ประสบการณ์การพบรักครั้งแรกของคนเงียบๆคุยไม่เก่งอินโทรเวิร์ตจัดๆไม่เคยมีแฟนมาก่อนจนอายุ24 แต่คบกันได้ไม่นานก็ต้องเลิกกัน

เมื่อกลางปีที่แล้วผมได้มีแฟนคนแรกในชีวิต เธอเด็กกว่า 5 ปี มหาลัยปี 1 ผมก็ฝืนตัวเองทำในสิ่งที่ผมไม่ถนัด พยายามทักหาเธอสั้นๆเช้ากลางวันเย็น และโทรคุยกันทุกคืนก่อนนอน

ผ่านไปได้ 2 เดือน ผมทักหาเธอน้อยลงแต่ทุกครั้งทีไปไหนหรือทำงาน (แต่ยังหาเวลานัดมาเจอกันบ้างหลังเลิกงาน) จะถ่ายหน้าตัวเองส่งให้เธอตลอด แต่ก็ยังโทรคุยกันทุกคืนตลอด

เข้าสู่เดือนที่ 3 ครอบครัวเธอมีปัญหาด้านการเงินอยู่แล้ว เธอจำเป็นต้องใช้โน๊ตบุ๊คสเปคสูงในการเรียน ผมตัดสินใจซื้อให้เธอโดยไม่ลังเล เธอซาบซึ้งและร้องไห้ออกมาไปหลังจากนั้นเธอก็เปลี่ยนไป

ทั้ง 6 เดือนที่คบกัน เธอทะเลาะกับผมตลอด ผมทนไม่ไหวเลยบอกเลิกเธอ แต่ก็ยังทักแล้วโทรมาตื้ออยู่เรื่อยๆ ผมเลยได้บอกความรู้สึกกับเธออีกรอบนึงเมื่อช่วงต้นปี เป็นอันจบเรื่องทั้งหมด

คำถามที่ผมอยากจะถามทุกคน:

1.ที่ผมทำไปแบบนั้นทั้งหมดมันดีแล้วใช่ไหมครับ ผมก็รู้สึกผิดกับเธอนะ

2.ผมควรเอาโน๊ตบุ๊คที่เคยซื้อให้คืนไหม ที่จริงผมไม่อยากได้คืนหรอกแต่เธอสัญญาว่าถ้าเรียนจบจากคืนผม

3.เธอบอกว่าตอนเธอเรียนจบขอให้ผมมาร่วมงานพิธีจบเธอได้ไหม ผมต้องไปไหม


ตอนนี้ขอจบพาร์ทย้อนอดีตเล่าเรื่องแฟนเก่านะครับ
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่