เพราะ "คนรวยจริง ๆ เขาจะเอาเวลาที่ไหนมานั่งหลังขดหลังแข็งเขียนนิยาย"
ในโลกความเป็นจริง คนระดับเศรษฐีหรือไฮโซตัวจริง เขามีวิธีบริหารเวลาและหาเงินที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิงครับ:
• เวลาของเขาคือสินทรัพย์ที่มีค่าที่สุด: คนรวยระดับท็อปเอาเวลาไปต่อยอดธุรกิจ เจรจาดีลพันล้าน บริหารพอร์ตการลงทุน หรือไม่ก็เอาเวลาไปใช้ชีวิตพักผ่อนหรู ๆ ที่เงินซื้อได้ เขาไม่มีความจำเป็นหรือแรงจูงใจ (Motivation) มากพอที่จะต้องมานั่งเขียนตัวหนังสือวันละหลาย ๆ พันคำเพื่อแลกกับค่าเรื่องหรือชื่อเสียงในวงการน้ำหมึก
• ถ้าเขาจะเขียนหนังสือ: คนรวยจริง ๆ มักจะเขียนหนังสือแนว "Pocket Book บริหารธุรกิจ" หรือ "อัตชีวประวัติ (Biography)" ของตัวเอง เพื่อประกาศความสำเร็จหรือสร้างคอนเนกชันทางธุรกิจมากกว่า และส่วนใหญ่ก็มักจะจ้าง Ghostwriter (นักเขียนเงา) มาเรียบเรียงให้อีกทีด้วยซ้ำ เขาไม่มานั่งจินตนาการพล็อตเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ แย่งสมบัติกันหรอกครับ
ผลลัพธ์มันเลยตกมาอยู่ที่ "นักเขียนชนชั้นกลางถึงล่าง" ที่ต้องทำหน้าที่สร้างโลกจำลองของคนรวยขึ้นมาเพื่อเลี้ยงชีพ ตัวนักเขียนเองก็ต้องเดาชีวิตคนรวย คนดูก็ดูไปบ่นไป เป็นวงจรความบันเทิงที่ตลกดีผลลัพธ์มันเลยตกมาอยู่ที่ "นักเขียนชนชั้นกลางถึงล่าง" ที่ต้องทำหน้าที่สร้างโลกจำลองของคนรวยขึ้นมาเพื่อเลี้ยงชีพ ตัวนักเขียนเองก็ต้องเดาชีวิตคนรวย คนดูก็ดูไปบ่นไป เป็นวงจรความบันเทิงที่ตลกดีเหมือนกัน
เหตุผลส่วนใหญ่ที่ทำให้ละครปลอม ไม่สมจริง
ในโลกความเป็นจริง คนระดับเศรษฐีหรือไฮโซตัวจริง เขามีวิธีบริหารเวลาและหาเงินที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิงครับ:
• เวลาของเขาคือสินทรัพย์ที่มีค่าที่สุด: คนรวยระดับท็อปเอาเวลาไปต่อยอดธุรกิจ เจรจาดีลพันล้าน บริหารพอร์ตการลงทุน หรือไม่ก็เอาเวลาไปใช้ชีวิตพักผ่อนหรู ๆ ที่เงินซื้อได้ เขาไม่มีความจำเป็นหรือแรงจูงใจ (Motivation) มากพอที่จะต้องมานั่งเขียนตัวหนังสือวันละหลาย ๆ พันคำเพื่อแลกกับค่าเรื่องหรือชื่อเสียงในวงการน้ำหมึก
• ถ้าเขาจะเขียนหนังสือ: คนรวยจริง ๆ มักจะเขียนหนังสือแนว "Pocket Book บริหารธุรกิจ" หรือ "อัตชีวประวัติ (Biography)" ของตัวเอง เพื่อประกาศความสำเร็จหรือสร้างคอนเนกชันทางธุรกิจมากกว่า และส่วนใหญ่ก็มักจะจ้าง Ghostwriter (นักเขียนเงา) มาเรียบเรียงให้อีกทีด้วยซ้ำ เขาไม่มานั่งจินตนาการพล็อตเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ แย่งสมบัติกันหรอกครับ
ผลลัพธ์มันเลยตกมาอยู่ที่ "นักเขียนชนชั้นกลางถึงล่าง" ที่ต้องทำหน้าที่สร้างโลกจำลองของคนรวยขึ้นมาเพื่อเลี้ยงชีพ ตัวนักเขียนเองก็ต้องเดาชีวิตคนรวย คนดูก็ดูไปบ่นไป เป็นวงจรความบันเทิงที่ตลกดีผลลัพธ์มันเลยตกมาอยู่ที่ "นักเขียนชนชั้นกลางถึงล่าง" ที่ต้องทำหน้าที่สร้างโลกจำลองของคนรวยขึ้นมาเพื่อเลี้ยงชีพ ตัวนักเขียนเองก็ต้องเดาชีวิตคนรวย คนดูก็ดูไปบ่นไป เป็นวงจรความบันเทิงที่ตลกดีเหมือนกัน