ขอผมเล่าระบายเรื่องอะไรหน่อยได้ไหมครับ พี่ๆน้องๆเพื่อนๆสามาถร ด่าว่าติยังไงก็ได้ครับ ผมจะรับไว้มาพัฒนาตัวเองครับ
เรื่องมีอยู่ว่าผมโดนแฟนที่คบกันมา1ปี2เดือนกับอีก4วัน โดยก่อนคบกันเจอกันตอนฝึกงานและรู้จักกัน2เดือนเศษ ยอมรับว่าตอนแรกตอนเขาคบกับแฟนเก่าคือ เราคุญกับเขาเรื่องงานอย่างเดียวมีหยอกบ้างภาษารุ่นพี่รุ่นน้อง ตอนเขาเลิกกับแฟนเก่าคือ บอกตามตรงคือตอนนั้นเราใส่สุดเพื่อเข้าหาและจีบ พอเริ่มเข้าถึงช่วงเริ่มคิดจะคบกัน เขากับแฟนเก่าก็ยังอยู่บ้านเดียวกัน เฟสเขาก็ยังมีรูปถ่ายกับแฟนเก่าเต็มเลย แต่เราเข้าใจว่ามันดูไม่ดีถ้ารีบเปิดตัว และพอแฟนเก่าเขาย้ายออกไปไม่นานจากนั้นช่วงปลายเดือนสิงหาปีก่อนเราก็เริ่มย้ายขนของเข้ามาอยู่บ้านเดียวกับแฟน บอกเลยว่ารักและหวานกันมาก แฟนคือเวลาทำงานว่างนาที2นาทีจะทักหาโทรหาตลอด หยุดวันเดียว2วันคือมาหาและพาไปเที่ยวตลอด คือดีมาก ด้วยความที่เป็นแฟนคนแรกในชีวิต เราก็มองเห็นความใส่ใจนี้เลยพยายามทำตัวให้ดีขึ้นแม้จะต้องยอมรับว่าเขาอายุเยอะกว่าความสามาถรมากกว่า ผมก็ทำหน้าที่แฟนให้ดีที่สุด เขาไม่ชอบทำงานบ้าน ผมทำเองหมดไม่ให้เขาจับงานบ้านเลย กระต่ายของเชา เขาไม่มีเวลาดูแล เราจัดการเองหมด มีเรื่องเงินที่ยอมรับว่า เราเรียนอยู่เราช่วยเขาไม่ได้ เพราะงั้นหลังคบกันระยะนึงคือพอมีงานรับจ้างรายวันเราไปทำหมด บวกกับเรียนเต็มเวลาเลย ไม่มีวันได้หยุด เงินเราก็ให้เขาหมดเพราะมองว่า บ้านเขาเช่าเขาจ่ายน้ำไฟ เงินที่เราหามาได้มาเราเอาให้เขาไปหมดดีกว่า เป็นแบบนี้นานมากรักกันมากตัวติดกันพอเวลาต่างคนต่างทำงานมีหน้าที่ต้องทำก็แยกกัน ยอมรับว่ามีบางช่วงที่เราทำตัวไม่ดี เช่น ตอนที่รับงานที่โรงแรมแห่งนึงซึ่งแฟนทำงานเป็นพนักงานประจำ เรารับจ้างรายวัน เราเข้าใจว่าแฟนเราเป็นคนแฟลลี่มาก แต่ฉันโกรธและไม่พอใจมากตอนเพื่อนเก่าผู้ชายที่แฟนรู้จัก เข้ามาทำงานเป็นพนักงานใหม่ ฉันเห็นเขาสองคนคุยกันแบบสนิทเกินไป และเวลาทำงาน ไอเพื่อนผู้ชายมันชอบเดินเข้าใกล้แฟนแบบเอามือเอาโดนตัวโดนก้นแฟน และฉันเคยคุยกับแฟนตามตรงแล้ว แต่แฟนเขาไม่สนใจเลยบอกว่ามันแค่อุบัติเหตุ แต่ฉันรู้ดีว่ามันไม่ใช่ แฟนอาจไม่มีเจตนา แต่อีกฝ่ายมีแน่ เพราะทุกครั้งที่ไปทำงาน ฉันเห็นแทบตลอดเวลาเลย จนผ่านไปนานถึงช่วงปิดเทอม3เดือน รับงานรายวันแบบครบเดือนครึ่ง จนฉันเป็นรองช้ำแบบหนักมากเลยต้องเลิกรับงานพักฟื้น บวกกับถึงช่วงมิถุนาที่แขกน้อยเลยไม่มีงานให้รับแล้ว จากตรงนั้นถึงตอนนี้คือไม่ค่อยมีปัญหาอะไร ก็ยังดูรักกันดีมีทะเลาะบ้างงอนบ้างตามภาษาแฟนกัน แต่เรื่องมันเริ่มขึ้นจริงๆตอนแฟนได้ที่ทำงานใหม่ที่หัวหิน และต้องไปอยู่หอในเมือง ช่วงก่อนเริ่มงานแฟนจะว่างไปครึ่งเดือนตอนนั้นก็ไม่มีอะไรก็พูดคุยกันวางแผนอนาคตอย่างดีมากมาย แต่เรื่องมันเริ่มแปลกตอนช่วง3เกือบ4เดือนก่อนที่ทะเลาะกันไม่แน่ใจว่าหนักไหมสำหรับคนอื่นคือตอนนั้นทะเลาะกันแบบไม่มีปากเสียงกัน เรื่องที่แฟนได้ข้อความจากHRที่ทำงานเก่าถามว่าให้ฉันไปทำงานไหมช่วงวันเวลาที่กำหนดตอนนั้น แต่ฉันปฏิเสธไปเพราะมันตรงกับวันที่มีเรียนและต้องทำงานส่งอาจารย์พอดี ยอมรับว่าตอนนั้นเราพูดตอบแฟนไปด้วยคำและน้ำเสียงที่กวนจัดๆ จากนั้นเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป เขาไม่ทักหาโทรหาก่อนแบบเมื่อก่อน พอเราทักหาโทรหาคือไม่รับไม่ตอบเลย ไม่อ่านแชตด้วย ลากยาวจนถึงตอนนี้ วันนี้ที่ฉันหลังจากเรียนเสร็จกลับบ้านมาคือช็อคมากของในบ้านหายหมดเหลือแต่ของใช้ของฉันเองกับกระรอกที่ฉันเลี้ยงไว้ และพอเปิดแชทมาดูคือเขาบอกเลิก และบอกไปว่าอยู่ไปฝืนเปล่าๆ แล้วบล็อคหนีเลย ไม่อธิบายอะไรด้วย ลบรูปของเราในเฟสที่มีน้อยนิดหมดบล็อคหายทุกช่องทาง แม้แต่เพื่อนของเขาที่เราเคยเห็นหน้าและรู้จักก็บล็อคหนีหายไม่คุยเลย ฉันสับสนช็อคทำอะไรไม่ถูกเลย ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้คือเจ็บมาก พอรู้แบบนั้นคือร้องไห้หนักมา จนตะคิวกินทั้งตัวหายใจไม่ออกสลบไป2รอบ ตอนที่พิมพ์เรื่องนี้อยู่มือก็ยังไม่หายสั่น บอกเลยว่าหลังจากเรื่องเมื่อ3เกือบ4เดือนก่อน ฉันรู้สึกผิดมากและพยายามปรับปรุงตัวตลอด แต่เขาก็เหมือนพยายามถอยห่างตลอดเช่นกัน ยอมรับมีบางวันที่ฉันโกรธมากและถามจี้แฟนของฉันช่วงที่แฟนกลับมาล่าสุดเมื่อ3เดือนก่อน ฉันไปเจอรูปแฟนฉันถ่ายคู่กับผู้ชายคนอื่น แน่นอนฉันก็พยายามคิดว่ามันแค่เรื่องงานรึป่าวเพราะมันถ่ายกันที่สาะารณะ กับแชทที่เจอว่าแฟนวิดีดอหาผู้ชายคนนึงที่คาดว่าเป็นเพื่อนร่วมงานตำแหน่งเดียวกัน มีการโทรหาปกติคอลวิดีโอกันเยอะและนานมากในหลายครั้งแถมมีแชตที่คุยกันหยอกล้อ และถามว่าไปกินข้าวกันไหม กินข้าวยัง และเรื่องงานนิดหน่อย ฉันก็ไม่คิดอะไรแค่ถามเแยๆว่าคุยไรกันบ้างเรื่องงานหรอ โทรหาคอลหากันบ่อยไปไหม และใช่แฟนไม่ยอมมาเจอหน้าตลอด3เดือนกว่าๆ วันหยุดวัน2วันเขาไม่กลับมาบ้านเลยบอกเหนือ่ย เราก็พยายามเข้าใจว่างานอาจจะยุ่งจริงเพราะเราเคยทำงานสายนี้เราเข้าใจ ก็ไม่ว่าอะไร แต่สิ่งที่เสียใจคือตอนเขาไม่ตอบแชทเรา แต่เวลาเดียวกันที่เราพยายามทักหาโทรหาคือเขามีการโพสเฟสและตอบคอมเม้นเพื่อนสนิททั้งชายหญิงของเขาได้ พอเวลาเราโทรคุยกับเขาได้เขาก็คุยแบบปกติ แต่สิ่งที่ไม่ปกติและฉันเข้าใจลึกซึ้งดีเลยคือน้ำเสียงไม่เหมือนเดิม ปกติแนเวลาคุยกับเราจะชอบใช้เสียงแหลมเสียงหวาน แต่ตอนนี้คือใช้เสียงแบบเข้มๆพูดเหมือนไม่กล้าพูดน้ำเสียงสะอื้นเบาเหมือนกลัวใครได้ยิน และแฟนไม่มีการถามไถ่ชีวิตทางนี้เลย มีแต่ทางนี้พยายามหาเรื่องคุยตลอดและไม่ลืมที่จะถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง ที่เจ็บคือ เรารถล้มและเราบอกเขา เขาตอบแค่อืมอย่างเย็นชา เมื่อวานเราก็คุยกันปกติ บอกเลยตอนแรกคิดว่าทุกอย่างมันเริ่มดีขึ้นเพราะ2 3วันมานี้เหมือนแฟนก็มีน้ำเสียงที่อ่อนขึ้นมีการถามเรากลับบ้าง เมื่อวานก็คุยกันดีๆ แต่ช็อคเลยคือเมื่อวานถามว่าทำงานกี่โมง เขาบอก8โมง วันนี้ตื่นมาเราดูแมพในแอพคู้รัก ซึ่งฉันดูประจำก่อนออกไไปเรียน เห็นแฟนอยู่ในที่แปลกตาเลยคิดแง่ดีว่าอาจจะไปทำงานต่างสถานที่เพราะมันเคยมีแบบนี้และแฟนตอบชัดเจนมีหลักฐานเราก็เชื่อ จนเราไปเรียนเช้ากลับบ้านมาเที่ยง40 มาเจอสภาพบ้านที่ของหายมากกว่าครึ่งพร้อมข้อความบอกเลิกเที่ยง14นี่แหละ เวลาเราทะเลาะอะไรกันฉันจะเป็นฝ่ายยอมให้เสมอ ไม่เคยขึ้นเสียงใส่แม้แต่ครั้งเดียวไม่เคยทุบตีหรือใช้กำลังใส่อีกฝ่ายเลย แม้แต่เจอหน้าหรือเหตุผลที่ชัดเจนก็ไม่มีให้เรา บอกแค่ว่ามันสายไปแล้ว เราไม่เข้าใจเพราะช่วงที่ทะเลาะเราจะพุ่งตัวขอดทษและพยายามคุยปรับความเข้าใจกันตลอดแม้แต่เวลาที่มีโอกาสได้คุยมานี้ก่อนวางสายเราก็จะพูดย้ำตลอดว่ามีปัญหาอะไรไหม มีเรื่องอะไรบอกเราได้เสมอ เราคือแฟนมีเรื่องอะไรให้ปรึษาให้พูดมาเลย เรื่องที่ช่วยได้เราช่วย ช่วยไม่ได้เราก็หาทาง บอกเลยว่าดิ่งมาก เศร้ามากแม้แต่รูปถ่ายคู่กันใบเดียวเขาก็เอาไปทิ้งไหนไม่รุ้ไม่เหลืออะไรที่เป็นของเขาไว้บ้างเลย ทิ้งไว้แค่ของของฉัน กับของเก่าของเขาตอนอยู่กับแฟนเก่า ฉันคาใจมากว่าเขาจากไปเพราะอะไร เราผิดตรงไหน ทำไมไม่มาพูดคุยกันดีๆ ทำไมเขาทำตัวเหมือนวาดระแวงฉันตลอดทั้งที่เขาน่าจะเป็นคนที่รู้ดีที่สุดว่าเราไม่มีวันทำร้ายร่างกายหรือตะคอกใส่เขาแบบที่เคยเจอในอดีต ทำไมกัน เคยคิดเคยว่างแผนไว้มามากมาย เคยคิดว่าต่างคนต่างเคยผ่านความรักที่ผิดหวังมาเยอะเคยโดนหลอกมาเยอะ แล้วทำไมเขาเลือกที่จะทิ้ง ทำให้ผิดหวัง เลือกจะหลอกเรา ทำไม พอคิดถึงภาพเก่าๆเรื่องราวๆ แล้วยิ่งไม่เข้าใจ เราเคยรักกันขนาดนั้นทำไมถึงเป็นแบบนี้ลงเอยแบบนี้ (ผมกับแฟนเคยอยู่ในคลิปในตต.ที่โลบินสันเพชรทีเจอณเดช) พอย้อนไปดูแล้วเจ็บใจมาก🥲💔🥀
ความรักที่จากไป ไร้คำอธิบาย
เรื่องมีอยู่ว่าผมโดนแฟนที่คบกันมา1ปี2เดือนกับอีก4วัน โดยก่อนคบกันเจอกันตอนฝึกงานและรู้จักกัน2เดือนเศษ ยอมรับว่าตอนแรกตอนเขาคบกับแฟนเก่าคือ เราคุญกับเขาเรื่องงานอย่างเดียวมีหยอกบ้างภาษารุ่นพี่รุ่นน้อง ตอนเขาเลิกกับแฟนเก่าคือ บอกตามตรงคือตอนนั้นเราใส่สุดเพื่อเข้าหาและจีบ พอเริ่มเข้าถึงช่วงเริ่มคิดจะคบกัน เขากับแฟนเก่าก็ยังอยู่บ้านเดียวกัน เฟสเขาก็ยังมีรูปถ่ายกับแฟนเก่าเต็มเลย แต่เราเข้าใจว่ามันดูไม่ดีถ้ารีบเปิดตัว และพอแฟนเก่าเขาย้ายออกไปไม่นานจากนั้นช่วงปลายเดือนสิงหาปีก่อนเราก็เริ่มย้ายขนของเข้ามาอยู่บ้านเดียวกับแฟน บอกเลยว่ารักและหวานกันมาก แฟนคือเวลาทำงานว่างนาที2นาทีจะทักหาโทรหาตลอด หยุดวันเดียว2วันคือมาหาและพาไปเที่ยวตลอด คือดีมาก ด้วยความที่เป็นแฟนคนแรกในชีวิต เราก็มองเห็นความใส่ใจนี้เลยพยายามทำตัวให้ดีขึ้นแม้จะต้องยอมรับว่าเขาอายุเยอะกว่าความสามาถรมากกว่า ผมก็ทำหน้าที่แฟนให้ดีที่สุด เขาไม่ชอบทำงานบ้าน ผมทำเองหมดไม่ให้เขาจับงานบ้านเลย กระต่ายของเชา เขาไม่มีเวลาดูแล เราจัดการเองหมด มีเรื่องเงินที่ยอมรับว่า เราเรียนอยู่เราช่วยเขาไม่ได้ เพราะงั้นหลังคบกันระยะนึงคือพอมีงานรับจ้างรายวันเราไปทำหมด บวกกับเรียนเต็มเวลาเลย ไม่มีวันได้หยุด เงินเราก็ให้เขาหมดเพราะมองว่า บ้านเขาเช่าเขาจ่ายน้ำไฟ เงินที่เราหามาได้มาเราเอาให้เขาไปหมดดีกว่า เป็นแบบนี้นานมากรักกันมากตัวติดกันพอเวลาต่างคนต่างทำงานมีหน้าที่ต้องทำก็แยกกัน ยอมรับว่ามีบางช่วงที่เราทำตัวไม่ดี เช่น ตอนที่รับงานที่โรงแรมแห่งนึงซึ่งแฟนทำงานเป็นพนักงานประจำ เรารับจ้างรายวัน เราเข้าใจว่าแฟนเราเป็นคนแฟลลี่มาก แต่ฉันโกรธและไม่พอใจมากตอนเพื่อนเก่าผู้ชายที่แฟนรู้จัก เข้ามาทำงานเป็นพนักงานใหม่ ฉันเห็นเขาสองคนคุยกันแบบสนิทเกินไป และเวลาทำงาน ไอเพื่อนผู้ชายมันชอบเดินเข้าใกล้แฟนแบบเอามือเอาโดนตัวโดนก้นแฟน และฉันเคยคุยกับแฟนตามตรงแล้ว แต่แฟนเขาไม่สนใจเลยบอกว่ามันแค่อุบัติเหตุ แต่ฉันรู้ดีว่ามันไม่ใช่ แฟนอาจไม่มีเจตนา แต่อีกฝ่ายมีแน่ เพราะทุกครั้งที่ไปทำงาน ฉันเห็นแทบตลอดเวลาเลย จนผ่านไปนานถึงช่วงปิดเทอม3เดือน รับงานรายวันแบบครบเดือนครึ่ง จนฉันเป็นรองช้ำแบบหนักมากเลยต้องเลิกรับงานพักฟื้น บวกกับถึงช่วงมิถุนาที่แขกน้อยเลยไม่มีงานให้รับแล้ว จากตรงนั้นถึงตอนนี้คือไม่ค่อยมีปัญหาอะไร ก็ยังดูรักกันดีมีทะเลาะบ้างงอนบ้างตามภาษาแฟนกัน แต่เรื่องมันเริ่มขึ้นจริงๆตอนแฟนได้ที่ทำงานใหม่ที่หัวหิน และต้องไปอยู่หอในเมือง ช่วงก่อนเริ่มงานแฟนจะว่างไปครึ่งเดือนตอนนั้นก็ไม่มีอะไรก็พูดคุยกันวางแผนอนาคตอย่างดีมากมาย แต่เรื่องมันเริ่มแปลกตอนช่วง3เกือบ4เดือนก่อนที่ทะเลาะกันไม่แน่ใจว่าหนักไหมสำหรับคนอื่นคือตอนนั้นทะเลาะกันแบบไม่มีปากเสียงกัน เรื่องที่แฟนได้ข้อความจากHRที่ทำงานเก่าถามว่าให้ฉันไปทำงานไหมช่วงวันเวลาที่กำหนดตอนนั้น แต่ฉันปฏิเสธไปเพราะมันตรงกับวันที่มีเรียนและต้องทำงานส่งอาจารย์พอดี ยอมรับว่าตอนนั้นเราพูดตอบแฟนไปด้วยคำและน้ำเสียงที่กวนจัดๆ จากนั้นเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป เขาไม่ทักหาโทรหาก่อนแบบเมื่อก่อน พอเราทักหาโทรหาคือไม่รับไม่ตอบเลย ไม่อ่านแชตด้วย ลากยาวจนถึงตอนนี้ วันนี้ที่ฉันหลังจากเรียนเสร็จกลับบ้านมาคือช็อคมากของในบ้านหายหมดเหลือแต่ของใช้ของฉันเองกับกระรอกที่ฉันเลี้ยงไว้ และพอเปิดแชทมาดูคือเขาบอกเลิก และบอกไปว่าอยู่ไปฝืนเปล่าๆ แล้วบล็อคหนีเลย ไม่อธิบายอะไรด้วย ลบรูปของเราในเฟสที่มีน้อยนิดหมดบล็อคหายทุกช่องทาง แม้แต่เพื่อนของเขาที่เราเคยเห็นหน้าและรู้จักก็บล็อคหนีหายไม่คุยเลย ฉันสับสนช็อคทำอะไรไม่ถูกเลย ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้คือเจ็บมาก พอรู้แบบนั้นคือร้องไห้หนักมา จนตะคิวกินทั้งตัวหายใจไม่ออกสลบไป2รอบ ตอนที่พิมพ์เรื่องนี้อยู่มือก็ยังไม่หายสั่น บอกเลยว่าหลังจากเรื่องเมื่อ3เกือบ4เดือนก่อน ฉันรู้สึกผิดมากและพยายามปรับปรุงตัวตลอด แต่เขาก็เหมือนพยายามถอยห่างตลอดเช่นกัน ยอมรับมีบางวันที่ฉันโกรธมากและถามจี้แฟนของฉันช่วงที่แฟนกลับมาล่าสุดเมื่อ3เดือนก่อน ฉันไปเจอรูปแฟนฉันถ่ายคู่กับผู้ชายคนอื่น แน่นอนฉันก็พยายามคิดว่ามันแค่เรื่องงานรึป่าวเพราะมันถ่ายกันที่สาะารณะ กับแชทที่เจอว่าแฟนวิดีดอหาผู้ชายคนนึงที่คาดว่าเป็นเพื่อนร่วมงานตำแหน่งเดียวกัน มีการโทรหาปกติคอลวิดีโอกันเยอะและนานมากในหลายครั้งแถมมีแชตที่คุยกันหยอกล้อ และถามว่าไปกินข้าวกันไหม กินข้าวยัง และเรื่องงานนิดหน่อย ฉันก็ไม่คิดอะไรแค่ถามเแยๆว่าคุยไรกันบ้างเรื่องงานหรอ โทรหาคอลหากันบ่อยไปไหม และใช่แฟนไม่ยอมมาเจอหน้าตลอด3เดือนกว่าๆ วันหยุดวัน2วันเขาไม่กลับมาบ้านเลยบอกเหนือ่ย เราก็พยายามเข้าใจว่างานอาจจะยุ่งจริงเพราะเราเคยทำงานสายนี้เราเข้าใจ ก็ไม่ว่าอะไร แต่สิ่งที่เสียใจคือตอนเขาไม่ตอบแชทเรา แต่เวลาเดียวกันที่เราพยายามทักหาโทรหาคือเขามีการโพสเฟสและตอบคอมเม้นเพื่อนสนิททั้งชายหญิงของเขาได้ พอเวลาเราโทรคุยกับเขาได้เขาก็คุยแบบปกติ แต่สิ่งที่ไม่ปกติและฉันเข้าใจลึกซึ้งดีเลยคือน้ำเสียงไม่เหมือนเดิม ปกติแนเวลาคุยกับเราจะชอบใช้เสียงแหลมเสียงหวาน แต่ตอนนี้คือใช้เสียงแบบเข้มๆพูดเหมือนไม่กล้าพูดน้ำเสียงสะอื้นเบาเหมือนกลัวใครได้ยิน และแฟนไม่มีการถามไถ่ชีวิตทางนี้เลย มีแต่ทางนี้พยายามหาเรื่องคุยตลอดและไม่ลืมที่จะถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง ที่เจ็บคือ เรารถล้มและเราบอกเขา เขาตอบแค่อืมอย่างเย็นชา เมื่อวานเราก็คุยกันปกติ บอกเลยตอนแรกคิดว่าทุกอย่างมันเริ่มดีขึ้นเพราะ2 3วันมานี้เหมือนแฟนก็มีน้ำเสียงที่อ่อนขึ้นมีการถามเรากลับบ้าง เมื่อวานก็คุยกันดีๆ แต่ช็อคเลยคือเมื่อวานถามว่าทำงานกี่โมง เขาบอก8โมง วันนี้ตื่นมาเราดูแมพในแอพคู้รัก ซึ่งฉันดูประจำก่อนออกไไปเรียน เห็นแฟนอยู่ในที่แปลกตาเลยคิดแง่ดีว่าอาจจะไปทำงานต่างสถานที่เพราะมันเคยมีแบบนี้และแฟนตอบชัดเจนมีหลักฐานเราก็เชื่อ จนเราไปเรียนเช้ากลับบ้านมาเที่ยง40 มาเจอสภาพบ้านที่ของหายมากกว่าครึ่งพร้อมข้อความบอกเลิกเที่ยง14นี่แหละ เวลาเราทะเลาะอะไรกันฉันจะเป็นฝ่ายยอมให้เสมอ ไม่เคยขึ้นเสียงใส่แม้แต่ครั้งเดียวไม่เคยทุบตีหรือใช้กำลังใส่อีกฝ่ายเลย แม้แต่เจอหน้าหรือเหตุผลที่ชัดเจนก็ไม่มีให้เรา บอกแค่ว่ามันสายไปแล้ว เราไม่เข้าใจเพราะช่วงที่ทะเลาะเราจะพุ่งตัวขอดทษและพยายามคุยปรับความเข้าใจกันตลอดแม้แต่เวลาที่มีโอกาสได้คุยมานี้ก่อนวางสายเราก็จะพูดย้ำตลอดว่ามีปัญหาอะไรไหม มีเรื่องอะไรบอกเราได้เสมอ เราคือแฟนมีเรื่องอะไรให้ปรึษาให้พูดมาเลย เรื่องที่ช่วยได้เราช่วย ช่วยไม่ได้เราก็หาทาง บอกเลยว่าดิ่งมาก เศร้ามากแม้แต่รูปถ่ายคู่กันใบเดียวเขาก็เอาไปทิ้งไหนไม่รุ้ไม่เหลืออะไรที่เป็นของเขาไว้บ้างเลย ทิ้งไว้แค่ของของฉัน กับของเก่าของเขาตอนอยู่กับแฟนเก่า ฉันคาใจมากว่าเขาจากไปเพราะอะไร เราผิดตรงไหน ทำไมไม่มาพูดคุยกันดีๆ ทำไมเขาทำตัวเหมือนวาดระแวงฉันตลอดทั้งที่เขาน่าจะเป็นคนที่รู้ดีที่สุดว่าเราไม่มีวันทำร้ายร่างกายหรือตะคอกใส่เขาแบบที่เคยเจอในอดีต ทำไมกัน เคยคิดเคยว่างแผนไว้มามากมาย เคยคิดว่าต่างคนต่างเคยผ่านความรักที่ผิดหวังมาเยอะเคยโดนหลอกมาเยอะ แล้วทำไมเขาเลือกที่จะทิ้ง ทำให้ผิดหวัง เลือกจะหลอกเรา ทำไม พอคิดถึงภาพเก่าๆเรื่องราวๆ แล้วยิ่งไม่เข้าใจ เราเคยรักกันขนาดนั้นทำไมถึงเป็นแบบนี้ลงเอยแบบนี้ (ผมกับแฟนเคยอยู่ในคลิปในตต.ที่โลบินสันเพชรทีเจอณเดช) พอย้อนไปดูแล้วเจ็บใจมาก🥲💔🥀