต่เรื่องดีๆมีแต่สิ่งดีๆทั้งหลายทั้งหมดทั้งเพเข้ามาหาตัวผมด้วย สาธุ ขอให้มันเป็นไปได้ด้วยดีเถอะ