▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ปัญหาผู้สูงอายุ
ท่องเที่ยวผู้สูงอายุ
วิธีรับมือผู้สูงอายุ
สุขภาพจิตในผู้สูงอายุ
เรื่องเล่าจากผู้สูงอายุ
กำลังจะโสภาในการนั่งรถบัสไปทำงาน เจอเด็กพุงโตมานั่งแถวหลังไม่ติดกัน กรนสนั่นเหมือนใกล้ขาดใจ ลดฟิลลิ่งความสุขในการเดินทาง
เปลี่ยนจากรถตู้ที่แอร์ไม่เย็นเป็นรถบัสรวมซอย
แอร์เย็น ยั่งแถวหลัง คาดเข็มขัด จะปล่อยใจจอยในการนั่งรถไม่เบียดใคร
ระหว่างจุดสุดท้ายที่รับพนักงาน
มีพนักงานที่อดีจเคยเป็นเด็กฝึกงานมาก่อน
ตอนแรกเคยมานั่งรถตู้ด้วยกัน แต่นั่งห่างกัน หลายปี ย้ายจุดขึ้นรถ
พอได้มารวมสายในรถบัส
แถวหลังมี 5 ที่นั่ง มันมานั่งตรงกลางที่เว้นที่ว่างมีระยะห่าง
ขนาดในรถบัส เสียงลม เสียงเครื่องยนต์ ที่วิ่งอยู่
สามารถกรดสนั่นให้ได้ยินได้
กรนแบบนานตลอดการเดินทาง
คือฟังเสียงกรนดังสนั่นอย่างกับโรงสีข้าว
ป๋าก็กรน แต่จะรู้ตัวไง พอรู้ตัวว่ากรนในรถตู้ จะรีบตื่น ไอ มีพูดขอโทษเบาๆ
นี่ต้องเอามือถือมาเปิดเพลงใน TikTok เพื่อกลบเสียงกรน
ยังไม่สาทรถกลบสนิท จะใส่ earplug ก็ไม่มี จะใส่หูพังก็ฟัง เพราะเสียประสาทหูอีก เสียบหูฟังได้ไม่นาน ปวดหูและคันหู
คือ เป็นคนที่รำคาญ เสียงอะไรที่ interval จังหวะต่อเนื่อง นาฬิกาเข็มที่ดังแต๊กๆๆ ทุกวินาที ยังเอาไปโยนออกจากห้องนอน
แถมมันใส่น้ำหอมกลิ่นเหม็นอีก ความรำคาญคูณสอง
หนีเสือปะจระเข้ เคยเขียนก่อนหน้า นั่งรถตู้เจอน้ำหอมกลิ่นยากันยุงของหมีควายยักษ์และหมูผี
ยังได้พกยาดมมาสูดได้
แต่เสียงกรนโรงสีข้าว ยังไม่ได้จัดการ
ได้แต่ภาวนาให้มีคนมานั่งที่แทน
มิน่า มันถึงหนีปลีวิเวกมานั่งแถวหลัง