ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ → [มีคำถามสงสัย ว่าใครเคยเจอคนประเภททำตัวแบบนี้กับเรากันไหมคะ]
นี่ก็เจอมาค่ะ ไม่คิดว่าการอยู่เฉยๆ ในชีวิตของเรามีความสุขในชีวิตของตัวเองดีๆ จะมีคนมาชอบได้ไงก็ไม่รู้
ถ้าให้ยกตัวอย่าง ที่เคยมาจริงๆ ก็คงแบบ
1.เรามีช่วงนึง ที่ไม่ยอมมาโรงเรียน อาการแบตหมด หมดอารมณ์เรียน เราจำได้ว่าเราไม่ได้มีงานกลุ่มหรือว่างานคู่กับใครเลย ในตอนที่เราไม่ได้มาโรงเรียนหรือว่าก่อนหน้านี้ที่ก่อนที่เราจะไม่มาโรงเรียนเราก็ไม่มีงานอะไรกับคนอื่นเขา แต่เราโดนอีกคนทักมาข่มขู่ และด่าค่ะ บางทีสงสัยว่าทำไมต้องทำขนาดนี้กับเราเลยเหรอ
2.ต่อจากอันที่แล้วเลยค่ะ แต่คนละเคส คือด้วยความที่หายไปนาน เราก็หลับมาเรียนตามปกติ เลยติด ร. 3 ตัว คือ วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และภาษาไทย แต่เราก็เฉยๆ ค่ะตามแก้ตามสไตล์ไม่ได้โวยวายอะไร แก้ไขจนเสร็จ ชีวิตนี้ความเครียดต่ำค่ะ คงเพราะสนิทกับครูทั้งสามท่านด้วย เลยไม่ต้องทำงานยากค่ะ แต่ต่อมาเราเอ๋อสมองรวน เมื่อวันที่เกรดผลการเรียนออกในเทอมนั้น อีกฝ่ายมาโชว์ใบเกรด ที่ได้อันดับ 1 ในชั้นเรียน มาอวดใส่เรา แล้วถามเชิงแบบเยาะๆ อยากให้เราอิจฉา ที่อีกฝ่ายได้อันดับ 1 เพราะเราตลอดมาได้อันดับ 1 มาโดยตลอด แต่สิ่งที่เรารู้สึกคือ ทำไปทำไมอ่ะ😑
3.เราส่งการบ้าน ก็โดนอีกฝ่ายมาด่าได้ค่ะ ใช่ค่ะ เราส่งการบ้านของเรา แต่อีกฝ่ายกับแก๊งของนางไม่ได้ส่งการบ้าน ทั้งที่คุณครูท่านกำชับไว้ว่า ใครที่ไม่ได้มาส่งการบ้านเนี่ยต้องไปวิ่งรอบสนามประมาณ 5 รอบ ด้วยความที่เราส่งการบ้านครบ ตรงเวลาเป๊ะๆ แต่เราคือไม่รู้ทำผิดอะไร คือที่หมายถึงเราอ่ะไม่ได้ไปแบบว่าวิ่งรอบสนามกับเพื่อนร่วมชั้นที่ไม่ได้ส่งการบ้านหรอกนะคะ แต่เราโดนด่าค่ะ ถามว่าใครด่าก็อีกฝ่ายกับแก๊งเพื่อนนางนั่นแหละค่ะ ความจริงเราก็ดูไม่น่าผิดอะไรนะเพราะว่าเหมือนเรารับผิดชอบงานของเรา ในมุมมองของเรา ไอ้เรื่องการบ้านมันเป็นความรับผิดชอบส่วนตัวค่ะ เพราะว่างานมันก็ไม่ใช่งานคู่หรือว่างานกลุ่ม แต่มันเป็นงานเดี่ยวทำของใครของมัน มันก็ไม่ได้แปลกใจกับคนที่ไม่ได้ทำการบ้านแล้วไม่ได้ส่งตามกำหนดจะโดนทำโทษมันก็เป็นเรื่องปกติค่ะที่จะโดนตามระเบียบ แต่ก็งงอยู่ดี ว่าเห๊! ความผิดตัวเธอมันมาพาลใสฉันได้ไง?
4.เราจำได้ว่าเราก็เคยโดนคุณครูชมมาบ่อยทีนี้ก็คือเราก็ไม่รู้ว่าชมเรื่องอะไร ความจำบางทีมันสั้น แต่รีแอ็คชั่นเราก็อารมณ์เฉยๆ เราโดนชมแล้วก็บ่อยๆไปแล้ว ก็เลยเฉยๆล่ะมั้งคะ แต่เราไม่เข้าใจอีกฝ่ายที่แบบว่ามาแบบว่าพอคุณครู หรือคนอื่น มาพูดชมเราเสร็จอีกฝ่าย จะพูดจาให้เราดูแย่ขึ้นมาทันทีตรงนั้นเลย หรืออาจจะแบบพูดจาบูลลี่เรา กระแนะกระแหนแล้วก็มี บางทีจะดูถูกตัวเราให้ตัวเราอ่ะต่ำกว่าอีกฝ่าย ทันทีที่บุคคลอื่นเขามาชมเรา ล่าสุดที่จำได้ก็คือเหมือนโดนเพื่อนร่วมชั้นผู้ชายที่เป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยอนุบาลจนตอนนี้โตแล้วก็มาชมเราว่าเราฉลาด เราก็ชอบนะที่เขามาชมเราว่าฉลาดอ่ะไม่ได้ชมที่หน้าตาอะไรเราก็เออเราชอบอะไรแบบนี้ มันก็ดูดี(ความจริงแอบดีใจด้วยนะค่ะ เพราะส่วนหนึ่งก็คือแบบคิดว่ามาโดยตลอดตัวเองเป็นคนเอ๋อๆ) แต่เราก็เกิดอาการงงต่อมา ก็คือเมื่ออีกฝ่ายหรือก็คือไม่ใช่หมายถึงเพื่อนร่วมชั้นผู้ชายคนนั้นนะแต่หมายถึงคนอื่นที่เป็นอีคนเดิมนั่นแหละ อีกฝ่ายก็คือมาด่าเราต่อหน้าผู้ชายคนนั้นพูดว่าเราโง่อะไรแบบนี้ เหมือนสัตว์สี่ขาเช่น กระบือ แล้วอีกฝ่ายก็ยกตัวเอง ว่าตัวเองเป็นคนฉลาดกว่าอีกเราพูดอวยตัวเองว่า มีไอคิวสูง 200 IQ(อันนี้แอบสำลักนิดหน่อยค่ะที่เจอมา) คือแบบเราไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องทำขนาดนี้กับเรา แต่เราก็ไม่ได้ไปเถียงต่อล้อต่อเถียงอะไรด้วยแต่งงมันงงอ่ะ คือคุณจะไม่ให้เราเนี่ยคือแบบโดนชมเลยหรอ คือเอาง่ายๆคือใครก็ตามที่มาชมเรามองว่าเราดีอย่างนั้นอย่างนี้อีกฝ่ายก็จะมาพาลใส่เราเลย คือทั้งมาด่าทั้งแบบมาดูถูกให้เราดูด้วยค่า คือมันไม่ใช่พฤติกรรมที่ดูน่ารักหรือว่าดูสมเหตุสมผลอะไรเลยมันไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะต้องมาทำกับเราอ่ะ ชีวิตนี้คือตัวเราอ่ะเหมือนแบบในชีวิตในสายตาของเขา ตัวเราต้องโดนด่าอย่างเดียวเลย คือเราจะโดนชมไม่ได้หรอหรือว่าถ้าเราโดนชมอ่ะต้องเป็นคำชมที่มันดูน่าเกลียด อันนี้ฟังไม่ผิด ในนั้นมันต้องเป็นคำชมที่ดูน่าเกลียดอีกฝ่ายถึงจะชอบ ถึงไม่มาด่าเราอะไรแบบนี้ เคยแบบโอ้โหยังงงเลย xูเจออะไรมาวะ?
5.เราจำได้ว่าเป็นงานกีฬาสี ด้วยความที่ สีเราอ่ะมันมีแต่เด็กเล็กเยอะ มันไม่ค่อยมีแบบว่าพวกวัยรุ่นอะไรพวกนี้เท่าไหร่ ตัวเราก็เป็นคนที่ไม่ค่อยออกกำลังกายอยู่แล้วเราก็ไม่รู้กีฬาเช่นประเภทแชร์บอลใช่ไหม ทีนี้ สีเราอ่ะหรือว่าสีชมพู ไอ้กีฬาแชร์บอลผู้หญิงอ่ะมันคนไม่พอไงเราก็เลยบอกว่าเออสละตัวไปเล่นด้วยเราก็บอกทุกคนไปแล้วว่าเราอ่ะเล่นไม่เป็นถ้ามีอะไรเนี่ยก็ถือว่าประสบการณ์และกันเพราะว่าส่วนหนึ่งคือเราเล่นไม่เป็นจริงเราไม่รู้กติกาคือเราลงเล่นให้มันจบๆไปจะได้ไม่ต้องมีดราม่าอะไรกันไง แต่พอผลลัพธ์สุดท้ายเป็นไงรู้ไหมผลลัพธ์ ก็คือทีมของเราอ่ะคือทีมแพ้หรือว่าทีมสีชมพูแพ้นั้นเอง แล้วเรางงหนักมากแล้วมีอีกฝ่ายหรือว่าคนดีคนเดิมนั่นเอง ไปนั่งร้องไห้ยอมรับไม่ได้ที่เหมือนจะแพ้อะไรแบบนี้ ที่นี้เราไม่ชอบมากที่สุดก็คงตรงที่อีกฝ่ายโทษว่าเราเล่นกากอย่างนั้นอย่างนี้อวยตัวเองว่าตัวเองเก่งมากแล้วก็ร้องไห้ไปด้วยแล้วมันแอบน่างงเหมือนกันที่เออเพื่อนร่วมทีมไปปลอบอะไรแบบนี้ ถ้าเป็นตัวเราแล้วไม่ปลอบนะเรารู้สึกมันน่าสมเพช คำมันอาจจะรุนแรงที่เราบอกว่ามันน่าสมเพชแต่มันมันเหมือนอ่ะมันน่าสมเพชจริงๆ คือมันเป็นแค่งานกีฬาสี แล้วก็คืออีกฝ่ายก็รู้ว่าตัวเราไม่รู้กติกา แต่คนมันไม่พออีกฝ่ายก็โอเคให้เราเข้ามา แต่พอผลลัพธ์ทีมแพ้เนี่ย ก็มาโทษตัวเรา ว่าเราอ่ะมันกากเราอ่ะเล่นไม่เป็น เหมือนเอาสีมาป้ายว่าเราอ่ะเป็นตัวต้นเหตุที่ทำให้ทีมแพ้ แล้วก็ยกอวยตัวเองให้ตัวเองอ่ะดูเก่งเก่งที่สุดที่สามารถเล่นเกมนี้ได้ ฉันฉลาดที่สุดเอาง่ายๆอะไรแบบนั้น แล้วก็ไปว่าคนอื่นอีกทีว่าก็เล่นไม่ดี แต่ตัวเราอ่ะคือโดนว่าแรงที่สุดแล้ว มันก็แบบว่าเออแล้วก็มาร้องไห้ให้คนอื่นเขามาปลอบเนี่ยนะ สุดจะงง ขอเกาหัว
สรุปแล้วเราทำอะไรผิดไหมคะ แล้วเราก็อยากรู้ว่ามุมมองของคนอื่นเนี่ยเคยเจออะไรแบบนี้ไหมหรือว่าทำนองคล้ายๆหรือว่าเป็นประสบการณ์อื่นเพราะบางทีเราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า อีกฝ่ายเราที่เราเล่ามาน่ะอีกฝ่ายเนี่ยตัวบุคคลคนเดียวกันเลยนะไม่ใช่ใครอื่นเลยนะ ถ้าจะบอกยังไงก็คือเป็นแบบนี้ตั้งแต่อนุบาลจนตอนนี้โต ขึ้นมอปลายยังเป็นเหมือนเดิม เราไม่รู้เราไปทำอีท่าไหนอีกฝ่ายถึงได้แค้นเราขนาดนี้ เราก็อยากรู้เหมือนกันว่าเราดูทำผิดอะไรหรือเปล่าคะ หรือว่าเราผิดจริงหรือว่าอะไรก็บอกเราได้เราไม่ได้ซีเรียส หรือว่าอะไรคะเพราะงั้นแล้วก็แค่ comment แบบมีมารยาทหน่อย ก็โอเคแล้วค่ะ
เราอาจจะต้องหัวข้อกระทู้แบบอาจจะแปลกใจหรืออาจจะไม่ตรงประเด็นก็ขออภัยด้วยนะคะ
มีคำถามสงสัย ว่าใครเคยเจอคนประเภททำตัวแบบนี้กับเรากันไหมคะ?
นี่ก็เจอมาค่ะ ไม่คิดว่าการอยู่เฉยๆ ในชีวิตของเรามีความสุขในชีวิตของตัวเองดีๆ จะมีคนมาชอบได้ไงก็ไม่รู้
ถ้าให้ยกตัวอย่าง ที่เคยมาจริงๆ ก็คงแบบ
1.เรามีช่วงนึง ที่ไม่ยอมมาโรงเรียน อาการแบตหมด หมดอารมณ์เรียน เราจำได้ว่าเราไม่ได้มีงานกลุ่มหรือว่างานคู่กับใครเลย ในตอนที่เราไม่ได้มาโรงเรียนหรือว่าก่อนหน้านี้ที่ก่อนที่เราจะไม่มาโรงเรียนเราก็ไม่มีงานอะไรกับคนอื่นเขา แต่เราโดนอีกคนทักมาข่มขู่ และด่าค่ะ บางทีสงสัยว่าทำไมต้องทำขนาดนี้กับเราเลยเหรอ
2.ต่อจากอันที่แล้วเลยค่ะ แต่คนละเคส คือด้วยความที่หายไปนาน เราก็หลับมาเรียนตามปกติ เลยติด ร. 3 ตัว คือ วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และภาษาไทย แต่เราก็เฉยๆ ค่ะตามแก้ตามสไตล์ไม่ได้โวยวายอะไร แก้ไขจนเสร็จ ชีวิตนี้ความเครียดต่ำค่ะ คงเพราะสนิทกับครูทั้งสามท่านด้วย เลยไม่ต้องทำงานยากค่ะ แต่ต่อมาเราเอ๋อสมองรวน เมื่อวันที่เกรดผลการเรียนออกในเทอมนั้น อีกฝ่ายมาโชว์ใบเกรด ที่ได้อันดับ 1 ในชั้นเรียน มาอวดใส่เรา แล้วถามเชิงแบบเยาะๆ อยากให้เราอิจฉา ที่อีกฝ่ายได้อันดับ 1 เพราะเราตลอดมาได้อันดับ 1 มาโดยตลอด แต่สิ่งที่เรารู้สึกคือ ทำไปทำไมอ่ะ😑
3.เราส่งการบ้าน ก็โดนอีกฝ่ายมาด่าได้ค่ะ ใช่ค่ะ เราส่งการบ้านของเรา แต่อีกฝ่ายกับแก๊งของนางไม่ได้ส่งการบ้าน ทั้งที่คุณครูท่านกำชับไว้ว่า ใครที่ไม่ได้มาส่งการบ้านเนี่ยต้องไปวิ่งรอบสนามประมาณ 5 รอบ ด้วยความที่เราส่งการบ้านครบ ตรงเวลาเป๊ะๆ แต่เราคือไม่รู้ทำผิดอะไร คือที่หมายถึงเราอ่ะไม่ได้ไปแบบว่าวิ่งรอบสนามกับเพื่อนร่วมชั้นที่ไม่ได้ส่งการบ้านหรอกนะคะ แต่เราโดนด่าค่ะ ถามว่าใครด่าก็อีกฝ่ายกับแก๊งเพื่อนนางนั่นแหละค่ะ ความจริงเราก็ดูไม่น่าผิดอะไรนะเพราะว่าเหมือนเรารับผิดชอบงานของเรา ในมุมมองของเรา ไอ้เรื่องการบ้านมันเป็นความรับผิดชอบส่วนตัวค่ะ เพราะว่างานมันก็ไม่ใช่งานคู่หรือว่างานกลุ่ม แต่มันเป็นงานเดี่ยวทำของใครของมัน มันก็ไม่ได้แปลกใจกับคนที่ไม่ได้ทำการบ้านแล้วไม่ได้ส่งตามกำหนดจะโดนทำโทษมันก็เป็นเรื่องปกติค่ะที่จะโดนตามระเบียบ แต่ก็งงอยู่ดี ว่าเห๊! ความผิดตัวเธอมันมาพาลใสฉันได้ไง?
4.เราจำได้ว่าเราก็เคยโดนคุณครูชมมาบ่อยทีนี้ก็คือเราก็ไม่รู้ว่าชมเรื่องอะไร ความจำบางทีมันสั้น แต่รีแอ็คชั่นเราก็อารมณ์เฉยๆ เราโดนชมแล้วก็บ่อยๆไปแล้ว ก็เลยเฉยๆล่ะมั้งคะ แต่เราไม่เข้าใจอีกฝ่ายที่แบบว่ามาแบบว่าพอคุณครู หรือคนอื่น มาพูดชมเราเสร็จอีกฝ่าย จะพูดจาให้เราดูแย่ขึ้นมาทันทีตรงนั้นเลย หรืออาจจะแบบพูดจาบูลลี่เรา กระแนะกระแหนแล้วก็มี บางทีจะดูถูกตัวเราให้ตัวเราอ่ะต่ำกว่าอีกฝ่าย ทันทีที่บุคคลอื่นเขามาชมเรา ล่าสุดที่จำได้ก็คือเหมือนโดนเพื่อนร่วมชั้นผู้ชายที่เป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยอนุบาลจนตอนนี้โตแล้วก็มาชมเราว่าเราฉลาด เราก็ชอบนะที่เขามาชมเราว่าฉลาดอ่ะไม่ได้ชมที่หน้าตาอะไรเราก็เออเราชอบอะไรแบบนี้ มันก็ดูดี(ความจริงแอบดีใจด้วยนะค่ะ เพราะส่วนหนึ่งก็คือแบบคิดว่ามาโดยตลอดตัวเองเป็นคนเอ๋อๆ) แต่เราก็เกิดอาการงงต่อมา ก็คือเมื่ออีกฝ่ายหรือก็คือไม่ใช่หมายถึงเพื่อนร่วมชั้นผู้ชายคนนั้นนะแต่หมายถึงคนอื่นที่เป็นอีคนเดิมนั่นแหละ อีกฝ่ายก็คือมาด่าเราต่อหน้าผู้ชายคนนั้นพูดว่าเราโง่อะไรแบบนี้ เหมือนสัตว์สี่ขาเช่น กระบือ แล้วอีกฝ่ายก็ยกตัวเอง ว่าตัวเองเป็นคนฉลาดกว่าอีกเราพูดอวยตัวเองว่า มีไอคิวสูง 200 IQ(อันนี้แอบสำลักนิดหน่อยค่ะที่เจอมา) คือแบบเราไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องทำขนาดนี้กับเรา แต่เราก็ไม่ได้ไปเถียงต่อล้อต่อเถียงอะไรด้วยแต่งงมันงงอ่ะ คือคุณจะไม่ให้เราเนี่ยคือแบบโดนชมเลยหรอ คือเอาง่ายๆคือใครก็ตามที่มาชมเรามองว่าเราดีอย่างนั้นอย่างนี้อีกฝ่ายก็จะมาพาลใส่เราเลย คือทั้งมาด่าทั้งแบบมาดูถูกให้เราดูด้วยค่า คือมันไม่ใช่พฤติกรรมที่ดูน่ารักหรือว่าดูสมเหตุสมผลอะไรเลยมันไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะต้องมาทำกับเราอ่ะ ชีวิตนี้คือตัวเราอ่ะเหมือนแบบในชีวิตในสายตาของเขา ตัวเราต้องโดนด่าอย่างเดียวเลย คือเราจะโดนชมไม่ได้หรอหรือว่าถ้าเราโดนชมอ่ะต้องเป็นคำชมที่มันดูน่าเกลียด อันนี้ฟังไม่ผิด ในนั้นมันต้องเป็นคำชมที่ดูน่าเกลียดอีกฝ่ายถึงจะชอบ ถึงไม่มาด่าเราอะไรแบบนี้ เคยแบบโอ้โหยังงงเลย xูเจออะไรมาวะ?
5.เราจำได้ว่าเป็นงานกีฬาสี ด้วยความที่ สีเราอ่ะมันมีแต่เด็กเล็กเยอะ มันไม่ค่อยมีแบบว่าพวกวัยรุ่นอะไรพวกนี้เท่าไหร่ ตัวเราก็เป็นคนที่ไม่ค่อยออกกำลังกายอยู่แล้วเราก็ไม่รู้กีฬาเช่นประเภทแชร์บอลใช่ไหม ทีนี้ สีเราอ่ะหรือว่าสีชมพู ไอ้กีฬาแชร์บอลผู้หญิงอ่ะมันคนไม่พอไงเราก็เลยบอกว่าเออสละตัวไปเล่นด้วยเราก็บอกทุกคนไปแล้วว่าเราอ่ะเล่นไม่เป็นถ้ามีอะไรเนี่ยก็ถือว่าประสบการณ์และกันเพราะว่าส่วนหนึ่งคือเราเล่นไม่เป็นจริงเราไม่รู้กติกาคือเราลงเล่นให้มันจบๆไปจะได้ไม่ต้องมีดราม่าอะไรกันไง แต่พอผลลัพธ์สุดท้ายเป็นไงรู้ไหมผลลัพธ์ ก็คือทีมของเราอ่ะคือทีมแพ้หรือว่าทีมสีชมพูแพ้นั้นเอง แล้วเรางงหนักมากแล้วมีอีกฝ่ายหรือว่าคนดีคนเดิมนั่นเอง ไปนั่งร้องไห้ยอมรับไม่ได้ที่เหมือนจะแพ้อะไรแบบนี้ ที่นี้เราไม่ชอบมากที่สุดก็คงตรงที่อีกฝ่ายโทษว่าเราเล่นกากอย่างนั้นอย่างนี้อวยตัวเองว่าตัวเองเก่งมากแล้วก็ร้องไห้ไปด้วยแล้วมันแอบน่างงเหมือนกันที่เออเพื่อนร่วมทีมไปปลอบอะไรแบบนี้ ถ้าเป็นตัวเราแล้วไม่ปลอบนะเรารู้สึกมันน่าสมเพช คำมันอาจจะรุนแรงที่เราบอกว่ามันน่าสมเพชแต่มันมันเหมือนอ่ะมันน่าสมเพชจริงๆ คือมันเป็นแค่งานกีฬาสี แล้วก็คืออีกฝ่ายก็รู้ว่าตัวเราไม่รู้กติกา แต่คนมันไม่พออีกฝ่ายก็โอเคให้เราเข้ามา แต่พอผลลัพธ์ทีมแพ้เนี่ย ก็มาโทษตัวเรา ว่าเราอ่ะมันกากเราอ่ะเล่นไม่เป็น เหมือนเอาสีมาป้ายว่าเราอ่ะเป็นตัวต้นเหตุที่ทำให้ทีมแพ้ แล้วก็ยกอวยตัวเองให้ตัวเองอ่ะดูเก่งเก่งที่สุดที่สามารถเล่นเกมนี้ได้ ฉันฉลาดที่สุดเอาง่ายๆอะไรแบบนั้น แล้วก็ไปว่าคนอื่นอีกทีว่าก็เล่นไม่ดี แต่ตัวเราอ่ะคือโดนว่าแรงที่สุดแล้ว มันก็แบบว่าเออแล้วก็มาร้องไห้ให้คนอื่นเขามาปลอบเนี่ยนะ สุดจะงง ขอเกาหัว
สรุปแล้วเราทำอะไรผิดไหมคะ แล้วเราก็อยากรู้ว่ามุมมองของคนอื่นเนี่ยเคยเจออะไรแบบนี้ไหมหรือว่าทำนองคล้ายๆหรือว่าเป็นประสบการณ์อื่นเพราะบางทีเราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า อีกฝ่ายเราที่เราเล่ามาน่ะอีกฝ่ายเนี่ยตัวบุคคลคนเดียวกันเลยนะไม่ใช่ใครอื่นเลยนะ ถ้าจะบอกยังไงก็คือเป็นแบบนี้ตั้งแต่อนุบาลจนตอนนี้โต ขึ้นมอปลายยังเป็นเหมือนเดิม เราไม่รู้เราไปทำอีท่าไหนอีกฝ่ายถึงได้แค้นเราขนาดนี้ เราก็อยากรู้เหมือนกันว่าเราดูทำผิดอะไรหรือเปล่าคะ หรือว่าเราผิดจริงหรือว่าอะไรก็บอกเราได้เราไม่ได้ซีเรียส หรือว่าอะไรคะเพราะงั้นแล้วก็แค่ comment แบบมีมารยาทหน่อย ก็โอเคแล้วค่ะ
เราอาจจะต้องหัวข้อกระทู้แบบอาจจะแปลกใจหรืออาจจะไม่ตรงประเด็นก็ขออภัยด้วยนะคะ