จริงๆเราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ประถมแล้ว ยังจำวันแรกที่เรารู้จักกันได้ มันเป้นไอเด่กอ้วนนนน ตลกๆ อารมณ์ดี ไปแข่งด้วยกันตลอด เราแข่งรายการนึง มันแข่งอีกรายการ จนวันไประดับประเทศ แกทิ้งเราง่ะะะ 555 ไปคนเดียววว เส้านะตอนนั้น ตอนไปแข่งที่จังหวัดด้วยกันนะ สนุกมากกกกก นั่งคุยกันตลอดทาง เป็นเพื่อนผู้ชายคนแรกที่สนิทด้วย ที่สนิทแบบคุยเล่นด้วยกัน แต่พอผ่านไปก้แทบไม่ได้คุยกันจนมา ป.5 ป.6  ก้คุยกันมากขึ้น ก้เริ่มสนิทนะะ พอมาม.ต้น เอ้าา อยู่ห้องเดียวกันก้เริ่มสนิทแล้วก้ทำให้สนิทมาจนถึงทุกวันนี้ แต่เรื่องของเรื่องมันเกิดตอน ม.2 นี่แหละ เอ้ยยยยยยยยย เราชอบพี่คนนึงมันก็คุยกับเราตลอดด พูดถุงพี่คนนั้นบ้าง คนนี้บ้าง อยู่ๆไปเริ่มชอบมันเพราะอะไรไม่รู้ คงเพราะทักคุยด้วยกันบ่อยมั้งง แล้วมันชอบเรารึป่าวก้ไม่รู้ ตอนนั้นก้แอบคิดกับเพื่อนนะว่า หรือมันชอบเราเหมือนกัน เพื่อนบ้างคนก้คิดว่าเราเป็นแฟนกัน ตอนที่เราไม่สบายเข้ารพ.มันก้ทักหาตลอดนะ ทักเป็นห่วง ส่งรูปให้ ก้ดีใจ เริ่มชอบคูณสองจร้าาา ก้อยู่ไปเรื่อยๆจนมันเริ่มหล่อขึ้น มีแต่คนชอบ แล้วก็มีแต่คนสวยๆ ชั้นสู้ไรได้วะะะะ ก้ทำได้แค่เห็นมันมีแฟน มีช่วงนึงแทบไม่ได้คุยกันเลย มันรักพี่คนนี้มากกกก เราก้เริ่มจะตัดใจได้นะ แต่ก้ไม่ได้ห้ามตัวเองว่าให้เลิกชอบ ก้เป็นไปตามเวลา เราก้มีคนที่เราชอบบ้างอะไรบ้างตามปกติ แต่สุดท้ายก็เลิกไม่เคยได้เลยวะ แต่ช่างขออย่างเดียวขอเป็นเพื่อนมันตลอดไป จนวันที่มันเลิกกับพี่เขา มันเส้ามาก เราไม่ชอบเลยวันนั้น มันทำเราเส้าไปด้วย เราเสียใจไปกับมันด้วย ไม่เคยเห็นมันร้องไห้เรื่องใครมาก่อน เพราะรู้ว่ามันรักพี่คนนี้มากที่สุดดด เราก็คอยปลอบ คอยถามมัน หยอกมันจนมันโมโหบ้าง 55555 ทะเลาะกันประจำ จนตอนนี้มันก็เปลี่ยนแฟนไป 2 คนละ เราก้ไม่เคยเลิกชอบได้เลย แต่เรามีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่ด้วยกัน ได้ทำอะไรด้วยกัน มันชวนไปวิ่ง ชวนไปกิน ก้ไปด้วยกัน เรามีความสุขที่ได้เป็นแบบนี้ เพราะคิดแล้วว่าถ้าบอกไปแล้วทุกอย่างจบ ความรู้สึกแบบนี้จะไม่มีอีกแล้ว เราขอชอบแล้วทั้งที่ยังได้เป็นเพื่อนกันอยู่ เราก็พอใจ ถึงคนคุนปัจจุบันของมันนี้ เราจะรู้สึกเส้าลึกๆ แต่เราพยายามเข้าใจและเก็บทุกอย่างเป็นความลับเหมือนเดิม
กูชอบนะไอ...........