จขกท. เคยคุยกับคนหนึ่งผ่านทางออนไลน์ค่ะ
แต่ไม่ได้คุยเชิงชู้สาวหรือจีบกันนะคะ ออกแนวเพื่อนแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันมากกว่า
จริงๆ ตอนคุยก็รู้สึกว่าไม่ค่อยคลิกเท่าไหร่ เขาค่อนข้างพูดเยอะ เวิ่นเว้อและทฤษฎีจ๋า ๆ
แต่คิดว่า คุยผ่านตัวหนังสือกับเจอตัวจริงอาจไม่เหมือนกัน
เลยลองนัดทานข้าว เพื่อจะได้เจอกันค่ะ
ปรากฏว่า... นัดแรกก็มาสายประมาณ 15-20 นาที แล้วพูดประมาณว่า
“
เห็นไหม ทันเวลา บ้านอยู่ใกล้ ยังไงก็มาทัน”
ในใจเราคือ... เอ่อ 15-20 นาที สายก็คือสายนะคะ
แล้วบ้านเรา ที่อยู่ไกลกว่ามาก แล้วต้องมารอ นี่คืออะไร 😂
เรื่องการแต่งตัว เขาบอกว่าชอบแต่งสบาย ๆ
เราก็โอเคนะ ไม่ได้คาดหวังว่าต้องจัดเต็ม
แต่ที่มาเป็นเสื้อยืด กางเกงขาก๊วย รองเท้าคีบ แบบชุดอยู่บ้านเลยค่ะ
ก็เลยแอบคิดว่า หรือเราเรื่องมากเอง
แต่สำหรับการเจอกันครั้งแรก เราว่า first impression ก็น่าจะมีความใส่ใจนิดหนึ่ง
แต่ที่ทำให้อึดอัดที่สุดคือตอนกินข้าวค่ะ
เขาไม่ได้แต๊ะอั๋งนะคะ แต่ค่อนข้างถือวิสาสะ
เช่น แตะแขน แตะมือ แตะตัว สะกิดไหล่ ดึงเสื้อ จะจูงมือ
เหมือนพยายามสร้างความคุ้นเคย ทั้งที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก
ในใจตอนนั้นคือ
ฮัลโหล...เรายังไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นค่ะ 😅
พอกินเสร็จเรารีบแย่งจ่ายเลยค่ะ จะได้ไม่มีอะไรติดค้างกัน
แล้วก็ขอตัวกลับทันที โบกแท็กซี่ได้ปุ๊บขึ้นรถปั๊บ
ความรู้สึกตอนนั้นคือ หมดเคราะห์หมดโศกแล้วเรา 😂
หลังจากนั้นไม่ได้กลับไปคุยกันอีกเลยค่ะ จบแบบสมบูรณ์
เรื่องนี้ทำให้รู้ว่า บางทีการที่คุยกันได้ ไม่ได้แปลว่าอยู่ด้วยกันแล้วจะสบายใจ
และสำหรับเราเรื่องตรงเวลา มารยาท และการเคารพพื้นที่ส่วนตัว มีผลกับ first impression มากค่ะ
มีใครเคยเจอเดทแรก ที่ระหว่างเดทก็รู้แล้วไหมคะว่า “ครั้งเดียวพอ บายค่ะ”
มาแชร์ประสบการณ์กันหน่อยค่ะ
เคยมีเดทแรกที่ยังไม่ทันจบมื้อก็รู้แล้วว่า "ครั้งเดียวพอ" ไหมคะ ?
แต่ไม่ได้คุยเชิงชู้สาวหรือจีบกันนะคะ ออกแนวเพื่อนแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันมากกว่า
จริงๆ ตอนคุยก็รู้สึกว่าไม่ค่อยคลิกเท่าไหร่ เขาค่อนข้างพูดเยอะ เวิ่นเว้อและทฤษฎีจ๋า ๆ
แต่คิดว่า คุยผ่านตัวหนังสือกับเจอตัวจริงอาจไม่เหมือนกัน
เลยลองนัดทานข้าว เพื่อจะได้เจอกันค่ะ
ปรากฏว่า... นัดแรกก็มาสายประมาณ 15-20 นาที แล้วพูดประมาณว่า
“เห็นไหม ทันเวลา บ้านอยู่ใกล้ ยังไงก็มาทัน”
ในใจเราคือ... เอ่อ 15-20 นาที สายก็คือสายนะคะ
แล้วบ้านเรา ที่อยู่ไกลกว่ามาก แล้วต้องมารอ นี่คืออะไร 😂
เรื่องการแต่งตัว เขาบอกว่าชอบแต่งสบาย ๆ
เราก็โอเคนะ ไม่ได้คาดหวังว่าต้องจัดเต็ม
แต่ที่มาเป็นเสื้อยืด กางเกงขาก๊วย รองเท้าคีบ แบบชุดอยู่บ้านเลยค่ะ
ก็เลยแอบคิดว่า หรือเราเรื่องมากเอง
แต่สำหรับการเจอกันครั้งแรก เราว่า first impression ก็น่าจะมีความใส่ใจนิดหนึ่ง
แต่ที่ทำให้อึดอัดที่สุดคือตอนกินข้าวค่ะ
เขาไม่ได้แต๊ะอั๋งนะคะ แต่ค่อนข้างถือวิสาสะ
เช่น แตะแขน แตะมือ แตะตัว สะกิดไหล่ ดึงเสื้อ จะจูงมือ
เหมือนพยายามสร้างความคุ้นเคย ทั้งที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก
ในใจตอนนั้นคือ ฮัลโหล...เรายังไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นค่ะ 😅
พอกินเสร็จเรารีบแย่งจ่ายเลยค่ะ จะได้ไม่มีอะไรติดค้างกัน
แล้วก็ขอตัวกลับทันที โบกแท็กซี่ได้ปุ๊บขึ้นรถปั๊บ
ความรู้สึกตอนนั้นคือ หมดเคราะห์หมดโศกแล้วเรา 😂
หลังจากนั้นไม่ได้กลับไปคุยกันอีกเลยค่ะ จบแบบสมบูรณ์
เรื่องนี้ทำให้รู้ว่า บางทีการที่คุยกันได้ ไม่ได้แปลว่าอยู่ด้วยกันแล้วจะสบายใจ
และสำหรับเราเรื่องตรงเวลา มารยาท และการเคารพพื้นที่ส่วนตัว มีผลกับ first impression มากค่ะ
มีใครเคยเจอเดทแรก ที่ระหว่างเดทก็รู้แล้วไหมคะว่า “ครั้งเดียวพอ บายค่ะ”
มาแชร์ประสบการณ์กันหน่อยค่ะ